zaman tüneli

bir tuvalette vakit geçirmece aktivitesi.

göbekli kişileri rahatsız edecek hadise.

tazyikli işediğimde çok tuhaf bir şekilde sol elimin baş parmağı acıyor.
bu nece korelasyon.

çok incelikli iş.
huzur tuvalette. tüm mimarlar ve iç mimarlar göreve.

küçükçekmece

(bkz: tuvalet deyince akla gelen ilk yazar)*
bence gereksiz bir istektir.*

(bkz: yüz numaralı adam)*

boş bir çağrı.
bir keresinde bir projede, daha projenin başında adam pisuar ayıracı var mı diye sormuştu.

buddy.

canım sıkılıyor.. aylar önce yazmışım.. o gün başka bir konuydu bugün başka ama çok aynı aslında içimden geçenler..ne saçma… ne eksik ne fazla şu an.. yollar birbirine geçmiş artık.. ileriye gittiğimi sanarken yerimde saymışım gibi hissediyorum şu an..

yine bir sürü sorular kafamın içi kazan… yeni bir kilit açıldı, saçıldı kutudakiler.. aylardır tahmin ettiğim şeyin gerçek olduğu gerçeği geldi.. canımın içi arkadaşlarımın sesi daha yüksek çınlıyor kulağımda.. durma orada dedikleri..

bu kadar bok püsür olmasaydı bu kadar kötü hissetmezdin diyen içimdeki ses..

duyuyorum..

birisine bir lakap taktım her yere yazamıyorum amünüyüm. küfürsüz düşünme yetimi kaybettim son 3 ayda.

sabah kahvaltısında bira, öğlen yemeğinde vodka limon, akşam yemeğinde şarap. gün boyu buz gibi bira.

bağ bozumundan şarap.

bazen o kadar salıyorum ki, insanlıktan çıkıyorum.

az çorbayladır o.

“pompada dev indirim”.

öğrencilik yıllarımda burs canavarı bir arkadaşım vardı.. istiklal’in bir değil, 2-3 paralelindeki bir restoranda aldığı az kuru-az pilavın yanında abartısız 3/4 ekmek yiyebildiği bir yer keşfetmiş, bir akşam beni de götürmüştü.

ayıp olmasın diye girdim içeri, 1 dilim ekmek yiyip kalktım, bu ise ekmekleri kendisinin ve benim önüme koyuyor, sonra benim önümdekileri de hallediyordu.

çıkışta sahaflara gideceğimi söylediğimde yanımdan volta aldı, ben de hakikaten sahafları dolaşıp, sonra adana yemiştim.

gitmenin tersi. an itibarıyla sözlük yazarlarının içinde bulunduğu eylem. direnin direnin.

üniversite bitirmek.

(bkz: klimam var pozu)