zaman tüneli

oğlum 80 sene önce yasaklasaydınız ya.

(bkz: kemal kılıçdaroğlu)

ablasını silken bize neler yapmaz ki..
buradan

belki emin olamıyorlardır, yere bakan yürek yakan diye bir söz var sonuçta.

hayat sadece mantıklı davranmaktan ibaret olmadığı içindir. bazen mantıklı davranmak kitap okumaktır ama içinde ansızın bir duygu seli olur ve yerinde duramazsın, o an en doğru karar dışarı çıkıp yürüyüş yapmaktır tek başına ya da sosyalleşmektir. doğru ya da yanlış yok evrensel olarak aslında hayat anlık aldığın kararlardan ibarettir, bunun da ölçüsü ne tek başına mantık ne de duygular, klişe ama içindeki sesi dinlemek, o anın doğasına en uygun kararı almak lazım. belirli rutinlerle, kurallarla ömür süremeyecek kadar özgür ruhlu varlıklarız.

adamı gönderirlerken yaptıkları terbiyesizlik renklerden bağımsız olarak bana bile dokunmuştu. bir efsane başkana vefasızlık, saygısızlık yapmayı marifet sayan kibir abideleri vizyonerlikten bahsederlerken uzun yıllar boyunca fenerbahçe'yi mağdur ettiler.

ve şimdi herkes aziz yıldırım'a umut bağlamış durumda. hayat gerçekten çok garip.

"tarihciler bile bilmez. nuşirevan'ın veziriydi evlât "

demişti rahmetli muşlettin amca kahvede.

lütfen benim yerime de için.
lütfen.
teşekkürler

devlete borcum varsa bilmesem iyi olurdu ama onlar da bilmediğim için ödemediğim borca faiz bindirmişler.

yine kötü oldu.

sağlığa…

biraz yorgunluk biraz huzur biraz uykusuzluk.

maneviyat sınırlarını kökünden yıkacak bir ihtilalciydi. islam hristiyan yahudi öldürdüğü kimseler pek çoktu.

bu cinslerden korkarım. sopa varsa elimde saldıranın kafasına vururum. sinsi sinsi gelir saldırır.

çok girift bir konu.

mesela dini inancı ya da inançsızlığı ele alalım. ben inançsızım ve bunu kendi adıma bir "başarı" olarak görmem zira ailem de dindar sayılmaz, hatta baba tarafından rahmetli dedem köy yerinde ateistti. haha. hatta ve hatta babamın da bir materyalist (yani ruhani/soyut şeylerin var olduğuna inanmayan anlamında) olduğunu bile 20'li yaşlarımda öğrenmiştim. ben kendisine "ben materyalistim" dediğimde "ben de hep öyleydim ve hala öyleyim" demişti babam. yani bana dindarlıklarını ya da inançsızlıklarını empoze etmeyen bir ailem olduğu için şanslıyım. hatta babam fenerli, benim galatasaraylı olmamı da o seçti. şurada anlatmıştım: #2980360 - yani babam beni zorla da gs'li yapmadı elbette. haha. biraz oyun gibiydi, benim de hoşuma gitmişti.

herkes bu kadar şanslı değil tabii... yani kendi inanç/inançsızlık ve değerlerini çocuğuna empoze eder çoğu anne ve baba.

bu arada inançsızlığı, inançlılığa üstün görüyor da değilim. ben apatetik ateistim zaten. apateizmde, birinin dindar veya dinsiz, deist veya ateist olmasını falan pek de önemsemezsiniz.

inançlıların çoğu, inançlı ebeveynlerini seven; inançsızların çoğu da inançlı ebeveynlerinden nefret edenlerden çıkıyor gibi gözlemledim. yani sevenler "tatlı tatlı" onların inancını benimsiyor, inançlı anne-babasından nefret edenler de asilikle ateist olabiliyorlar. ama tabii inançlı anne-babasından nefret edip gene de inançlı olabiliyor bazı insanlar. yani ateist ebeveynlere sahip olanların da çoğu herhalde inançsız oluyordur ama onları sevmiyorlarsa gene ters etki-tepkiyle inançlı da olabilirler bittabi.

hayatımda seçemediğim şeyler de var elbette. yani sonuçta tanrı değilim.

buraya yazıp yazmamayı seçebiliyorum.

yazmak istedim ve yazdım mesela.
aslında internet gider yahut başka bir sebepten yazamayabilirdim de bilemiyorum altan.

"ittihat ı israiliyat erkek okulunda ibranice dersi öğretmeniydi. nurlar içinde yatsın.

müdür, ilya zerbiar nesim efendiydi"

demişti rahmetli muşlettin amca tahta kahvede.

yıkıldım. dik durmayı başaramıyorum artık. yıkılmış ve tükenmiş hissediyorum.

yine anlamsiz bir cosku ve nese geldi durduk yere. mecbur firindan yeni cikmis sicak boregimi yiyerek gecmesini bekleyecegim.

kadın konuk olursa yaparım. *

ormanda aç kalmışsın
bir mantar görmüşsün
zehirli mi zehirsiz mi
bilirsen biraz daha yaşarsın.

bilmek iyidir.

bilişsel çelişki.
tamamen normaldir.
sağlıklı beslenme hedefi koyup o an tatlı yeme isteğinin baskın çıkması. anlık hazzın galibiyeti. ya da spor yapma hedefi olup kanepede uzanmanın tercih edilmesi. yani otomatik alışkanlıkların devreye girmesi.
akıllı olup aptal gibi davranmak.
kendini kandırma sanatı.