zaman tüneli

insan inandığı şeyin tersini görmeye dayanamaz.

keyfimin kahyaları adlı podcast serisinde duydum.

patron kızları küstürdü, oğlanlar da onların ardından gitti.

huzurevi müdavimi benim gibiler kaldı, biz de yürüyemediğimiz için kaldık.
yoksa giderdik...neysse

ms1
2,5 üst
iy1
kg var.
evi arabayı sat oyna.

offff hırvatistan ne attı beeee.

(bkz: yok artık lebron james)

fazla kuruyemiş yiyince başa gelen durum.

şu aralar içinde kıvrandığım durum.
minicik birini kocaman bir özlemekle özlemekmiş meğer teyzelik.

yüzmedeyiz başlığı değil de ayak uzatıyoruz başlığı olmuş. ben yüzen birini görmüyorum.

cem yılmazın filmlerinde olduğu gibi acaba -50 derecede çişimiz buz tutar da onu ev süsü niyetine kullanabilir miyiz. bu konuda literatür çalışması yapılmasını talep ederim.

" o bir yolcu, sen bir hancı... "

senaryosu soyberk altınsoy tarafından yazılan ve eyüp kaan pordoğan tarafınca yönetilen kısa film; oyuncu kadrosunda ise yönetmenin kendisi ve sena nur biçen rol almış iken film ise geçtiğimiz mart ayında yayınlanmıştır.


yanılgılar, fedâkârlıklar ve boşa geçen kayıp zaman üzerinde düşünmeye sevk ediyor filmimiz bizi.

karı koca bir çiftin yaşadığı dramatik ve sonunda mutlak sessizliğe mâhkum eden bir durum bu, karşındaki insanı canından çok sevmişsin ama o seni hiç anlamamış, fedâkârlığını umursamamış ve kalp kırmayı seçiyor, işte filmimiz tam olarak böyle bir hazin sonu aktarıyor.

karı koca bir çiftin bir gece yaşadığı anlaşmazlığı yansıtıyor.

kocasının alması gereken ilacın bitmiş olduğunu gören genç kadın eczanenin yolunu tutuyor ve kocasının ise günün sonunda ona yönelttiği son soru, "nerede kaldın, bu saatte neredeydin? " benzeri sözler, yaralayıcı ve onulmaz, telafisiz sözler oluyor.

karısının kendisine ilaç almak için gittiğini anlamasıyla pişmanlığa bürünüyor olsa da kırdığı kalpleri ipe dizmekten başka çaresi yok gibi görünüyor.

derinlikleri olan bir kısa film olduğunu kendi adıma söylemem zor olsa da kendini izleten bir yanı da vardı elbette.

izlerken düşündüren bir tarafı vardı nihâyetinde, bu kısa film bana en çok da fikret kızılok'ın şu şarkı sözünü hatırlatıyor, "o bir yolcu, sen bir hancı, gördüğün en son yalancı, içindeki derin sancı " değer verdiğimiz ve ölene kadar yanımızda olacak sandığımız insanın, insanların aslında bir yolcu olduğu gerçeğini hatırlatıyor.

hayatın bazen kaçınılmaz olan trajedilerinden birinin yansıtıldığı,
yanılgı kavramı üzerine düşündüren bir kısa filmdi.

ana fikir bence buydu;

neyi feda edersen et, karşındakinin görebildiği kadardır hikâye, biter, bitebilir, hayat budur çünkü bazen...
yanılgıdır, yanıltır.

sakın unutmayasın.

" o bir yolcu, sen bir hancı... "

niye böyle oldu burası? 3 ay yoktum unan bi sözlüğe bakamadınız mı? *

demokrasi dediğin şey zaten anlamsız bir şey aga.

devletin de'sinden anlamayan acemi biri olarak iktidara geliyorsun. en az 10 senede devlet nedir , nasıl yönetilir işi çözüyorsun. tam işi çözdüğün anda da zınk iktidardan muhalefete düşüyorsun. sonra başka bir cahil gelip her şeye sıfırdan başlıyor.

en iyisi krallık moruk. adam anasından prens olarak doğuyor. devlet , mevlet, siyaset her bi boku daha çocuk yaşta öğreniyor.

300 kulaç/gün

hâlâ modric, hâlâ perisic. abi bırakın artık adamları ya, emekli olsunlar.

fazla pişirilmeyen her omlet, kurutmadan kıvamında.

sadece o kişiyi değil geçmişteki kendini de özlemektir.

moomwalk halt etmiş. çok güzel görünüyor bu, hayal gibi bir şey.

duvardaki adalet yazısına.

bu antin kuntin işleri bırakın aga? "ben fenerli değilim anti galatasaraylıyım" demekten farkı yok bunun.

kapitalizmi merkeze almışsın zaten. oraya konumlanmışsın. yatmışsın soteye açık arıyorsun. tüm tezlerin ve söylemlerin kapitalist söylem ve pratiğin içinde kalıyor ve aynı paradigmadan çıkamadan vır vır konuşup duruyorsun. kapitalizmin reklamını yapmaktan başka bir şeye yaramıyorsun. geç.