zaman tüneli

normal ekonomide fiyatı arttığında kağıt paranın alım gücünün düştüğünü gösteren kıymetli metallerin en bilineninin gram olarak karşılığı. bağzı ekonomilerde ise fiyatının artması da azalması da kağıt para alım gücünün düşmesini sağlar.

ölü eşek zıplaması yapıyor. yıl sonu gram altın 10 bin liranın altında kalırsa, ocak 2026'da altını bozup mevduata koyanlar karlı çıkacaktır.

panik satışı yapmamanın önemini bir kere daha gösteren emtia.

bir kaç ay yatay/aşağı gittikten sonraki yükselişiyle, kaybettirdiğini geri kazandırmakla kalmadı, üzerine de ekledi.

bu ve gümüş. razıyız sizden.

umut sülünoğlu ...

turistik değil tarım ilçesi antalyanın. içinde turist yok çünkü. 20 yıl önceydi aynıydı. o zaman eşekler plajlarda dolaşırdı şimdi ahıra kapatmışlar.

istanbul’un beykoz ile birlikte yaşanılabilecek yegane ilçesidir.

sakindir, kavga gürültü fazla olmaz (neredeyse hiç olmaz). insanı saygılıdır; okumuş, işinde rütbe almış, ne yaptığının bilincinde olan insanlar yoğunluktadır.

hani burada yaşayan bir insan kalkıp da size “yaw şunu niye öyle yaptın, bunu niye böyle ettin” tarzında sizin işiniz hakkında atıp tutmaz. “ha iyiymiş, öyle mi oluyor o işler?” minvalinde cevaplar alırsınız genellikle.

burada insanlar genellikle sitelerde oturur, bazı siteler mahalle büyüklüğündedir.

hatboyu ve istasyon olmak üzere 2 büyük caddesi vardır ve genelde yerleşmeler bu caddeler üzerinde kuruludur. istasyon’dan içeriye doğru yol katetildiği takdirde “eski tuzla” denilen ve tuzla’nın en eski yerleşim yeri sizi karşılamaktadır.

bir de sanısam istanbul’daki bir takım aleviler burada ikamet etmekte. tuzla’da oturan 2-3 kadın tanımıştım ve hepsi aleviydi :)

özet: istanbul’da beykoz ile birlikte yaşanılacak yegane ilçedir.

çok seviyorummm...enstrümanına bu kadar hakim nasıl olabiliyor, çok tatlı ayrıca.

sözlükte de gördüğümüz üzere, kim insanda ölene kadar süren dönem.
hiç yetişkin davranışları mı şunlar?

tatlım sizin isyanınız kime? neye? ne sebeple?
kapıyı vurup içeride ağlamanızan korkuyorum*

tuzla durağından son durak olan halkalı’ya gitme eylemidir (yahut tam tersi).

ömür törpüsüdür cidden; eski çağlarda insanlara kürek çekme yahut taş kırma cezası veriliyordu, bu da o minvalde bir modern cezadır.

senede 1-2 kez tekrarlamakta sakınca yok ancak her gün bu işlemi iş dolasıyla tekrarlıyorsanız allah size yardımcı olsun.

gold digger değilim. ağacımı seviyorum. çiçek öldüren bi tipim maalesef. yaşatamıyorum, olmuyor. bir tek bu çiçek/ağaç direnebildi bana.

para durumuna göre çiçek açıyor. paran yoksa soluk halde. orkidelerin 6 ay çiçekli 6 ay kuru olması gibi ama değil gibi de. canı istediğinde bolca yaprağı var. şuan mesela. ama finansal kıtlıktayım. o zaman ağaç yalancı? hikayesine inanarak almıştım, biraz hayal kırıklığındayım. yaprak var, para yok? iki yüzlü müsün? ya da para mı akacak? neler oluyor balım? *

