zaman tüneli

bu yaşta kavun alerjisi çıkan bana, kavunu yedikten sonra boğazımın yandığından yakınırken söylenecek cümledir.

itirazım yok. olay yerindeki tüm deliller beni işaret ediyor. nitekim ben o kavunu yedim. ama sadece küçücük bir dilim.

karşıdaki insanın kavunu yemiş olduğunu belirten tespit cümlesidir.

kavun.

huzur evi gibi oldu iyice. çoğumuzun yaşı da müsait zaten, takılıyoruz öyle.

aşkımın canı helva çekmiş e ben ölem.
ölülerin arkasından dağıtılan gösterişsiz bi tatlıdır. arkasından hayır işlemek, o kişiye sevap kazandırmak amacı güdülen bu tatlının psikolojik boyutu da mevcuttur. yas sürecinde bireylerin acıyla baş etme mekanizmaları farklılık göstermektedir. zihni ve bedeni meşgul etme bunlardan biri. aynı zamanda yapım sürecinde de sosyal destek görmek kişiyi yine acısıyla baş eder hale getirebilir.

aklıma han duvarları şiiri geldi. öyle derler ya. faruk nafiz ulukışla dan kayseri’ye olan yolculuğunu anlatır diye.

yiyecekleri içecekleri fakir zengin yemeği içeceği tatlısı diye ayırmak saçma değil mi. adı havalı değil diye mi. içine pek bilinmeyen bir şeyler konmuyor diye mi. üstelik bizim damak tadımıza uymadığı halde çoğunun.
kolay yapıldığı için mi.
özellikle dur bir un helvası irmik helvası yapayım olmaz bu genelde. hatta birisi getirse önce canın istemez.
sıcak olursa daha iyi olur. eskiden düğünlerde yapılırdı bu.
sonra yersin ve hoşuna gider. sanki herkesin bir anısı vardır bu tatlıyla. bir neslin yani. bir şeyi hatırlatır bu tatlı.

kütüphaneyi ben kapatacağım utanmasam. makalesel dertler fotoğrafı.

vardır (bkz: rafine zeytinyağı)

düşünsene fakirsin ve rafine zevklerin var. hayat iyice bir zulme dönüşür. yalıda otururken iflas edip gecekonduya taşınmışsın gibi.
ayrıca bu rafine zevkler nedir neye göre kime göre.
herkesin vardır belki bu küçük istekleri yaptıkları.
bazıları özenir çay demlemeye bile. kahvaltısına özenir. diğeri poğaça yer geçer.

(bkz: egemen bağış)

demokrasinin hukula, adaletle falan ilgili olduğunu sananların yanılgısı. demokrasi parayla ilgilidir olum. sen bu ülkede herkesten her vergiyi topluyosun ( zenginler bundan kaçmanın yolunu her zaman bulur) temel hak ve özgürlüklerini sağlamakla yükümlüsün bu konuda, eğitimsiz insanları bu çemberden dışarı bırakmak istiyosan, o insanlardan vergi almayıda bırakman lazım. ki asıl vergiyi o insanlardan topluyosun zaten, o yüzden saçmalıktan öteye gitmez bu düşünce. demokrasi çarkı kırılır o noktada.

"bir zamanlar senin çirkinliklerin bile güzeldi. şimdi, güzelliklerin bile çirkin."
özdemir asaf böyle tanımlamış soğumayı.

cemal süreya ise soğumayı şöyle anlatmış: “baktım sana kızgın değilim, kırgın değilim, dargın değilim. kısacası artık ben sana ‘hiçbir şey’ değilim.”

bana göre de soğumak, bir zamanlar yüreğinin en sıcak odasında misafir ettiğin insan, artık kapısını bile çalmadığın boş bir ev haline gelir. ne öfke kalır, ne hasret, ne de kırgınlığın ince sızısı… sadece sessiz bir rüzgâr eser koridorlarında; perdeler hafif hafif kıpırdar ama kimse yoktur içeride. güzelliği bir anda çirkinliğe, dokunuşu yabancılığa, sesi uğultuya döner.
hadi eyvallah sözlük.

çok beğendiğim bir suredir. okunuş olarak dinleyiş olarak içerik olarak çok hoşuma gidiyor.

öyle oldu ya.

bazı şarkılar var içerken elindeki kadehi dudağına götürürken yattığın yer incitmesin dedirtiyor.

atarlı yazımızıda yazdık
ve rakımızı kaldırdık. sağlığınıza.

reis şimdi bi sözlük açsam kıytırık sözlük olsun adı, ilk açılacak başlıklar bunlar yani şaşılcak bişey yok benzeme veya benzeme çabası da yok.

cahilin elinden çıkmayan her şeyi severiz. bizi kemalist yapandan öyle öğrendik. edepliyizdir.

dostlar son zamanlarda benim dikkatimi çeken bir durum bu. henüz yeni gelmeme rağmen üç tane ekşivari başlık vardı. "içmedeyiz normal sözlük, anın fotoğrafı, en son dinlenilen şarkı" gibi başlıklardı bunlar. fakat son 1-2 haftadır buna benzer ekşimtrak başlıklar artmış ve sözlük eski niş yapısının biraz altına inmiştir. bence sözlük ahalisi olarak durumu tersine çevirmeliyiz, çevirebiliriz.

güzel bir sohbet gider en iyi