zaman tüneli

7 takipçim var, kim olduklarını göremiyorum. şöhretin zirvesinde insan yalnızlaşıyor gerçekten.
(bkz: karman kadar konuş)

anadolu lisesine gidemeyen zamane gençleri bu liseye gidiyordu, günümüzdeki düz liselerlere evrildiler.

gerçi artık anadolu liseleri de dandik, hazırlık ve ingilizceye bağlı eğitim kalktığı için bütün anadolu ve süper liseler günümüzde “anadolu lisesi” adında toplanmıştır.

endüstri meslekler ise “mesleki ve teknik anadolu lisesi” olarak evrilmiştir.

etimle, kemiğimle nefret ettiğim, duyunca arkama bakmadan kaçma isteği uyandıran kelime.
bugün hatun da ilk buluşmada söyleyince bi' cuara yakıp ufukları taradım.

yoldaş bizi topluca recm mi eder, üzerimize meteor mu yağdırır bilmiyorum ama bir şey yapsın artık. bu gidişle sonumuz kutsal kitaplarda ibret olsun diye anlatılan kavimlerden beter olacak amk.

kitaplarda on numara adamdır. karakteri ağır ağır işlenir. hatalarıyla, vicdanıyla, gururuyla adam gibi büyür. dizide ise rezil rüsva ettiler güzelim karakteri. ne kuzeye yaranabildi ne de güneye.

tarifini bilen varsa yazsın. memeleri de olsun ama.

süperlerin yetiştiği okul cinsi. süper babalar, süpermenler, süpergirller, süper babaanneler hep bu okullardan mezun olmuş karakterlerdir.

ben buraya yazdım sanıyordum. bi yerlerde yazdığıma eminim;

anı yaşarken geçmişine dokunduğunun farkında ol *

evet. o yüzden an’da kalmalı. benim tüm gelecek planlarım hazır. düşünülecek her şeyi çoktan düşündüm, aşırı analizimi yaptım. olabilecek tüm olasılıklara karşı hazır gibiyim. * geçmiş konusundaysa balık hafızalı gibiyim, çoğu şeyi unutmuşum. aniden hortlayıp hatırlatanlar, darılanlar oluyor arada. neys’
an’da kal.

sözlükten keyif aldığım, sözlüğün daha güzel bir yer olduğu zamanlarda hep yapardım. ah o eski zamanlar.. şimdi ayda yılda bir giriyorum..

islami versiyonları için; (bkz: buhari), (bkz: muslim), (bkz: tırmızi), (bkz: nesai), (bkz: ebu davud), (bkz: ibn mace)

bir çeşit köpektir, değil mi?

zamanında mancinin takıntılı olduğu almanya doğumlu eski galatasaraylı futbolcu şu an altay’da oynamaktadır

#4046783

ya ne diyorsan diyebilirsin, fazla sloganik vs vs. isteyen istediğini kutlar kardeşim. cadılar bayramını kutlayana laf etmeyenler gelmiş kandile laf ediyor. ben akletmiyorum tmm mı? böyle gayet iyiyim. sen dinini sorgulamaya devam edebilirsin, ben sorgulancak bişey bulamadım. sen aramaya devam et, mutlaka bir açık bulursun dinde.

eyvallah.

performatif erkek olabilitesi yüksektir.

(bkz: performatif erkek)

oranıza yaptırmayın.

6 takipçimle buraya tepeden bakıyorum. insan biraz yükselince eski günlerini unutuyor tabii.

bir kolu safi tribal dövmeyle, diğer kolu ise anlamlı dövmelerle yaptırılması dahilinde güzel olabilecek bir eylemdir.

sırta da şu wolfteam’deki og dövmesi yahut ejderha dövmesi yaptırılırsa on numara beş yıldız olur xd

bir yaşar kurt şaheseridir.

ilk dinleyişte annesine sığınmak isteyen, büyümekten korkmuş bir çocuğun şarkısı gibi gelir. oysa biraz dikkatli dinleyince, o çocuğun büyümekten değil; büyüdüğü dünyanın ondan istediği adama dönüşmekten korktuğunu anlarsınız. çocuk büyümüştür. evler, yollar, pabuçlar büyümüştür. fakat dünya da onunla beraber büyümüş ve artık karşısına devlet, ordu, savaş, televizyon, propaganda ve itaat olarak dikilmiştir. bir zamanlar annesinin kucağında güvende olan çocuğun eline şimdi silah verilir ve başka bir insanı öldürmesi istenir. ne zaman yatacağına, ne zaman kalkacağına, ne düşüneceğine birileri karar vermektedir. ve bütün bunların karşısında adamın sığındığı tek yer hala annesidir. bu yüzden “anne” aslında anneye yazılmış bir şarkıdan çok, yetişkinliğe zorlanmış bir çocuğun dünyaya ettiği itirazdır. şarkı boyunca “anne” bir kişiden fazlasına dönüşür; insanın henüz emir almadığı, öldürmesinin istenmediği, kandırılmadığı son güvenli yerdir. yaşar kurt burada savaş karşıtlığını büyük laflarla anlatmaz. vatan, millet, ideoloji tartışmasına girmez. çok daha ağır bir yerden vurur: bir insanın başka bir insanı öldürmeye ikna edilmesinin saçmalığını, korkmuş bir çocuğun annesine şikayeti kadar yalın hale getirir. ve şarkının sonunda mesele artık yalnızca askere gitmek değildir. televizyon da konuşmaktadır, siyaset de konuşmaktadır, herkes bir şeylere inanmanı ve bir taraf seçmeni istemektedir. çocuğun annesinden son isteği bu yüzden artık kendisini koruması değildir. kendisini de korumasıdır.

belki de parçanın bütün derdi budur:
insan büyüyor, dünya büyüyor; ama insanın içine sinmeyen şeyler de onunla birlikte büyüyor. ve bazen otuz yaşında bir adamın bütün politik itirazı, çocukken kurduğu kadar basit bir cümleye sığıyor:

“korkuyorum anne.”

11.07.2024

bir takipçi sayısı 216 olan yazar değildir. hele istanbul anadolu yakalıysa. *