zaman tüneli

nickimi unuttuğum için profile bakmam gerekti. galiba çok da uzun olmasına gerek yokmuş akıl için.

hoş gelmiş yazar. inşallah kızdır

emekliliğine yakın dönemlerinde antalyaspor'da da oynayarak antalya seyircisinin gözünün pasını silen italyan kökenli alman futbolcu. stuttgart, bochum, manchester city gibi takımlarda da forma giyen gaudino 1 kez de almanya milli takımı'nda görev yapmıştır.

"hakikat" dimağımızın sorgulama/şüphelenme yolu ile aradığı ancak ruhumuzun korkma/çekinme yolu ile kaçındığı "şey"dir.

yazılı antikite de bunu; pisagor ilk yazıya geçirmiştir. pisagor filiz:sevmek, sofia:bilgi sözcüklerini kaynaştırıp "filosofia" terimini oluşturmuştur. yani insanın bilgeliği sevmesini önemsemiştir.

ama tüm yönetici sınıflar şunu gözlemiştir ki; insanın bir yanı da bilmekten kaçınmakta/korkmakta bunu vekillerine bırakıp kendini koruduğunu düşünmektedir. bu nedenle yöneticiler filozofları öldürürken/sürgün ederken, din adamlarını yardımcıları/vezirleri yapmıştırlar.

insan hakikati bilmeye başladıkça "sinir" sahib olur. bunlardan biri de sözlüğümüzde yazardır; ewed.

yine ortalamayı tutturmuşuz. müslüman ortayolcu olur.

#4055821

karısına küfredilmiş adamın sözlüğe dönmesini istemek de ayrı bir zihin yapısı olsa gerenk.

gun gectikce alemlerin rabbi ile arasinda ciddi bir gerginlik oldugunu dusundugum takim.

yok belediye başkanları seçilmişmiş nasıl içeri atılıyomuş.
pardon? içeri atan kim.
halkın büyük çoğunluğunun oyunu alan adam.
hadi onu geçelim madem demokrasiden vuruyosunuz.
demirtraş ve kavala'nın içerde olması gerektiğini halkın hepsi istiyor.
öyle düşünmeyenler abd fonlu örgütlerle, avrupa birlikçi yüzde 10...
oyna devam...

viskiye oldugu kadar kaliteli, buz gibi bir kraft biraya da yakisan, johnny cash usta ile anilan ballad.

geçen seferki bursa - am*dspor maçında kuvayı milliye ruhunun toplandığı şehir olmuştur.
pet su şişesi fırlatmak için sivas'tan, erzurum'dan, muğla ve pek çok şehirden gelenler vardı.
yine maç olursa orada olacağız evet.

damadın atanmış olması şart.

bursa da bozuldu. teksas diye diye teksas'a çevirdiler.

neresine gitsem esnafıyla sıkıntı yaşadım. esnafı adam değildir.

aslen bursalı olmasam da yaşadığım şehir, şu an ılık ılık, ıyyy, ewed.

zannederim en sevdiğim şehir. umarım buradan biriyle bir arkadaşlığım olur.

ılıktır.

türkiye’nin sanayi motoru ve iskender’in anavatanı olarak bilinse de aslında turistik rotaların ardında bambaşka katmanlar saklayan müthiş şehir; herkes zafer plaza’da takılıp gölyazı veya cumalıkızık’ta kalabalıktan birbirini ezerken, sırtını uludağ’a dayamış bu kentin gerçek büyüsü tahtakale’den maksem’e uzanan kabaltı sur içi sokaklarında, uluabat gölü kıyısındaki sessiz sakin akçalar köyünde, doğaseverlerin gizli rotası suuçtu şelalesi’nde ve abdal’daki izdihama girmeden ara sokak esnafında yenen o muazzam pideli köftelerde gizlidir, yeşili biraz betonla sıvanmış olsa da sisli bir sonbahar akşamı eski mahallelerinde yürürken o mistik atmosferi size hâlâ buram buram hissettirmeyi başarır.

bizim apartmana "gürcü" geldi. atanamayan kıza iyi gelmiş... görücü baş tacı.

"aptal"lık gitmedikten sonra ne farkeder...

"sinir" bizim hasletimizdir.

"account" türkçe bile değil gitti bitti...

zalim kadındır.

hayat meriçler için böyle acımasız işte.
elbette meriçliği seçen adam böyle şeylerin olacağını bilerek bu yola baş koymuştur.
belki birkaç gün üzülür ağlar ama önündeki seçenekleri değerlendirmeye başlamıştır bile.

meriç derler onun adına,
kurban olsunlar boyuna posuna,
yunan heykeli sanki saçı, sakalı, gözleri,
kim onun sahibesi olmak istemez ki