zaman tüneli

geçme namık kemal köprüsünden
ürkütürsün vakvakları
..... ...... çam diktim
git topla kozalakları.

daha 4. sezonunu izlemediğim dizidir. 3. sezonuna kadar bence çok güzel gitti dizi. bunda da koç ted önderliğinde karakter gelişimini çok iyi işlemişler. bence de 3. sezonda çok güzel final yapmışlardı ama buradan okuduğum kadarıyla tekrardan ingiltere'ye geri dönüyormuş. bence 4. sezon biraz bayabilir. bütün bölümlerin bitmesini bekleyeceğim ki hepsini bir çırpıda izleyeyim. :)

çok iyi bir dinleyiciyim. şimdilerde acı çekiyorum. acı çekerken arayıp acımı anlatacağım kimsem yok gibi hissediyorum. oysa iki elin parmağını geçen arkadaşlarım…

şöylesine muhteşem bir repliğe sahip olan dizi.

"bir adamın beyninin yarısı dahi olmadan yürüme olasılığı vardır. kravatı düzeltme ise bilinçdışı titizliğini gösterir" . iyi bir ayrıntı

durup dururken "beni elde etmek zordur" triplerine giren tipler.

(bkz: layla)

got me on my knees layla.
demiş babamız eric clapton.

sakın ha milletin sevgilisine bu şarkıyı çalmayın dayakla değil ölümle anca kurtulursunuz.

nerede olduğunu, ne yaptığını, sağ mı , öyle merak ediyorum ki.

çok üzülüyorum, biliyor veya duyamıyor. leylâ.

#4062171 evet.
#4062173 kişisel bir tercih üzerine saldırman ne kadar anlayışsız ve gereksiz biri olduğunu kanıtlıyor hocam. iyi sözlükler...

ben sana bok demem.
boklar duysa ar eder.
bir zerren düşse boka.
onu da mundar eder.

-neyzen tevfik.

şuna overrated diyen recep ivediğin ossuruğuna gülüyordur.

vlaardingen, ağustos 2026.

sen rakı yapabiliyon mu la?

kral, kingo, koçum gibi hitaplar kullanması. ulan yürümüyorum da niye habeş maymununa dönüşüyorsun sohbet ederken.

birebirde boş kaleye kaçırmak.

at be kerem artık şunları.

nefis bir king gizzard & the lizard wizard şarkısı.

red rocks versiyonunun insanda kilitli olduğu düşünülen bazı hisleri anahtarı yerleştirilmişçesine açtıracak güçte olduğunu utanmazca iddia eder, keyifli dinlemer dilerim.

her seferinde kendimden nefret etmemi sağlar. beni seven bende ne buluyor anlamıyorum.

nerede konuşacağını nerede susacağını kestirebilen insan zekidir benim gözümde. her doğruyu her yerde söylememek gerekir diyense akıllıdır. sosyal hayatta herkes herkese her şeyi söylese kimse kimseyle geçinemezdi.

sessiz kalmayı beceri değil eziklik sayanlar biraz sosyal zekası düşük insanlar olabilir.

en sevdiğim aktiviteydi. lise 3'e kadar. lise 1 ve 2'de kendim kapladım ama asla babamla birlikte yaptığımız gibi zevkli olmadı. okulu kısmen sever kısmen sevmezdim, yüzde 60 sevmezdim ama yüzde 40 da pek bir tatlı gelirdi. gırgır, şamata, kırtasiye alışverişi ve kitap kaplamak gibi şeyler işte o yüzde 40. okul açılmadan birkaç gün önce kırtasiyeye gider defter, kitap, kalem ve zibilyon tane şey alırdık annemle. bayılırım kırtasiye alışverişine, elimde olsa bugün gidip hep imrenip alamadığım kalemleri alacak, çeşit çeşit defterlerle duvar öreceğim. bir de delgeç alacağım hani şöyle çiçekli böcekli olanlardan. renk renk post-itler, çeşit çeşit pilot, dolma ve uçlu kalemler. bol bol faber mavi silgi alacağım. 100'lü hatta 1000'li boya kalemi alacağım her türden...

işte böyle bir mekan benim için kırtasiye. her yaz sonu alışveriş gününü iple çekerdim. fazla abartmadan istediğim her şeyi alırdım, kullanmasam bile.

kaplar dolabımın en üst köşesinde özenle yerleştirilirdi. bir hafta kadar bekleyecekti onlar. sonra okul açılırdı. okulun ilk haftasını çok severdim. (üniversitede sevemiyorsun tabii. 1 saat yol çekip 10 dakika oturup dönüyorsun.)

hele bir de yeni kitaplar dağıtıldı mı değme keyfime. tek tek koklardım her kitabı. kokusunu en sevdiğim en üste gelirdi daima. bir üst sınıfa geçmenin heyecanıyla şevkle karıştırılır, ders çalışma hayalleri kurardım. tabii her öğrenci gibi 3. haftadan geçecekti hevesim.

akşam eve gelirdim. babam kabı alır beni yanına oturtur o cetvel gibi gözüyle milimi milimine hizalardı. benim görevim en önemlisiydi tabii. o kitap kaymayacak. böyle anlarda ekstra elim titrer bir de. ama kitap kaplama kariyerim boyunca sadece üç kere elim titremiştir.

kitaplar kaplandıktan sonra okul rutini başlıyordu. ben de bir sonraki alışveriş dönemini bekliyordum tabii ki.

benim için zekasızlık. zeka derken sosyal zeka. insanların yanında sizi utandıracak şeyler söylediğini hesaplamıyorsa veya basit bir mizah anlayışı varsa ben şahsen kendimi çekiyorum.

keşke hafif bir geçiş yaşansaydı. direkt buz kesti ortalık bir günde. utanmasam kışlık montumla çıkacağım. gerçi utanmam ben. absürt olur ama. o yüzden anlık sadece deri çeketi çekiyorum, yetiyor. *