zaman tüneli

(bkz: merhaba canım) isimli 58 dakikalık belgesel, eş cinselliği kapitalist toplum yapısının bir sonucu olarak gören 68 kuşağı ve 70'lerin maço devrimciliğinin, kendisine özür babında yaptığı bir çalışmadır. belgeselde kendisiyle duygusal olarak yakınlaşmış dönemin devrimci ortam arkadaşları da konuşmuş. belgeseli izledikten sonra eş cinsellerin kaderi olan mutsuzluktan mı yoksa ülkenin haline olan ümitsizliğinden mi öldüğüne emin olamadım.

lağımcı ocağında teneşir sürüyor

dünya hayali

kullanılmış pedlerinizi poşete koyup atın çöpe...mümkünse siyah poşet.

bence günümüzde mesela ahmet kaya’nın bulunduğu ligde yer almaktadır..

sesi güzel, şarkıları güzel, gerçekten ünlü ama bir şey var, o acaba hep birilerinin kafasında duruyor.

belli başlı konular bence toplumun gözündeki yerini çok değiştirdi. mesela haluk levent de bu ligde yer alacak gibi duruyor.

bir eski zaman gadını gibi yazıyor.

kyk yurduna çevirmişsiniz evi. ışığı gören gelmiş resmen. vallahi yaşanmaz sizinle.

tam sıra bana gelmişken başkasına laf yetiştirmek için elindeki işi durduran esnafa kıl olmak. burcumun özelliğini taşıyorum. eved.

piyano ile de olur mu yaaaaaaaaaaaaaaa....volume kök.



buda bendennnnn

jüpiter'de bulunan her şey yani; gaz!

hoş gelmiş

yazar olacak mıdır acaba...
yoksa çaylak kalıp uzaktan bizi mi izleyecek....
bu soruların cevabını belki bir gün öğreneceğiz..
hoş geldiniz mi bilmiyorum, var mıdır bir bildiğiniz onu da bilmiyorum...
iyi sözlükler hehe...

aklıma bu eleman da geldi sonradan hehe..

google'a boğa burcu erkeği yazdığınızda çıkan tüm özellikleri taşıyorum lakin burçlara inanmam

araba alıyorum eksperdeyim.

burada sabah, orada aksam ancak yerimizi simdiden alalim.

in this moment - natural born sinner

ön edit: bobi düzeyinde burçlar ilgiliyim.

ağlak ve anaç olması. cosmosun anne burcu.

not: yengeç spor

şarkı sözünün alâkalısını alâkasızını ben bilmem. yetkili mercii değilim bu hususta. lâkin bazı mısralar vardır ki bazı mekânlarda, bazı kişilerce ve birtakım okuma şekilleriyle okunursa pek garip kaçar. öyle ki olayın akabininde insan kendini tutamayıp gülmeye başlar. bunun net bir örneğini dün akşam saatlerinde yürüyüş parkının içinde ayaklarımla pedal çevirirken yaşadım. bir yandan pedalları dengelice çevirip bir yandan akıllı telefonumla küresel gelişimleri ve küreye etkilerini takip ederken yakınımdan bisikletli 4-5 küçük çocuk geçti. içlerinden biri aniden şu garip bağlamlı cümleyi kurdu:

"gitgide anneme benziyorum afitap."

ilk birkaç saniyede bu seslenişi algılayamamış, sonrasında ise hayret edip katıla katıla gülmüştüm. sanki çocuğu programlayan programcı hayatının spesifik bir anında alâkasız yerde sıla'nın afitap şarkısının nakarat cümlesini sarf etmesi yönünde bir komut vermişti ona. bu komedi bu komutun eseriydi. aksini çocuk bizzat söylese yine inanmazdım. küçük yaşta bir erkek çocuğu kendi iradesiyle nasıl afitap söyler olm? hiç bana numara yapma. sen gitgide annene benzediğini tespit edip halka duyuracak ve cümle içinde afitap kelimesini kullanacak havada birisi değilsin ey berrak zihni oyun kokan on yaşlarında uçarı çocuk! bunu sana biri söyletti. senin beynine girip cüretkârca kodladı o dizeyi, seni haksızca yetişkinleştirdi ve ortamı terk edip gitti. kararlıyım, bulacağım o olağan şüpheliyi. ben bulana kadar sen bisikletini sürüp az git uz git, dere tepe düz git. hadi selâmetle sana küçük yolcu.

nereye koyduysan oradadır.

bir sokak ressamı.... bakalım ne çiziyor?

ekşide de burada da 0, no, zero. ne diye başka nickim olsun.?? burada yazmayıp onda yazacağım ne olacak???? sadece ekşi de bir troll hesabı almıştım. kadın düşmanı malları sinir edebilecek komikli entryler yazdığım onun da şifresini unuttum. yalan oldu.
taklitlerimizden sakının.