zaman tüneli

sturm graz twente gibi takımların bizim takımlara rakip olmak için dış mihraklar tarafından üretildiğini düşünüyorum. ülkelerini geçtim avrupa kupalarında bir başarıları yok. bizi elemeye çalışırlar elerlerse sonraki tur garip bir takıma elenirler. bizi eleyemezlerse sonraki yıl görüşürüz diyip giderler.

asgari ücretin değil yoksulluk sınırının, açlık sınırının bile altında olduğu bir ülkede hayatta kalmaya çalışanların birikim yapamaması bir seçim değildir.

kedilerin "burun izi" benzersiz dir. dünyada birbirine benzer "burun izi" olan iki kedi bulunamaz.

"burun izi"; insan parmak izi benzeri kullanılabilir.

yine çamaşır askısının ayağına takıldı geri zekalı. bir de durdu sağa sola dönüp duruyor. arada bana baktığını hissediyorum melun melun. oyyyy kıyamam çanaaaa çen takıldın mıııı?

bir seyyar satıcı mamülü .

erşan kuneri'deki nazlı gibi çıkmasın da o yeter.

tamam

(bkz: başlıklarını engelle)
(bkz: tanımlarını engelle)
(bkz: mesaj alımını engelle)

galiba queen dinliyor, bir de sevdiği kızlar hep bir şey çıkmış.

çok aktif olunca hayatımın merkezi gibi oluyor tanımadığım insanlar.

baksana maaale abisi falan diyorlar racon diyorlar. hepsi tehlikeli ama muhabbete girince sempatik çocuklar. seviyorum hepsini. en çok seni ama. seni ayrı seviyor ve art niyetle bakıyorum.

bizim bebemiz mağdur olamaz gibi aşılamayan takıntılar.


ben gidiyorum bal çocuk. patates haşlaması yemem lazım g”””tümden işiyorum şuan.

nickin ironik dostum. çok yeniyim sözlükte, başka bir şey diyemedim. hehe.

insan bazen hiçbir şey düşünmez... hiçbir şey düşünmeden öylece boşluğa dalar gider ama dışarıdan bakan gözler onun çok fazla şey düşündüğünü sanır, oysa o an zihinde ne bir gelecek kaygısı vardır ne de geçmişin hesabı. beyin bomboş bir beyaz sayfadır yani, sıfır düşünce.

ama dışarıdaki göz durur mu? hemen bir drama, bir felsefi derinlik yükler o bakışa. "ay neyin var, neye daldın öyle?" diye sorar. "hiç, öyle boşluğa bakıyorum" dersin, bu sefer de dertlerini içime atığına, bir şeyler sakladığına kanaat getirip iyice üzerine gelirler....

her dalgınlığı bir hüzün tablosu, her boş bakışı varoluşsal bir kriz sanmayı bırakın artık. insanın bazen hiçbir şey üretmeden, hiçbir şey hissetmeden bomboş bakmaya da ihtiyacı var. rahat bırakın insanı...

(bkz: medeniyet)

olmayan darbenin dizisini yapıtorlar, buna mı takıldın üstadım?

şimdi efendim bu müze, ankara'da millet bahçesinin içerisinde hipodrom caddesine bakan tarafta yer almaktadır.
içerisinde pet şişe, cam ve alüminyum geri dönüşümü için doa makinesi vardı.
gittiğimizde makine bozuktu. sonradan oradaki görevli, "makine bozuk, makineyi buradan alacağız" dedi.
bari müzeyi gezelim dedik. müze de kapalıymış. gittiğimiz gün de çarşamba günüydü. yani müzelerin kapalı olmaması gereken gündü.
makinenin bozuk olması yetmezmiş gibi makinenin sıfır atık ve iklim müzesinden alınması düşüncesi tam bir saçmalık. hem sıfır atık diyeceksin hem de makineyi alacaksın.
yani sonuç olarak olmayan müze yapmışlar.

haklı bir utanma hali. bunu idrak etmek için edirne'nin dışına çıkmanız gerekirdi eskiden. şimdi internet sağolsun türk erkekleri hakkında düşünülenleri okuyup, öğrenme şansımız var. şimdi hemcinslerim, siz sığınmacılara nasıl bakıyorsanız ortalama bir batılı da size aynen öyle bakıyor.

mesaj atarsın, geç döner. çevrimiçi olur ama cevap vermez. buluşalım dersin, işim var der.
naz yapma kız artık. tamam zorsun anladım.
lan yoksa bu beni istemiyor mu?!

keşke o kadar zengin olsam.

birikim yapmak ruhu fakirlerin işidir. ne kadar biriktirseler de kafi gelmez. ben kendimi hiçbir zaman fakir hissetmiyorum. sayılarla çok ilgili değilim.

ben hiçbir şey biriktirmem. para, insan, anı, eşya, fotoğraf, hiçbir şey biriktirmem. her şeyi atarım. göçebe ruhluyum ben. dünyaya kalmaya değil, geçip gitmeye geldim. bir valize sığacak kadar eşyam var. her an her yerden defolup gidebilecek şekilde tasarladım hayatımı.

hayat boyu sürekli olarak gemileri yakma eşiğinin kenarında yaşadım. çok yaktığım oldu. alışkınım.

vazgeçmek bir sanatsa, ben bu sanatın en iyi sanatkarıyım.

para yerine insan biriktirme edebiyatı da onları günü gelince bozuk para gibi harcayacağının itirafıdır. çünkü insan birikime ya da yatırıma dönüştüyse; her yatırım veya birikim ihtiyaç halinde bozdurulur. değil mi?

günü gelince lazım olur diye yaklaşmam kimseye. günü gelince bakarız o işlere. gelecekle ilgili hiçbir planım yok. bilinmezin içinde plan yapacak kadar kafayı yemedim en azından. doğaçlama takılıyom ben. şimdiye kadar fena gelmedim. bundan sonrasına da giderim herhalde. kimsenin bir yere gittiği de yok aslında.

meşazını aldim yigidim.