zaman tüneli

kılık kıyafet üstünden iğnesini geçirmeyi öğrenmiş ve gece gündüz ayrımı olmayan bir iri sivrisinektir. afrikadan ithal gelmiştir.
çok dallama bir sivri olarak "henüz" atik değildir. kolaylıkla öldürülür. sarsak bir şey....

nedense bir kaç yıldır benim bahçede soyu tükendi bu itlerin*. bizim vadiye kaplan sivrisineği gelmeden önce bunlar bitti nedense. artık yakarcalar yakamıyor ama "(bkz: asya kaplan sivrisineği)" şişlediği yeri şişiriyor.

vampirin biri gider biri gelir... devran döner.

bu sıcakta "soğuk stres"ine de girdik. bu metni #4012633 buraya ne koydu bu kimse diye de düşündük. halimiz hep aynı; işsizlik, hayatsızlık başka ne olacak? ezik geldik ezik gidecez.

geleceğin "yapay zeka toplumunda" kahraman/öncü mertebesinde anılacak kişilerinden biri amanda askell dir.

bakılışı güzel bu hanımın mesleği "philosopher" olarak geçer. oxford filozofu mezunu bu iskoç* kimse "sayısız insan bulunan dünyalarda etik değerlendirmeler" üzerine doktorasını newyork üniversitesinde tamamlar ve önce open-ai, sonra anthrop/c'e girer (2021). o gün bu gün; anthrop/c ai'si "claude"un etik eğitimini yaptırmaktadır.

bi bunlar bir de kaldırımda sallana sallana yürüyenler. milli güvenlik problemi bunlar

buradaki etkileşim bittiğinde. zira, hala bir umut var, birileri gelirse o ilgi alınabilir diye. yemek paylaşılıyor, fotoğraf paylaşılıyor, hala umut var demektir bu. birkaç tur fotoğraf paylaşılıp hiç tepki alınamazsa, işte o gün feriştahı gelse kurtaramaz. arkasından sövdüğünüz meriçlerin eline bakarsınız gelsinler de, iki oy, üç tatlı söz söyleyip kadınları geri getirsinler diye. kıraathane gibi bir mekanın işlevsel olmayacağını hepimiz biliyoruzdur diye düşünüyorum.

en azından bir karakterle yazıyor. hiç karaktersiz yazanları ne yapacağız. yine yanlış soruna odaklanıyoruz.*

ilaçlama yapmıyorlar azizim... bu azizim lafını da hiç sevmem. bir şeye kanaat getirdim. adanalı sivrisinekler bana âşık... hemi de kör kütük. 68 bin çeşit bitkinin içerisindeydim hiçbir şey sokmadı ısırmadı da, adana'ya geldim iki koldan bir alnımdan çaktılar... iyi bâri çarmıha da gerin beni, sonra bütün sivrisinekler gelsin her yerimi yesin. bekâr bir erkekin sivrisinekler tarafından yenilmesi ne kadar doğru?

sivrisinek de değil bu, yakar yakar. allah düşmanın da mert olanını nasip etsin. sivrisinek gelir vızıldar, duyarsın görürsün en azından. bu yakar dedikleri adeta 0 desibel ve görünmez bir katil... ahlaksız terbiyesizler.

abım benim biz daha türkçe okuyup anlayamıyoruz bu metni nasıl okuyup da anlayalım. al işte örnek. ingilizce bile bilmiyorum boşa geçmiş bir ömür. anca içeyim sıçayım bir yerlerde afedersiniz. böyle hayat mı olur yâ hû, edep yâ hû.

