zaman tüneli

bana güvenle verebilirsiniz.
tüm bildiklerim benimle beraber mezara gidecek.

film sözlüğün ana sayfasında başlıyor. kamera tepeden bakıyor...

ortada hiçbir kavga yok en başında, kimisi fotoğraflar başlığına fotoğraf atıyor, kimisi içmedeyiz normal sözlük başlığında balkon demiri tadına sahip birasını paylaşıyor... sonrasında normal sözlük yazarlarının kutsalı olan yengeler hakkında başlıklar ve entryler girilmeye başlıyor...

burada kamera yavaş yavaş ters dönmeye başlıyor...

bir şeyler olacağını hissettiren hafif gerilim dolu bir müzik girmeye başlıyor ve kamera bir yazarın ismine odaklanıyor önce, renkler yavaş yavaş insanı gerecek şekilde soluklaşıyor ve bir entry göze çarpıyor... ''kardeşim sen meriçsin, yengeleri ağzına alma!'' i

nsanı geren elektronik müzik daha da belirginleşiyor, bir nick beliriyor ekranda... bu ''evet, yengeç burcu kadınıyım...'' diye bir entry giriyor ve üç farklı ses beliriyor o sırada... fısıltıyla ''ilgi manyağı...'' diyor birisi, hemen ardından ''sen de az değilsin.'' diye bağırıyor bir başkası... en sonuncu ses normal konuşma tarzıyla ''yengem, canım yengem...'' diyor.

bir tarafta yengeciler ve onları meriçler diye suçlayanlar, diğer tarafta tarafta yengeç burcunu savunanlar ve hayatında bir tane yengeç kadını tarafından terk edilmiş gibi davrananlar var...

kamera tam o sırada sadece “ben yengeç burcuyum” dediği için kendisini bir anda davanın sanığı olarak bulan kadın yazara odaklanıyor..

kadın ne olduğunu anlamaya çalışırken kamera nickine gereğinden fazla yaklaşıyor... ekrandaki nicki büyüyor, küçülüyor, tekrar büyüyor. fondaki elektronik uğultu artık iyice rahatsız edici bir hal almış, sanki birazdan çok önemli bir şey olacakmış gibi gerilim yaratıyor ama aslında ortada hala hiçbir suç yok. kadın sadece yengeç burcu olduğunu söylemiş...

tam o anda ekran ikiye bölünüyor ve ekranın sağ köşesinde farklı bir nick beliriyor... oldukça sakin ve akıllı bir insan izlenimi uyandıran bu nick bir anda gelene geçene korkunç biçimde saldırmaya başlıyor... önce insanlara kendisi sövüyor ve hemen ardından kendine sövdürmeye başlıyor. çok şey biliyor gibi davranan bu yazar önce yengecilere saldırıyor, hemen ardından onları meriç olarak yadırgayanlara sövüyor ve en son suçsuz, günhsız yengeç burcu kadına sövüyor... ekran artık negatif bir renge dönüşüyor, müzik insanı korkunç biçimde sağır ederken ekranın belirli yerlerinde andropoz yazısı beliriyor.

film bitiyor.

(bkz: ekonovich)

oooo varmış senin bir karın ağrın anlaşıldı. uludağ piçisin demek. haydi bakalım. şov başlasın öyleyse. daha çok uğraşacağım günler de var demek ki yaşasın!!!

eko sen ne zaman başlığı hortlatsan bir şeyler oluyor.
içimize doğdu evet.

sanmıyorum.

çok dandik.

yıl olmuş 2026 adamın 1.74'lük boyunu (ki o dönemin şartlarında gayet ortalama, hatta bir asker için standart üzeri bir boydur) diline dolayıp cüce diye başlık açmak ancak vahim bir kompleksin ve sığlığın göstergesidir.

lojistiği yok olmuş, ordusu dağıtılmış, imparatorluk artığı bir coğrafyadan çağdaş bir devlet çıkaran, dünyadaki bütün askeri dehaların saygıyla önünde eğildiği adama boyu kısaydı diye çamur atmak hangi akla hizmetse artık. adam 1.74 boyla koskoca imparatorluğun enkazını kaldırıp, işgalcileri haritadan sildi sen klavye başında başlık açmaktan başka ne yapabildin?

mesele santim meselesi değil, ufuk meselesi. tarihi şahsiyetleri beden ölçüleriyle değil, bıraktıkları mirasın büyüklüğüyle tartarlar. altında kaldığınız o mirasın ağırlığı eziyorsa, o sizin boyunuzun kısalığıdır.

yoldaşı razı ettiğim konu fakat iko 'yazilimsal olarak mümkün değil" diyor.

ben olsam yerleşmek için gitmem.. azerbaycan, tabii kardeş ülkemiz ama ne mentalitesi yüzde yüz uyar ne yemekleri ne de adetleri..

ilk ne zaman gittim, 25 yıl olmuş mudur.. kafamda oturmuş belli düşünceler var, belki de ben onları kıramıyorum ya da kırmak istemiyorum.

bi siktir git amk, kendi kendine bir tavırlara, bir pozlara giriyorsun sözlüğe geldiğinden beri, tavrını belli edecekmiş götüm. ulan sen beni ne kadar tanıyorsun da hangi tarafta olduğumu ne biliyorsun hıyar!? benim atatürk'ü ne kadar sevdiğimi, ne kadar memleketimi, cumhuriyeti sevdiğimi bu sözlük de bilir, beni reelde tanıyanlar da bilir. senin o yanlış anlayan beynini alır başka tarafından çıkartırım, benim hakkımda yorum yapmayacaksın zırt vırt. bir daha da böyle yumuşak yazmam ona göre.

1.57

portekizce'de fotoğrafımı çek anlamına gelen sözcük.

insan, neden görünmek ister?

hüzünlü dönenceler’de altını çizdiğim yerleri gözden geçiriyorum bu aralar. strauss’un brezilya’nın bahia kentinde yaşadığı şu olay, insanın görünme arzusu üzerine düşünmemi sağladı.



çocuklar neden görünmek istiyordu?

fotoğraf makinesinin büyüsüne mi kapıldılar? olabilir. bir gazetede fotoğraflarının yayınlanmasının hayali cazip mi geldi? mümkün.

ancak tüm bunların ötesinde bir şey var:

onların görünürlüğü birileri için “imaj kaybı” ve “utanç kaynağıydı”. bununla baş etmenin en iyi yolu ise görünmekti.

hayatında dayak yememiş bir kardeşin açtığı başlık. evet

o arkadaş da diğer aptalların yanına, haydi tatlım kenardan kenardan.

başlığa tıklamadan bunun ucuz bir trol girişimi olduğunu sanırım herkes biliyor. cüce diye başlık açıp yalandır demek...
kafamda bazı anahtar kelimeler belirdi, izninizle.
annen, dünyanın en eski mesleği, leğen göt, ayrimak, fiiliyata geçmek, şecere...

(bkz: okan buruk’un askeri (yazar))

engellemek candır ya*
birbirini tekrar eden başlıklar, ota boka başlık açanlar, kavgalar gürültüler...
hiçbiri yok mis.

(bkz: troll olacağım derken orospu çocuğu olmak)