zaman tüneli

alt notalarda isot
orta notalarda lahmacun
üst notalarda ise dürüm
ile essence of l'urfa

yatarken kırmızı beyaz olan belediye başkanları bir bakmışsın ki sabaha turuncu beyaz olarak kalkmışlar.

kurucu admin'in "radyo'da bizzat olacam" beyanı okunalı kaç hafta oldu. hani aksiyon? böyle bir gevşeklik, böyle vurdum duymazlık, yazara saygısızlık görülmüş mü? hayr.

adminin "gevşek ağzının" bedelini yıllarca bu sözlüğe tanım biriktirenler mi ödeyecek? evt.

hak edilmemiş bu sözlük mecrası önünde sonunda kendi kalitesizliğinde boğulacaktır. yazgı belli tevekkül opsiyonel...

bordrolular s3vinmesin
biz yine ucuza yiyemeyiz

kendini ywnileyem
düzenli yogasını yapıp esnekliğini muhafaza eden bi hatun ile neden olmasın...

kardeşlwrim
veren el alan elden üstündür

hem maddi hem manevi olarak çok masraflı. her seks yapmak istediğinizde profesyonel destek alsanız bile uzun vadede daha hesaplıya gelir.

nik altı sekmesi, kullanılmayan misafir odası gibi. var diye duruyor ama içine giren yok.
sözlük zaten az yazarlı. birde sekmelere bölünce her sekme daha da ıssız kalıyor. birleştirin bari, en azından akış kalabalık görünsün.

başlıyorum..." niteliksiz adam" a... " der mann ohne eigenschaften" !!...açıkçası yıllarca korktum bu kitaptan, ben. çok karmaşık çünkü.

ama yıllar geçiyor yarın ne olacağı belli değil. bu kitabı okumadan ölmek istemem...gerçi, kendimi hala hazır hissetmiyorum. ağır kitaplar bunlar... da " ne zaman hazır hissetceez peki kendimizi?!!"... di mi...

günün birinde bu kitabında radarımıza girmesi lazımdı.

demek ki o gün, ya da akşam, bu akşammış...

içinde yüzünüz olmasın. inkar etmesi kolay olur. zaten, nude isteyen kişi yüzünüzle ilgilenmeyecek. en azından, o fotoğrafta. boşuna kendinizi riske atmayın.

biçerdöverlerin sesi, çiftçinin kulağına müzik gibi geliyordur şimdi.

çok çok ayıp etmişsin sen ona doktor üstat cumhurbaşkanı adayı hasan cihat örter hocamız diyecektin bu ülke için iyi şeyler yaptı

gönder gelsin.

uludağ kapanmadıysa hiçbir sözlük kapanmaz. ama teknoloji çağındayız sözlüklerin prime dönemi 2018'lere kadardı artık emekliliğe doğru gittiğimizi kabul etmemiz lazım. muhtemelen 10 sene sonra buralar terkedilmiş köy gibi olabilir.

taraftarın bir kısmının benimseyemediği hitap şekli. çünkü "bizim çocuklar" deyince insanın gözünde mahalleden ali, mustafa, mehmet canlanıyor; sahaya çıkınca ise karşına lüks araçlarla gelen profesyoneller çıkıyor.

kış yağışlarının bereketi bekleniyormuş. sevindim.
haberin tamamı buradan

bu tür dizilerde havanın sıcaklığından dolayı senaryoları da fazla yormuyorlar.

üsküdar'dan harem'e doğru inen çiçekçi durağı yokuşunda yürüyordum. birden karşıdan gitar virtüözü hasan cihat örter'i gördüm. kalbim hızlandı. hayatım boyunca dinlediğim adam karşımdaydı.

yanına yaklaşıp heyecanla:

— efendim sizin hayranınızım. gerçekten büyük sanatçısınız.

dedim.

hasan cihat örter hafifçe gülümsedi.

— teşekkür ederim kardeşim.

ortam çok sıcaktı. cesaretlendim.

— üstad, sizin gibi gitar çalan türkiye'de zor bulunur. john williams'ın türkiye şubesi sizsiniz dedim.

adam başıyla selam verdi.

her şey yolundaydı.

sonra hayatımın en büyük hatasını yaptım.

— hocam, bir fotoğraf çekilebilir miyiz?

bir anda yüzündeki ifade değişti.

— hocam mı dedin?

— şey... yani saygımdan...

— ben sana ne zaman ders verdim?

— yok üstadım, öylesine...

— öylesine mi?

yokuşun ortasında hava basıncı düştü sanki. martılar sustu. ido vapuru korna çalmayı bıraktı.

— bak kardeşim, "üstad" dedin güzeldi. "sanatçı" dedin güzeldi. ama şu "hocam" lafı...

adamın gözleri uzaklara daldı.

ben artık dayak yiyeceğime emindim.

kaçmayı düşündüm ama yokuş aşağıydım; adam benden hızlı inerse yakalardı.

tam o sırada hasan cihat örter gitar kılıfını açtı.

içinden gitar çıkarmasını beklerken adamın içinden ikinci bir gitar, onun içinden üçüncü bir gitar çıktı.

sanki rus matruşkası gibi sonsuz gitar vardı.

sonra bana dönüp:

— demek hocam ha?

dedi.

ardından öyle bir solo attı ki fizik kuralları değişti.

ilk sweep arpejde sağ kulağım kadıköy'e gitti.

ikinci legatoda gözlüğüm altunizade'de bulundu.

tapping kısmında nüfus cüzdanım e-devlet'e geri düştü.

solo bittiğinde kendimi haydarpaşa garı'nın önünde buldum.

bir simitçi:

— abi sen üç dakika önce harem'deydin, nasıl geldin buraya?

diye sordu.

ben de dudaklarım titreyerek:

— hasan cihat örter'den metafizik dayak yedim...

dedim.

o günden sonra bütün müzisyenlere "üstad" diyorum.

hatta mahalledeki bağlama kursunun öğretmenine bile yanlışlıkla "üstadım" diye hitap ettim.

adam:

— evladım bana hocam desen yeter...

dedi.

ben ise korkuyla etrafa bakıp fısıldadım:

— yok abi, o işe bir kere düştük...

ben aslında hoşçakal leyla'yı youtube'dan ararken ferdi baba'nın öbür leyla'sı olan sende mi leyla şarkısına tıklamışım. hoşçakal leyla diye girdim, sende mi leyla'nın bağımlısı oldum çıktım. bu da youtube'un nadir çalışan hayırlı algoritmalarından biri.

iyi geceler, öpsün sizi ikizler. *