zaman tüneli

o konuda ben de çok kırgınım kendime. biz şimdi neyiz sözlük.

jennifer löpet mi..evet.

travmasızlıktandır...

bir memnuniyetsizliğim yok ama çok daha iyi hayat yaşayacakken burada takılı kalmak durumu var. bu halimi de seviyorum ayrıca. biraz uğraşsam bugün çok farklı bir hayatım olabilirdi. yine de iyi sayılır o da ayrı. ne kararsız bir anlatım oldu be.

ne iyi bir sevgili olabildim, ne iyi bir eş olabildim ne de iyi bir baba. olsaydım yalnız bırakmak zorunda kalmazdım kimseyi.

eksik kalan zamanı konuşmak isterdim ama bugün kızım bile konuşmak istemedi benimle. kaldı ki sana ne anlatayım. ergen tripleri bu kadar mı ağır gelir be insana.

anca iç sen rbf. anca iç. içecem tabi lan. bok iç rbf. bana mı soracam lan.

geçse de etkisinin kalıcı olması durumu.

beyaz ten + xx + şaplak. o ton mükemmel bir ton.

demin markete indim. işte alacaklarımı aldım ve kasaya gittim. genç bir adam olan görevli kasiyerin yanında bir tanıdığı vardı. kasiyer bir yandan benim işimi hallederken bir yandan da o tanıdığıyla konuşuyordu. alacaklarımı kasadan geçirttim ve torbaya yerleştirip giderken şu diyalog gerçekleşti:

kasiyerin tanıdığı: senin düğün ne zamandı ya?

kasiyer: daha çok var ya. eylülde.

kasiyerin tanıdığı: iyi iyi... altın hazırlayalım da.

kasiyer: halkı mı azarlayalım!?

sonrasını bilemiyorum diyaloğun. yani tam ben çıkarken halkı azarlamaktan bahsedildi en son.

kasiyerin içine politikacı kaçmış galiba. *

travmaların abartılan, kabartılan güncel konular arasına alınmasında fayda var, bence*.

bakılınca; mağdur olmakla, mağduriyeti seçmek arasında fark var çünkü.

eğer her konuştuğun insanla konu dönüp dolaşıp senin travmalarını anlatmana geliyorsa; alarm zillerini duymalısın: sen mağduriyeti seçen, mağduru oynayarak edilgenliğe gerekçe yaratan bir ezik olabilirsin.

geçmişe yapışıp onu hapishanemiz haline getirerek, onun gardiyanı da kendimiz olabiliriz. bu ayrıma dikkat etmeli.

başa gelen, geldi geçti, belki deldi de geçti ama geçti. irdelerken aşırıya gitmemek için bir çaba da gerekir.

sövüp kapat, en rahatı.

549 ile başlayan numaralar. uykumun en güzel yerinde niye beni dolandırmak için arıyorsun ki. bunlar kimde para var kimde yok bilmiyor mu? fakir olduğumu nerelerde ilan etmem gerekiyor daha, yeter canım. gidin kenarda iki üç milyonu olan 60 yaşındaki amcaları dolandırın.

açılın, yine bir yan masa dinlemesiyle geldim.

ilk başta kendimden bahsedeyim..
her zamanki kafede her zamanki yerimdeyim. vanilyalı lattemi aldım.
adımı doğru yazmışlar, tşk ederim öncelikle.
nasılyani yazılmamış, nahılsan yazılmamış, nazlı yazılmamış. büyük başarı.
ha yanlış yazsalar da hiç sorun değil, napalım yani.

evet, gelelim yan masaya.
üçlü kadın arkadaş grubu.. en güzel muhabbetler hep onlardan çıkar.
bir de toksik ilişkilerden ama o sonraki konu.

neyse efenim kadınlardan biri kahve almaya gitti, diğer ikisi de birbirlerine psikolojik destek veriyorlar gibi.
bu arada gerçekten psikolojik bir destek veriyor olabilirler çünkü tam psikoloğumun bana konuştuğu ses tonuyla konuşuyorlar birbirlerine.
sakin, anlayışlı..
hanımefendi ben de anlatabilir miyim diyerek tüm sorunlarımı ortaya dökerim geldi açıkçası.
sakin ol milkşeyhcim.
diğer kadın da tam olarak benim şikayetçi olduğum şeylerden şikayet ediyor.
günümüz ilişkilerinin zorluğundan tutun her şeye geç kalmışlık hissine kadar.

ben de onları dinliyorum, özür dilerim kendilerinden.
ama iyi geliyor, hele ki psikoloğumsu kadının konuşması..

bir randevu alabilir miyim diye sorsam ne olabilir ki?

kime laaa

gençken de ne beğenir ne severdim, şimdi de..

aynı şeyler serenay sarıkaya, aleyna tilki, shakira vesaire için de geçerli.

kevin wilson tarafından yazılan roman.

yine kapağına aldanıp alıp okuduğum kitaplardan biri. ve açıkçası beklentilerimi hiçbir şekilde karşılamadığını da söyleyebilirim.
daha çok yazarın yazım dili hoşuma gitmedi sanırım, çok düz bir anlatımdı benim için.
bana hiç geçmedi.

konu olarak ise ateş fışkıran çocuklar düşünün.
bu hastalığa hiçbir şekilde tedavi bulamamışlar zamanında, hah işte bu çocuklara bakıcılık yapan lilian ve maceraları vs.

bunun dışında anlatabileceğim pek bir şey yok.
yine de çerezlik ve kolay okunabilir bir kitaptı.

karşılıklı atışma, şaka ve komikliklerle trafiği kitledikleri bile oluyor.

kadıköy rıhtım'dan kalkan 15f otobüsünün ilk durağı.

kaldırımda kendi halimde yürüyen bana da düet yapıyorlar.

onlar herseye ''düüüt''ler.

bazen yolun ortasında durup konuştukları bile oluyor.

ağın içinde veya dışında hiçbir cihaza varsayılan olarak güvenmemeyi ve her erişim talebinde sürekli doğrulamayı temel alan bir siber güvenlik konsepti.

ne zaman bir başka minibüs kankalarını görseler düt düt korna öttürmeleri bence minibüs şoförlerinin selamlaşma şekli.

açıkçası her zaman garip geliyor.
bir de fark ettiğim kadarıyla yakınlık seviyesine göre bu düt dütler artıyor.

tanıdık- düt.
tanıdık ama samimi - düt düt
yakın arkadaş- düğüüttt
en yakın arkadaş - düğüüüüüüüüüttttt
bacanak- düt düüüüüüüğğğüüüütttttttüüüüüüttttttt