çoğu zaman şarkıda da dediği gibi, "mecburen mecburen, mecburiyetten" anacım. konuşma diliyle yazdığım kadar, konuşarak da yaşarım. beni kalabalık sananlar oluyor, yamılıyorlar...

kendi kendime yemeyi içmeyi ve eğlenmeyi, gülmeyi ağlamayı tâ seneler mukaddem tecrübe ettim. son zamanlarda dilime bir şey doladım. "bekâr bir erkekin x şeyi yapması ne kadar doğruuu?" sorusu. iffetime baskı yapıyor, kendimi cık-cık diyerek ayıplıyorum. hemen her şeyde bunu yapıyorum ve çok eğleniyorum.

bekâr bir erkekin odasında tek başına carlsberg içmesi ne kadar doğğruuu? ne yani sen millete ar yu dirink müsait room mu diyorsun? edepsiz.

geçenlerde geceleyin yüreğim yandı mutfakta loş ışıkta bir bardak soğuk pepsi içtim, oh moh diyorum ay diyorum yüreğim yanmış. sonra sorguladım. bekâr bir erkekin bu saatte pepsi içmesi ne kadar doğruuu? dedim. üstelik kana kana içiyorum zevk alarak. utanmaz beni.

2026 yılı itibariyle türkiye’nin en zehirli bu yılanını tarlada bağda bahçede öldürmenin cezası 30.000 tl’dir.

doğal hayat, ekoloji filan geçin abicim, vurursa kanın yarım saat içinde yoğurt kıvamına gelir ölürsün.

just watched a shorts which was pointing on scientists discovered how soap foam acting similar to space time, galaxy collisions and similar to that. and i look at myself, while i was trying to find myself, doing my own little searches and calculations, i was thinking about this since so long. but look at me and them. here, rotting in a waste. couldnt show myself to anyone. losing my light towards science. seeing how desperate and insignificant i am... i could be one of them. i always wanted to be. though, there is nobody that would help me, nobody would show me a path. or invest on me. now i look at myself right now, how far thing i have become. i am now destroying, getting destroyed without my own will. getting wiped away in this vast of time. i never mattered, my points never mattered. all i did, everything i did for myself had no return. and when i compare the state i am in these days to them, i see myself as a wasted and ignorant villager. nothing more. basically trash versus gem. though while i observe myself from above, i see i am a gem that thrown away to a wasteland and slowly turning into another garbage. why, why things has to be this cruel? whats the point of me? i cant believe this. everything is against me. literally. not in a country that supports such thing nor you can be successful through it. and besides the corruption of the government and other things, i am astonished. what was my difference? why didnt i get this oppurtunity? why you didnt see me? if you did, why did you leave me back? why? not only i am rotting and losing my light towards life, the life also kicks one more time to a person that is dying. why the f**k ""everythıng""" i see is against me? tell me, life, why are you so stubborn to make me worse and worse and lose myself, why dont you let me also find myself???

korkuyorum kardeşim, bunun için çok haklı gerekçelerim var, 20 saat haysiyetimle aralıksız direksiyon sallarım yine de o uçağa helikoptere binemem.

en son 10 sene önce binemedim, binemediğim helikopter düştü bi düzine adam öldü. ne var ki keşke siz de binmeseydiniz, hoffff!

bu konu tartışmaya kapalıdır.

ıssız sözlük meydanından arkadaşlarla yürürken sözlüğün hareketsizliğinden yakınıyorduk ve bir ses duyduk, "hareketlendiririz anam..." dediler. yüzlerini pek seçemedik, hızlandık yolumuza baktık. eskiden böyle olmazdı hiç laf atmazlardı, çok bozdu ortalık ya.

sevgili yoldaş, bana kalbin kadar temiz bu sayfayı ayırdığın için teşekkür ediyorum. kriz yönetimi diye bir şey varmış, duyuyoruz sağda solda. sen hiç duydun mu? meraktan soruyorum. biliyorsan bize de anlat. yarın, öbür gün ihtiyacımız olursa feyz alırız. senin engin tecrübelerin önemli. 35000 kişinin kayıt olduğu bir mekanı yönetmek kolay değil çünkü.

oraya gidelim buraya gidelim diyen birtakım kendiniz bilmez arkadaşlarım oluyor. yok prag yapalım yok japonya yapalım. ulan hergeleler, bakkala zor gidiyorum ben. neyle gideceğiz diyorum? uçakla. oha yok rokete binelim daha hızlı varırız.

neyini takip edicem toz bulutlu işte, hofff!