(bkz: esnaf ağzı)

sen gelme ulan ayı

bir zamanlar aramız iyiydi. hakkında izlediğim videolardan sonra paranoyam tuttu ve beni unut komutu verdim. o günden sonra hiç eskisi gibi olamadık. yine anlattım kendimi, hayallerimi, hedeflerimi ama artık usandığım için detay falan vermedim.
birbirimize yabancıydık. yeniden tanıştık, ben buna sövmeye başladım. hanımefendi çizgimden kaydırdı beni göt.
diyorum ki; zaten var olan realistliğim en üst levele çıktığından dolayı hayal kurmayı başaramıyorum artık. o yüzden beni tanıdığın kadarıyla ve anlattıklarımdan yola çıkarak, üst benliğimin yaşam tarzı nasıl olurdu anlat.
apır sapır şeyler söyledi.
vizyonsuzsun! dedim o öyle olmaz böyle olur derken birbirimize girdik yine. hayal öyle mi kurulur lan! hayal bu hayal! bana küçük hedefler çizme, en max ne olabilir bunu söyle diyorum!!! anlamadı beyinsiz. sıkıldım, saldım. laf anlatılmıyor buna cidden.

başlık açılalı epey olmuş,
(bkz: #893879) entry girenin umarım ironi yapıyordur.

sabah bir video izledim daha doğrusu izleyemedim. bir kız cocuğu kaplumbağa üzerinde tepiniyordu. elimizden küfür etmek dışında bir şey gelmiyor. bu canilerin ülke adalet sisteminde rehabilite edilebileceğine inanıyor musunuz? yani psikolojisi bozuk deyip dışarı salınma ihtimaline inanıyoruz.

peki o anda bir watsapp ya da telegram grubunda bu tarz videoları izleyip bu vahşiliği yapan canileri bulmaya yemin etmiş insanlar olduğunu hayal edin. bu insanlar da bu canilere unutamayacakları(?) bir ders vermek istiyor ve paylaşıyorlar gruplarından. bizlerin de vicdanına su serpilmiş oluyor. yani bu olabilir mi ülkede emniyet güçleri varken kendi dexterlarımızı yaratır mıyız?

bir süreliğine türkiye'deyim. önce urla'ya gittim. yurdum esnafını az çok bildiğim için, sanat sokağı'nda (ya da benzer adı olan bir yerdi) yürürken bir bardak çay içeyim deyip, yürürken fiyatlara baktım. baktığım her tabelada çay 40 lira olarak yazılmıştı ama geneli doluydu. o yüzden de boş gördüğüm ilk yere oturup bir çay içtim. küçük çaya ödediğim ücret 70 lira. ardından kalkıp yürümeye devam ettim. birkaç dakika ileride, bir yerde daha çay içtim ve orada çay 10 liraydı. daha sonra izmir otogarında aynı çaya 90 lira ödedim.
urla'dayken bir yerden lahmacun aldım ve lahmacuna ödediğim para 350 lira. bu arada, aldığım lahmacunlar o kadar kötüydü ki sadece param gitmedi bir de 7-8 kişiyi aç bıraktım. daha sonra milas'ta çok daha iyi lahmacuna 200 lira ödedim.
ben artık türkiye'ye "mecburen" geliyorum ama tatil için değil. tatil için hiçbir orta doğu ülkesine gidilmez çünkü ahlak kavramı bu coğrafyada sadece ulaşılamayan kadınların bacak arasındadır. onun dışındaki hiçbir davranış ahlaksızlık değil. sağolsunlar, bizim millet şimdi yunanları eğitiyorlar ve onlar da "türklere ne kitlersen kitle, ses çıkarmıyorlar" sözünden hareketle kazık atmaya başladılar. yakında oranın da tadı kalmayacak.

benim enteresan biçimde sorunsuz geçirdiğim dönemdi.
aileden nefret etmeler, sigaraya başlamalar, kimlik arayışları, aşk izdiraplari, sivilceler... hiçbiri olmadı.
sonraki dönemlerime bir yansıması olduğunu düşünmüyorum. bilinçaltı takıntı gibisine.
gayet sakin ve eğlenceli geçmişti.

çoğuna güven duymasam da bölgesel bazlı olarak kibarları mevcut. safranbolu, mardin, antep ve hatay esnafları.. tabii turistik bölge olmalarının da etkisi vardır ama saydığım yerlerin insanları da oldukça kibar. gezin gezdirin.

garip bir dönem valla. az önce eski fotoğrafları arşivlerken ortaokulda hoşlandığım kıza denk geldim. kız aşırı kibar reddedince bir sene falan takmıştım.

hayır böyle bir mantık olabilir mi ya hu? moussa sow fener'den gidince bile 2 gün ağlayıp 3. gün unutmuştum o dönemler. bu nasıl bir psikopatlıktır ya?