zaman tüneli

bu dönemi yaşamış kuşak nostalji ile, hiç yaşamamış z kuşağı ise vintage estetik merakıyla bu akıma kapılıyor. mesela tiktok ve instagram'da " bu şarkıdan haberim yoktu ve dinleyince aşık oldum." gibi yorumlar yaygınlaştı.

ölü doğmuş ilişkilerdir. bireyselliğimize halel gelmesin diye iki tarafın ilişmekte tutuk kalması sobucu ortaya çıkarlar.

taraflar ilişememe yüzünden duydukları eksikliği "tutukluluk" gibi algılarlar. uzaktan birbirine "ben sende tutuklu kaldım" şarkısı söylerler. yakına gidince "siz" demedikleri kalır. öyle mesafe yani: ters ilişme. oysa sorun ilişememenin getirdiği hamlıktır. mallıktır.

yüzgöz olmayacaksanız sevmeyin, sevişmeyin. hatta kimseye ilişmeyin. bireyselliğiniz batsın.

bana da ne oluyorsa; sinir baba gibi oldum. fesuphalllah...yadıysa bozsun...

80'li yıllarda altın çağını yaşayan sintizaysır müziği. o dönem müziğinin melodik yapısı, günümüz pop müziğine kıyasla daha atmosferik ve duygusal. bu da müziği hem dans içeriği hem de hüzünlü ve rüyamsı içerikler için ideal kılıyor.

cuckold çetesini blok listede göremediğim için kırgın olduğum çiçeklerdir. lütfen cuckoldları öncelik listenize alınız.

erkekler zekaya aşık olmaz, çekici buldukları kadının zeki olması onlara güven verir ve aşık olmalarının önünü açar.

not: saygıdeğer karşı cinsim, ukalalık zeka belirtisi değildir.

öhömmm...

şerefinin lekelenmesi, canına veya ırzına tasallut edilmesi
iftiraya uğramak, yapmadığın bir şey yüzünden damgalanmak, toplumdan dışlanmak, hapse düşmek.
evladını kaybetmek. bu afete düçar olanlar artık birer canlı cenazeye dönüşüyorlar.
savaşta tehcir yaşamak, malını ve şerefini kaybederek ülkenden ayrılmak zorunda kalmak
vatanının parçalanması, iç savaş ve komşunun komşuyu, kardeşin kardeşi kırması
vatan haini durumuna düşecek eylemlerin içinde bulunmak.

allah cümle müslümanları bu felaketlerden korusun.

bende bu yıl fazla var. tabi domates tohumları hep karışınca hangisi hangi çeşit dikerken ve çıkınca anlayamadım.
çeri domates çok oldu. çok oldu ama bayağı oldu topla topla bitmiyor. bu seferde yiyorsun çok çekirdekli. farkettimki ben yinede büyük domates seviyorum.
bu domates tek lokmalık pratik salata kahvaltı için.

genel olarak bir kişi ile değil, aile, komşu, mahalle işbirliğiyle yürütülüyor. domates ayıklama, kaynatma, karıştırma, kavanozlama gibi aşamalar paylaşılıyor. bu da sosyal bir ritüel haline geliyor.

hem görsel açıdan pratik hem de dekoratif.
yıkayıp doğrudan yenilebilir, kesmeye gerek yok.

birileri sözlüğe ara verdiği zaman geride kalanların "tülay geri dön" şovlarını ne yazık ki her zaman biraz garip bulmuşumdur. insanların nasıl bir bağ ile birbirlerine bağlandıklarını anlamakta zorlanıyorum. insan ilişkileri ve duygusal bağlar söz konusu olunca açıkça söylemem gerekir ki sorun onlarda değil bende. hakikaten.
fakat bugün kendime ait bir gerçeği de ifade etmek zorunda hissediyorum: gulmekicinyaratılmıs herhangi bir yerde yazmıyorken dünya dengeleri bozuluyormuş ve hiçbir şey yolunda gitmiyormuş gibi hissediyorum. hiçbir şey yolunda gitmiyor bu arada fakat bir felakete sürükleniyormuşuz gibi hissediyorum. evet zaten sürükleniyoruz fakat bunun duygusal olarak bende karşılığı oluyor. normal şartlarda dünya yansa mefistomelek bir odun da ben atayım derdinde olur ama şu an biraz tedirgin oluyor.
mefistomelek hayatında bir kez bile iletişim kurmadığı kız kardeşini mi özlüyor ne. anlamadım.
t: çok iyi olduğunu umduğum yazar.

swinger çetesi çökertildi haberini göremedim.

bu yüzden başarısız bulduğum operasyondur.

