zaman tüneli

meme madeni diye okudum “hani nerede lan?” diye entry girecektim

panelciliğe ben de kırgınım..

(bkz: afyonkarahisar)
(bkz: iscehisar)

neaamiç?

uzun zamandır bu kadar doğru bir çıkarım duymamıştım..

günümüzdeki reklam kampanyalarını hatırlatıyor bana. sınırsız konuşma diye tarife satarlar mesela, altında minnacık harflerle aslında sınırlı olduğunu yazarlar. sonra bir bakmışsın, tükenmez kalemin tükendiği gibi sınırsız tarifen bitmiş.

ilkokul 5teyken elimde patlayan zamane eğlengeçi. ne korkmuştum lan. akşama kadar kulağım çınlamıştı. koyup da fitili ateşlenmek için yer ararken elimde ne kadar tutmuşsam ısıdan patlayıvermişti. allahtan bi hasar vermedi şükür. mantar tabancası gibi tehlikeli gelmezdi oysa.

her zaman yenecek bir şey değil ama yeneceği zaman en güzeli ankarada yenir bence

e n'aapsındı?!...

çıkardığı sese bayılırdım. torpil gibi türevlerinden de daha az tehlikeli gibiydi. bayram harçlıklarıyla en çok satın aldığımız ürün grubundaydı kendisi. hey gidi günler.

dünya üzerinde bir numaralı teröristine ada tahsis eden tek devlet bize aittir.

ama soracak olursak “dewlet aklı sen karışma”

böyle gereksiz ağır bir şey yok ya. az önce yedim valla hâlâ ağzıma tereyağı tadı geliyor. resmen susamlı sıcak milföy. öggggh.

kendi adıma hicbir beklentim yok. her şeyi tattım iyisiyle kötüsüyle. zaman dolduruyorum artık. kardeşim ve annem için guzel bir hayat bekliyorum sadece. tek beklentim bu

cehennemin dibinde devasa bir arazide istediği kadar yaşayabilir. beklemesine hiç gerek yok.

var mı itirazı olan?

insan zaten öleceğini bile bile yaşar. ölüm insanın bildiği bir varlıktır. ancak bi meta olarak ön plana alıp yaşamını buna göre şekillendirmez.

varoluşçu psikolojiye göre insan aslında ölümü bilir, bununla birlikte kendi varlığını önemseyip ön plana koyar. yani ölüm yaşamı değersizleştirmez aksine kısıtlı olmanın bilinciyle yaşamı daha değerli bi hale getirir. nasıl olsa öleceğim deyip amaçlarından vazgeçmez, öleceğim ve kısıtlı bi zamanda neler yapabilirim diyerek anlam arar.
yani ölüm insan için entelektüel bir bilgi ve kaygıdır.
öleceğiz, ölünecek. bu yüzden sevin, sevilin, sevişin. teşekkürler.

ateşin de insanı evcilleştirmesi;

ateşte pişen et ile elde edinilen kalori ve protein miktarı artmış, çiğ eti sindirmek için uzun süre 20'lik dişlemiz ile çiğnemek zorunda kalmamış, 20'lik dişler ve çene kasları atıl kalıp beynimizin hacim olarak genişlemesine yer açılmıştır.

her devrin filmi olan korkusuz korkak’ta yer alan efsanevi karakterin ismi. ne zaman canım sıkılsa açıp izlerim.

mülayim abimizin, sabah kendisine selam veren adamı usulünce selamlayışından sonra “bu herifi de hiç sevmem” deyişi bana göre filmin en favori anıdır.

o değil de panelcilik buraya kadar gelmiş mi ?

eylül meylül gün geçtikçe boka batıyoruz. sanırım bir dönemler ekşi sözlüğün boydan boya soruşturma yediği gibi burası da yiyecek. siyasi entryleri silin gençler.

yıllar yılı şu zımbırtıya kim “kızkaçıran” demiş acaba.

hani bunu kızlara atıp onları kaçırmıyorduk ki, tam aksine biz kaçıyorduk bizi yakalamasınlar diye.