zaman tüneli

30-50 yaş arası boomerlar

bu kadar

saç telinde terliğe nelerrrr nelerrr.

süt almaya gidiyorum geri gelmeyebilirim

bb

beni biraz tanıyorsun ama cok da tanımıyorsun.
varolusunu para uzerinden anlamlandıran bir insan degilim.
zor gunlerimde nice ahlaksız teklif aldım, ac yattım, kabul etmedim.
beni parayla egitmeye kalkma.
cok inatcı bi kadınım ben. aylarca ac yatarım, aclıktan olurum, yine de boyun egmem. cok ciddi soyluyorum.

ama dersen ki muhabbetini sevdim, potansiyel guzelligini begendim, iyi ve kafası calısan bi kızsın. biraz konusmak ister misin bi kahveyle? olur. konusuruz. bunun icin de senin guvercinle haber gondermek yerine beni araman lazım.

biri bana mesaj atmış. epey oluyor. mesaj şöyle

kimden geldiğine dair hiç bir fikrim yok. görüldüğü üzere numarayı tanımıyorum. gecenin köründe, birisi, zamanında söyleyemediği cümleyi yazmaya karar verip yazmış. kendini önemli saymış, her ne olduysa gurur(!)una yedirememiş ve böyle bir mesaj atmayı kendinde hak görmüş. kimdir bilmem. muhatap ben miyim onu da bilmiyorum. çünkü o numaraya mesajla bile dönmeye tenezzül etmedim.
kibirli olan ben değilim, mesajın sahibi.

kadın olanlarının çirkinlik katsayısıyla eş güdümlü bir öz güvene sahip olduğu platform.

usa 3 - 1 şeref golü.

transfer pazarlıkları yapmaktan, üstüne başına kaşına saçına özen göstermekten fırsat kaldıysa, 1 tane gol atarlar değil mi koca ülke için?

acaba?

sözlüge sadece fotograf atmaya, günaydin ve iyi geceler yazmaya giren tiplerdir.

türkiye 5 abd 2

sana deliler gibi aşığım
​rüzgar saçlarında oynaşırken, ben uzaktan seyrederdim onu, sanki dünyanın bütün huzuru orada toplanmış gibiydi. gözlerin ay ışığından çalmış parlaklığını; içlerine daldığımda nereye gittiğimi unuturdum, nereye gitmek istediğimi de.
​sesin bana hep uzak bir şeyden haber verirdi ki bu hayatta nadiren duyulan, ama bir kez duyunca bir daha unutulamayan türden. geri kalan her şey de zaten hep seninle ilgiliydi; seninle başlar, seninle biterdi.
​o küçük ellerin avucumun içinde kaybolurdu. burnunun ucuna kondurduğum öpücükler, günün en hafif anlarıydı ama dudakların... dudakların başka bir şeydi. içinde ne kadar sır saklıyordun, hiç bilemedim. öptüğümde her seferinde yeniden öğrenmek istediğim bir sırdı sanki.
​ay altında öptüm seni, karanlığın tam ortasında. tan sökerken, gün biterken. horozlar henüz uyanmışken, bülbüller son nakaratlarını söylerken. saydım mı hiç? saymadım, çünkü her biri ilk gibi geldi.
​ve her öpüşte aynı şeyi hissettim: ruhumun yerini bulması. ait olduğu yere sessizce geri dönmesi. seni her gördüğümde, sana her dokunduğumda, senin o kokunu her içimse çektiğimde... sanki ben yeniden var oluyordum. sanki ancak o zaman gerçektim.

hayatımda ilk kez herhangi bir şeyde amarigayı tutuyorum aw inş 0 puan 0 golle döner cıgaracı yutubcu kolpacılar

tayber doğan vardı pavlov iti ile dalaşırdı. maymun etmişti iti.

değer vermek, hayallerimde yer vermek, düşünmek, sevmek. daha ne olsun ki...

bu öyle önemli bir şey değil. deliye vurdum bir dönem. mahzenlerde aradım filan. yazdım çizdim. yine yapardım. bu öyle abartılacak bir şey değil. unutsun, benim kadar değil, benden de çok seven olur.

susmasın, susmasa da gitmem.
hak etmedi de diyemem, hak etmiştir.

abd kendi evinde seyircisi önünde oynayacak tr'nin de bir şansı yok ama normalde bahis için çok yanıltıcı bir görünüm arz eden bu maçta sürpriz olmaz. abd basıp geçer. 50 bin seyircisi önünde mahçup olmak istemez. tahminim abd 3- türkiye 0

bisiklet

fenerbahçe'nin geseyi 6-0 yendiği maçın gazeteleri, dedemin evinin anahtarı ki minimum 100 yıllık, bir de annemle babamın bir portresi var. sanırım 20 yaşındalar. bunlar çok değerli benim için.

20 senedir hayatımdaki adamlara en ufak kusurum olmadı.
herkesle dogru mesafeli.

durmadan iftiralarınızla mı ugrasıcam ben yaa bu hayatta?

(bkz: robot süpürge)

bana hiç gelmeyen mesajdır. bana direkt yürüyorlardı.*