zaman tüneli

iki parti sistemi, siyasetin iki büyük partinin mücadelesine dönüştüğü sistemi simgeler.

amerikada iki parti sistemi vardır ve ülkede istikrarı sağladığı için siyasal bilimcilerin büyük çoğunluğu bunu destekler. çok parti sistemine dağıldığı 1920'lerde abd'de kanun çıkarılamıyordu.
türkiyede de büyük çapta iki parti sistemi vardır.
iki partinin mali olanaklarının geniş olması; basının bu iki partiyi desteklemesine ve halkta medyada iki partinin çatışmasını seyrettiği için; bunlara oy atmasına yol açmaktadır.
üçüncül partiler bulunmaktaysa da bunlar genelde figürandır.
örneğin kendini kürt partisi ve aşırı sol olarak tanımlayan dem parti esasen büyük çapta chpnin güneydoğu alt kuruluşudur ve seçmenini oraya yönlendirmesinden dolayı vardır.
akpnin iktidarda olduğu için yıpranıp oy kaybedeceği bilindiğinden akpnin chp ile koalisyon kurmadan seçim kazanması için dizayn edilmiştir.
türkiyede akp-chp ortak yönetimi vardır.
bu iki parti hergün klip çekerek kavga ediyomuş numarası yaparak gerilim yaratmakta ve bu suni gerilimlerle dominasyonlarını koruyarak küçük partilerin ve partisiz siyasilerin pastadan parça almasını önlemeye çalışmaktadır.

anarşist bilim felsefecisi.

sevdiğim sözlerinden birini şuraya bırakıyorum.

batı uygarlığı dünya üzerinde kurduğu hâkimiyeti iki şeye borçludur; biri silah diğeri reklam.

1 kere görüntülenebilir olarak atmayı unutarak laaps diye atmak.
yapmayın öyle şeyler

ya kendim gibi mükemmelin bir tık ötesindeki insana tahammül ne demek?*
çok ayıp.
kendimden feyz alıyorum ben, oh canım kendim ya.

ben çok aeviyorum ya
komiklikler şakalar goygoy
onu çekiştir bunu çekiştir
tüm str3simi alıyor vaklla

bu durum aslında dövüş kulübü filminde eleştiriliyor. doğru bir noktaya parmak basmış mototonist abimiz.

lükse bak 60 tl*

99 puanla 2. olduğumuz sezonda içerdeki gs maçını 0-0 a bağlama çabasını asla unutmayacağım t.d. fenerbahçe'yi çalıştırmaya yeterli donanımı olduğunu da düşünmüyorum. tüm bunlara rağmen camiaya hayırlı olsun demek lazım.

magnum, karam, browni intense gibi ürünlerin sattığı şey yalnızca çikolata, kek ya da dondurma değil küçük ölçekli bi sınıfsal fantezidir

bu ürünler gerçek anlamda lüks değildir herkesin marketten alabileceği, gündelik tüketim nesneleridir
reklam diliyle, ambalajıyla, "intense", "gurme", "bitter", "double", "haz" gibi kelimelerle kendilerini sıradan atıştırmalıktan ayırırlar
yani tüketiciye şunu söylerler
sen sadece tatlı yemiyorsun; seçici, rafine, yoğun yaşayan, kendine ait zevkleri olan birisin

bu dil beyaz yakaya iyi oturur çünkü beyaz yaka çoğu zaman ekonomik olarak üst sınıfa ait değildir; ama kültürel olarak kendini sıradan tüketiciden ayırmak ister
iyi kahve içer, iyi güneş kremi seçer, bitter çikolata yer, magnum'u "kendine ayırdığı özel an" gibi tüketir

burada tüketim, basit bi ihtiyaç giderme biçimi olmaktan çıkar; sınıfsal bi işarete dönüşür
"ben de bu dünyaya aitim" deme aracıdır

fakat bu özgürlük gerçek bi özgürlük değil, tüketilebilir bi özgürlük hissidir
sistemden çıkamazsın, mesai düzeninden kaçamazsın, sınıfsal güvencesizliğini ortadan kaldıramazsın
bu yüzden bu ürünlerdeki yoğun haz vaadi de sınıfsal telafidir bi parmak bal çalmaktır
beyaz yaka, gerçekte ait olmadığı ama kültürel olarak eklemlenmek istediği hayat tarzını market rafından satın alır
magnum'un çıtırtısında, karam'ın bitterliğinde, browni intense'in yoğunluğunda
küçük bi statü arzusu, küçük bii ayrışma ihtiyacı, küçük bi "ben sıradan değilim" jesti vardır

(bkz: ulaşılabilir lüks)

başlık nick vermeden bir yazara saplaya evrilmiş. gördün mü?

en çok kendime tahammül ediyorum.. o da biraz mecburiyetten belki de isteyerek onu da bilmiyorum.. ama tahammül etmek için rekor sürem kendim içindir.. ben diğerlerine tahammül edemiyorum..

uzun bir süre diyelim..

başlığa "türkiye'deki" ibaresi eklenirse olabilir.

bizim avm'de sinema kapandı, ara ara gidiyordum. sinema sever olarak üzüldüm.

sarıyer. sarıyer'de oturduğum zamanlar çok güzeldi.

araba ve emlak kategorisinin aksine fotoğraf makinesi satanlar gayet düzgün insanlar oluyor. ne sorunu varsa eksiksiz yazıyorlar genelde. ar namus arıyorsanız fotoğraf makinesi ilanlarına bakın.

sıkıcı, aynı ve belki de yine suçu havaya atmanın tam sırası...

cumaları severim, ertesi günün verdiği rahatlıktan dolayı. ama bazı cumalar vardır ki, bir haftanın biriktirdiği bütün olumsuz enerjiyi içinde barındırır. bu, mutsuzluk hissinin tavan yaptığı cumalardan biri. bugün de böyle olsun..

3 saniye bile iyimser olur.

senin soyunu sopunu...

insanı tedbirli olmaya iter. her daim güvende kalırsın. kolay kolay yara almazsın, alırsan da kapıya kolunu çizdirmek gibi gelir çünkü her daim gardın vardır. sürekli iyi ihtimale yoğunlaşmak insanı hayalperest yapar, daha çok üzer. iyimserlik evet polyannacılıktır, kötümserlik ise realizmdir.

hiç ilerlemeyen bir film yapmışlar. sırf keira bacımız hatırına izlemeye çalıştım ama izlerken sıkıldım. klişelere karşı değilim, sonuçta ortada milyonlarca benzer senaryo var. ama biraz farklılık olsun yani beklenti bu, başka türlü biz nasıl yiyeceğiz değil mi?
tatsız, tuzsuz bir şey bu..