zaman tüneli

altın mı.

nasıl bittiği veya sizin yüzleştiğiniz o kişiyi sevmiyor olmanız, aşk yüzünden canınızın yandığı gerçeğini değiştirmez.
bir zamanlar sevdiğiniz, âşık olduğunuz o kişiyi kaybettiniz.
o büyük aşkı kaybettiniz.
birlikte iyi hissetme hâlini,
sahip olmak için hayaller kurduğunuz o aileyi,
yaşadığınız tüm o büyülü ve masalsı anları kaybettiniz. bu bir süreç.
kimi gün acıdan ölecekmişsiniz gibi geçiyor, kimi gün “gebersin oç” diyorsunuz, başka bir gün “iyi olsun, kendini iyileştirsin” diyorsunuz.
tüm o kaybedilenlerin yası tutulacak ama sonra tekrar, en baştan başlanacak.
eğer aşk acısı çekiyorsanız şanslısınız. hele 30’lardan sonra çekiyorsanız çok daha şanslısınız çünkü ölmeden önce böyle büyük bir duyguyu deneyimleme fırsatınız oldu. evet, ananız ağlamış olabilir ama geçecek. öyle zaman zaman yığıldığınız köşeden kalkmamak üzere yaşamak mümkün değil. hayat beklemiyor. olmuyor yani, keşke olsa. çalışmadan, gülmeden, hayal kurmadan, amaç edinmeden yapabilse insan ama olmuyor. duygular size ait ancak size karşı yapılanlar her zaman sizinle ilgili değil. bazen ne verirseniz verin yetmez.ne kadar sevmiş olduğunuz, aşkınızın büyüklüğü, feda ettikleriniz, kayıplarınız ve onların acısı bile karşı taraf için önem arz etmez.
kendi sırtınızı kendiniz sıvazlamaya alıştıysanız biraz daha kolay olacaktır. çok az.

kaslı vücutların altında ürkek duygusal mikropipi bir premses yatar .

geçen gün çocukların halı saha maçı vardı, ısrar edince kıramayıp gittim. bir bakayım dedim, armut dibine düşmüş mü, çocuklardan azıcık da olsa babasına çeken var mı?
rakip takımın kalecisi gelmeyince "eksik kalmasınlar" diyip kalede ben durdum. bir pozisyonda benim öküz oğlan defansı geçip karşı karşıya gelmez mi? "kıyamaz babasına, topu yavaşça yuvarlar" diye düşünmeye kalmadan bir vurdu... küçük parmağım yön değiştirip emekliliğini ilan etti.
şairlerin anlattığı aşk acısı, halı sahadaki bu evlat kurşununun yanında sivrisinek ısırığı kalır!.

yine mi gol değil olm, ewed?

erkekler hiçbir zaman kadınlara saygı duymadı, bir süs eşyası gibi, bir kuluçka makinesi gibi, evde bir yardımcı gibi en sonunda kendi anneleri gibi gördüler. ancak bugün kadın, bir erkek kadar insan evladı olduğunu ve varlığının sırf erkek yararı uğruna olmadığını kanıtlıyor.

coup'u daha çok seviyorlar ama, en çok onu seviyorlar sısısıs, ewd.

bu maçın oyunu ve sonucu iki tarafın da sezonunu ciddi şekilde etkileyecek bence. fenerbahçe'de bıdır bıdır söylenmeler başladı. vasat bir oyun, beraberlik/mağlubiyet halinde, biz demiştik tayfası çıkar, takımı çukura sürükler. zaten, ruh hali uzun süredir kırılgan. ikinci bir olayda dağılır. iyi oyun ve galibiyette, gümbür gümbür geliyoruz. bu sene, o senecilerin sesi yükselir. o gaz bir süre gider.

beşiktaş, iyi oyun oynarsa, sonuç ne olursa olsun. bu sene bizden korkun. boşluğunuzda tokatlar geçeriz imajı verecek. taraftarı tatmin eder bence, o gaz da bir süre götürür beşiktaş'ı. kötü oynamazlar gibi geliyor bana, kısmet bu işler.

sonuçta, beşiktaş'ın kaybedecek bir şeyi yok. yenerse fener'i yenmiş olacak. yenilirse, fener'in kadro çok iyi, biz yeni yapılanıyoruz. olur böyle şeyler diyecek. fenerbahçe'nin kazanması gereken maçlardan. ruhsal olarak kaybedecek çok şeyleri var. bugüne kadar ölüm kalım maçlarında hep öldüler. yeni takımın kazanma alışkanlığı var mı belli olacak. hani, winner takım dediklerinden.

örneklerimizden görebileceğiniz gibi yapıyorum bu sporu: #3896705 #3897305

insanı kahreder.

sevilmemek değil de bunu farkedecek kadar buna dikkat etmek.

üzücü durum olsa gerek. neyse ki beni çok seviyor herkes .

(bkz: dupons)

zamanın yenemediği hiçbir şey yok. giden ve geçen her şey gibi bu da geçiyor. geçmez dediğiniz ne varsa bir gün geçer. bir süre sonra ufak bir tebessüm veya ukte kalıyor içinizde ona da yapılacak bir şey yok

madem sensin o.
madem sevmeksin,gülmeksin,yaşamaksın.
madem yüzün yüzümde,sesin sesimde,
yüreğin yüreğimde.
madem milyarlarca ihtimal varken
rastladık birbirimize.
kal böyle değisme,gitme,bitme,
yaşlan benimle..

şeker ve meyve notaları baskın olduğu halde fresh olarak anılan parfüm.

19 yaşındayken bir muadili sayesinde hayatımda girdi. bugüne kadar hayatıma giren herkesten daha çok yanımda oldu ve belki anne babamdan daha çok bana eşlik etti. seviyor muyum? emin değilim. ama bende hazırlanmış olma, hazır olma hissi yaratıyor, sağolsun.

kendi sınırlı çevreme dayanarak yaptığım gözlemlerle, ayak uydurmak ya da hayal kırıklığına uğramak arasında bir seçim yapmak zorunda kalıyorum eğer beslediğiniz duyguların bir karşılığı olmadığını görüyorsanız, artık kolay kolay çabalamıyorsunuz. birbirimizi yemeyelim arkadaşlar, çünkü gerçekten de zorla güzellik olmuyor. acını çekiyorsun ve elbet bir gün her şey bitiyor. hayat da mizahi bir şekilde aynı nehirden iki kez yıkanılmaz mottosunu beynimize işliyor. bu aralar her şeyi, bazen çok basit ya da aptalca olsa bile fazlasıyla içselleştiriyorum ve bu durum beni bunaltmaya başladı. aptal değilim ve bunu duyurma ihtiyacım da yok.

bırakmam lazım. olmuyor artık böyle.
bazı zamanlar kokusundan nefret ediyorum. şu an tam öyle bir dönemdeyim.

morgda ayak parmaklarını oynatıp milletin aklını alan ölü... (bkz: entry nick uyumu)

henüz yaşadıklarım yeterli gelmiyor. herkesi bilgilendirin, yaşlanmayı düşünmüyorum.

sen göçüp gittin bir bilinmez diyara,
ruhum ruhuna ait
canım canına
rabbim rahmetiyle muameleye etsin.