zaman tüneli

70'lerden kalma gönül yazar şarkısı.
aynı zamanda göksel, mektubu buldun mu? albümünde seslendirmiştir.

küpün yarılmasıyla vuku bulur.

kapatıp açınca düzelmiyorsa fişini çekin. zaten çoğunun en büyük enerji kaynağı özgüveni. yine düzelmezse garantiye gönderin. o da mı olmadı ay aman öff sıkıldım çok bile uğraştık. olmuyorsa zorlamayacaksın. belli ki kullanıcı hatası değil üretim kaynaklı.

kabul.
resetleniriz ve kaydetmediğimiz ama kafamızda dönen her şey silinir.
pırıl pırıl kafa, olur olur haydi kapatıp açın çabuk

bana öyle bir bilgi gelmedi. bana itici olacaksın dendi. beni mi kandırdınız lan? ben hep itiyorum, çekmiyorum. sen iteceksin, kadın çekecek dendi bana.

ben neden bir arzu nesnesi olayım ki? o kadının işi değil miydi lan? cinsel obje olma meraklılarında acayip artış var. rekabet dağları aşmış.

enflasyona yetişemeyince direkt maaşı kaldıran vizyoner müdür.

ücreti ne olarak vermeyi planlıyor acaba?

fiziksel özelliklerinden gideceksek el, göz, koku ve ses dörtlüsü. tok bi ses, fresh bi koku, temiz ve bakımlı eller, bi de uzun kirpikli ela veya yeşil göz olursa tadından yenmez hshshs
sadakattir, güvenilirliktir, zekadır, mizahtır, olgunluktur bunlar zaten alır götürür, ortak detaylar

(bkz: köleliğin tanımı)

götümüz.

kadınların önce götümüze baktığı konusunda net bir fikri birlikteliği olduğunu kim inkar edebilir.

mimikleri, el hareketleri. her şeye yorum yetiştirmek yerine işine bakması. (evet, her anlamda.)
bir de sürekli kendini ispatlamaya çalışmaması. sessiz özgüven aşırı çekici.

mantık not found. sorry.

abla tipine sıfatına bakmadan inanılmaz üstten konuşmalara giriyorsun. kimse seni uyarmıyor mu bu ne özgüven böyle diye?

edit: bu kızın ağzı çok bozuk beyler. özelden küfürlü mesajlar atmaya başladı bu entryden sonra. çok ayıp, ağzına acı biber süreceğim böyle devam ederse.

anaa kimsenin açmadığı başlığa bak.

bir yazarı şikayet edince düşen bildirim tanesi bu şekilde oluyor.

ispiyoncuyuz kızımmm.

sizi beleşe çalıştırmaya çalışıyor olabilir, dikkat edin.

valla kimseyi doğramamak ile çok büyük iyilik ediyorum bence. bazıları doğğranmak istiyor.

günaydın,

ayakkabınızın içinden ayağınızın tatlı tatlı kaşındığı bir gün olmasını dilerim.

günaydın...

uzaktan, yani 1 km öteden güzel gözükenler olabilir. ama yanına yaklaştığınızda buram buram baharat kokarlar. bu kızlarla daha ötesini düşünemiyorum bile.

doğru bulduğum düşünce. hintlileri insan olarak bile görmüyorum ben.

sonda söyleyeceğimi baştan söyleyeyim. benim için nostalji güzel bir duygu olmakla beraber, dünün koşullarının bugünün şartlarında aynı hissi vermeyeceğini bilenlerdenim. o yüzden eskiden her şey güzeldi. teknoloji hayatımıza girdi ve biz büyüdük, kirlendi dünya tarzı yaklaşımında değilim. dün, dünde güzeldi ve o zamanlara dönsek muhtemelen sıkıntıdan ölürdük. koşullar nispetince iyiyiz veya kötüyüz. bu meyanda söyleyeceğim şey şu : aslında cep telefonu bizi değiştirmedi. içimizde var olan kötü nüveyi ortaya çıkardı.

cep telefonu öncesinde hayat nasıldı ? üniversitede bir ay annemleri ankesörlü telefondan aramadığım için sonunda mektup yollamışlardı. ilk telefonum, gece mavisi bir panasonic idi. reklamlarında yeni şöhret olmuş cem yılmaz oynuyordu. cep telefonundan önceki dönem 91-99 arası ailemden uzakta ve gurbetteydim. birisini görmek istersen kalkar oraya giderdin. önceden randevulaşma tabi ki vardı ama bizim arkadaşlarımızla ilişki tarzımız bir çeşit politik dava ortaklığı olduğu için ivazsız garazsız safiyane bir ilişki türüydü. birisinin seni gerçekten düşünüp, düşünmediğini anlayacak şartlardan yoksun olmak büyük bir nimetti. biz onu yaşadık. beni aradın aramadın kaygısı yoktu. ortak mekanlarda buluşulurdu. dolayısıyla kız-erkek ilişkileri de son derece iptidai ve dönemin ruhuna göre naifti. yine de o vakitler son derece flörtöz kişilerin, ellerinde cep telefonu olsa evli yahut bekar yapabilecekleri bugünden farklı olmayacaktı. hani genç neslin alay ettiği, o fake fotoğraflara yavşayıp, bozuk imlalarıyla yorumlar yapanan dayılar bu çağa ait bir vakıa değil. aslında kaçırılmış bir gençliğin patlaması da değil. bugün müge anlı veya esra erol'da ne görüyorsak aslında o yaşananlar, eski dönemin imkanlarınca da yaşanıyordu veya imkansızlıklar oranında yaşanamıyordu. dayılar dayı olmadan önce de öyleydi ve aslında siz de öylesiniz. sadece yaşınız genç olduğu için sakil durmuyor.