zaman tüneli

bir teori düşünüyorum ama ne kadar doğru bilmiyorum: eğer bunu özel hastanedeki psikolog yapıyorsa hastayı sırf ektye sokmak içindir açıklamak gerekirse hasta ya da danışan kötü ruh haliyle bir iki kez gider o bilerek sorunları dışında konuşur hasta psikoloğa kızınca da psikolog da hemen durduk yere masuma oynama numarası yapar kavga çıkarır hastayı tahrik ettikten sonra. ondan sonra psikiyatriye şutlar psikiyatri de rapora şöyle yazar durduk yere sataşma öfke nöbeti vs arttığı için yatışına karar verilmiştir

çok bilindik bir hikayedir.
" hoca tebeşirle tahtaya kocaman bir (1) rakamı yazıyor.
‘bakın’ diyor. ‘bu, kişiliktir. hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey...’
sonra (1)’in yanına bir (0) koyuyor:
‘bu, başarıdır. başarılı bir kişilik (1)’i (10) yapar’.
bir (0) daha...
‘bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz’. sıfırlar böyle uzayıp gidiyor:
yetenek... disiplin... sevgi...
eklenen her yeni (0)’ın kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor hoca... sonra eline silgiyi alıp en baştaki (1)’i siliyor. geriye bir sürü sıfır kalıyor. ve hoca yorumu patlatıyor:
‘kişiliğiniz yoksa öbürleri hiçtir’.”

götümüz belirler bence.

galerici & emlakçı

"neyi unuttum acaba ya?" seviyesinde.

taşşşşş gibi bir yazar* ama hiçbir fikrim yok tanımıyorum

evvel zaman içinde kalbur saman içinde çok çok küçükken bu insana dönüştüm.
tavsiye ederim.
yatırım tavsiyesidir.

fotoğrafı eğer kendisine aitse acil stil değişikliği yapması gereken bir yazar, yüz hatları çok iyi. güzel bir takım elbise, iyi bir saç kesimi ve yüzüne yakışacak bir kaç güneş gözlüğü tercihi ile 10/8 dolaylarını zorlayacak biri

yuvada bir arkadaşımın ayakkabılarında ufak bir pembe rengi varmış onları görünce bayağı taştaş geçmişim hatırlamıyorum o hatırlattırdı 6 sene sonra aynı ortaokulda olunca

paralı asker. iyi bir grubun içinde yıllarca oradan oraya maceradan maceraya sürüklenip itlik, köpeklik yapmaca

anılarım bile yok. üniversitede neler yaşadım, askerlik nasıl geçti, pandemide neler yaptım, hiçbirini hatırlamıyorum.

ü.yaşar oğuzcan

(bkz: blacksmith) tam benlik iş.

cadılık.. birisini fiziksel ya da mental olarak iyileştirmek çabasındaki tüm hanımlara yapıştırılan o meslek.

ne bileyim füsun.
şimdi aramıza duvar örsen,
yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım.

demircilik sarardı

vakanüvis olmak isterdim..

sadece sarayı değil; uçan kuştan, köyün delisine kadar her şeyi yazardım..

ilk taklayı atmak gibidir.
umursamamayı öğrendiğiniz ilk olaydan sonra yaşadığınız bütün olaylarda “ben daha bunun gibi neler yaşadım.” diyerek gittikçe daha da umursamaz birine dönüşüyorsunuz.

oğuzhan alpdoğanın çektiği kısa videoda bahsettiği eniştedir.

sözlüğün en kıymetli iki yazarı yazmamak olmaz.
kalite adamlık iyi insan olmak.