zaman tüneli

zamanında kendimden bile vazgeçmiştim, değmiyor.

nafile bir uğraş. kendinizi değiştirmeniz gerekli. karşınızdaki insanın nasıl olduğunu çözüp nabza göre şerbet vermeniz ve kendinizden de ödün vermeden bunu harmanlayıp ocağa koyun, mutlaka pişer.

gelmiş geçmiş favori dizim oldugunu soylemiştim:) galp.

spoiler:

can sanem'e söyle evlilik teklifi eder:
-can: kalbim, diğer yarım, her şeyim. benimle evlenir misin?
-sanem: eveeeeet!

aklıma barış manço'yu düşüren başlık.

normalde halkın genel kanısından mümkün mertebe zıt yöne gitmeye çalışan, hadi şaka bir yana bunu inadımdan yapmasam bile genelde çoğu konuda ortalama sivil vatandaştan farklı fikirlere sahip olarak buna bir son verip en normie fikrimi söyleyeceğim. arkadaşlar, halhal; hot. halhal masmaalesef gerçekten hot. başımıza bu da geldi ve popüler görüşle aynı noktadayım.

ben davlumbaza bakıyorum. bu sayılır mı? açısı ve ışığı beni çok güzel gösteriyor.

(bkz: ben dönyanın en güzel garısıyam)

bugün hatırlayıp taktığım aksesuar. yazın ortasındayız ohhh. şıkır, şıkır aksesuarlar, bayılırım. hangi manifest kızısın yerine hangi renksin olarak değiştiriyorum soruyu. silver’dan çok gold takıyorum. *

daha çok doktora açılan davalarda oluşabilecek durumdur. herhangi bir doktoru şikayet etseniz, bilirkişisi yine doktor olacağı için nafile bir çabadır. doktorların ettiği hipokrat yemininin içeriğinde 'mesleki sırlar meslektaşlar arasında kalır' diye bir madde vardır. herhangi bir doktor hatasını başka doktora gidin sorun kesin kıvırır, asla meslektaşını ele vermez.

aidilili lili lili yar, ewed.

bu nasıl ülke böyle suçlular korkmadan mesaj atabiliyorlar adalet ile ilgilenenler sırf show peşinde olunca aslında normal

hangi birini sayalım kardeşim, anamız bizi birileri için fedakarlık yapacak insan ihtiyacına binaen doğurmuş gibi bir durum söz konusu.

songül karlı.
(bkz: songül karlı sütyensiz)

#4037860

ne demek istediğini anlıyorum karşim ve yapısal olarak parçalanıyorum.

üsküdar'da bulunan kurtlar vadisi dizisinin çekildiği çay bahçesidir. uğrak mekanımdır.

ikisini denedim. hiçbir yer aile çay bahçesindeki rahatlığı vermedi. bir daha lüks yere gitmem bundan sonra benım için lüks bitmiştir. one mınute.

halklarin kardesligini ve siniflarin kalkmasi gerektigini savunuyorum sonra donup instagram youtube shorts vs bakiyorum. sonra diyorum ki allahim sen bu insan irkini neden yarattin. kisaca soyle soyliyim. kozmik seviyede... galaktik olcekte elitim. anlatabiliyor muyum

lüks mekanlar genellikle bir tiyatro sunar. ışıklar loştur, porselenler kusursuzdur, garsonlar mesafeli ve kuralcıdır. orada her şey "mükemmel" görünmek için tasarlanmıştır; ama bu kusursuzlukta çoğu zaman bir yapaylık, hatta bir yalnızlık hissi vardır.

lüks olmayan yerlerin samimiyeti bu tiyatronun dışındadır. mekan yapay değildir yalan söylemez. hiyerarşi yoktur herkes eşittir. iletişim kural dışı ve gerçektir. anlar doğaldır ve planlı değildir. kadraja her an her şey girebilir. sürprize açıktır.

özetle; lüks mekanlar sizi tatmin eder belki ama lüks olmayan yerlerin samimiyeti sizi iyileştirir.

çok var ama olay sadece meme olunca unutuluyorlar.dünyada ingiliz bir kız vardı. ismini unuttum.

* kimse de şuraya bi tarif atayım dememiş. şimdi yapacağım spaghetti kendim gibi tembel sudokular için 1’e - 1’dir. *

spaghettiyi atıyorsun. suyunu falanda ayırmana gerek yok. süzgeçte beklet işte. sosu;

yağ dök aynı tencereye, 2 kaşık dolusu salçayı at pişsin. iki dakika çevir, yumurta kır, kabuğu çöpe attığın gibi hızlıca dön tencerenin başına, tuz at. karıştır. yumurtanın beyazı görünürse iştah kaçırır, hızlı olman lazım. söndür altını, öbür tarafa it tencereyi, spaghettiyi üstüne dök. karıştır, karıştır, karıştır.

semiz otlu, sarımsaklı yoğurdu dök ve içinden bana teşekkür et. *

sementa foks.