özellikle haberlerde (durumu ağırlaştı = entübe edildi) şeklinde kullanıldığından kişide neredeyse otomatik olarak son aşama çağrışımı yapabiliyor ve bu da bu kelimeye karşı bir antipati oluşturuyor.
ama tıbbi olarak entübe edilmek ölüm ile anlamdaş değil. entübasyon, hastanın kendi solunumu yetersiz kaldığı zaman soluk borusuna tüp yerleştirilip solunum cihazıyla desteklenmesi demektir. durumu ciddi olan hastalar dışında entübe sayesinde iyileşip taburcu olan çok sayıda hasta da mevcut.

yetişkinlikte aynı çikolatayı yediğinizde o duygusal bağlam yani çocukluk saflığı, sürpriz, bir aile anısı tekrar olmuyor . bu kinder çikolatada da, milka'da da, ülker'de de aynı hissiyatı yaşatıyor.

on dakika farkla kaçırdım bugün püh. neys’ o zaman şimdi kaçırdığım için yakıyorum, hath.

sene 2012.. o aralar burada büyük bir kuyumcuyla iş yapıyorum, herif azerbaycanlılar’dan ucuz pırlanta alacağım diye yemiş sıkıştırılmış pırlanta tozunu, ucuz ucuz da piyasaya sürmüş, bir daha kazık yememek için de aldığı-alacağı taşları bana gösteriyor, benim verdiğim fiyata göre alıyor, hatta ben de istediğim taşları loose olarak yani kasaya oturmamış çıplak taş alıyorum..

neyse, bunun vitrinine el yapımı bir diyarbakır hap takımı gelmiş ama mal yanıyor. o aralar da anneler günü yakın, “kaç para bu?” dedim, bir para çekti, yemin ediyorum sıfır araba alınır. dedim, “sar”.

aldım bunu, bütün gece araç kullandıktan sonra, üç ayın ardından annemlerle kahvaltı sofrasına oturdum. kucağımda da koca mücevher kutusu..

babamla antika alıp satıyoruz, benim ek işim, onun emeklilik işi olarak.. bu da, ben severim diye gittiği yerlerden deve sucuğu falan alır. annem şu geniş, döküm tavalarda yalan olmasın bir 14-15 dilim sucuk kızartıyor. sucuklar çısss diye kızarırken geldi yanıma oturdu, ben de kucağımdaki kutuyu beylik bir kutlama cümlesiyle bizimkinin eline verdim. o aralar babamla toptan gümüş takı satıyoruz, hürrem mürrem geyiğine, bu yine evde kilo kilo bulunan gümüşlerden sandı, “aaa ne gerek vardı hayatım” falan diye cümleye başlarken, ağzı açık kaldı..

annemin taş kesilmesinden huylanan ve hiçbir şey almamış olan babam “ne almış bu” diye annemin eline bakınca başına gelenleri anlayıp “eşşoğlueşşek” dedi..

annem hiçbir şey söylemeden kalktı, tavayı aldı, sofraya getirdi, kendi fazla yemez, 2 dilim aldı, bana tavayı devirdi, babama da 3 dilim ayırıp, adamı sucuk manyağı yapıp bir de üstüne “o genç, sen kilo alıyorsun” diye hem yaşlı hem şişman double strike’ını yaptı, gitti.. babam kedi yavrusu gibi benim tabağa bakıyor, ben annemden gizli buna 4 dilim verdim, babam annem görmeden sucukları panikle yedi, annem takılarını taktı, sofraya geldi..

milyon tane mücevheri olduğu halde sonradan o takımı neredeyse bütün eş dost düğünlerinde taktı ve bence esas iltifat bu..

bence daha büyük bir sorun var. ben depeche mode ile duran duran'ı karıştırıyorum. adamlar sinan özenle ayhan aşan gibiler. ayrı gibi ama aslında tek.

fiziksel bir dolandırıcının eşkalini tarif etmek ve yakalamak mümkünken, şimdi ise çağın dijital dolandırıcıları yurt dışı sunucular, sahte kimlikler, kripto para gibi izini kaybettirme araçları kullanıyor. bunun sonucu da güven aşınması. insanlar artık resmi kurumlardan gelen gerçek iletilere bile kuşkuyla yaklaşmak zorunda kalıyor. yani, toplumsal güven darbe almış. hele ki teknolojiye daha az aşina olan yaşlı bireyler, bu yeni yöntemler karşısında daha savunmasızlar.

personal jesus ve hele ki enjoy the silence şarkıları bilinmiyorsa o zaman müzik zevkini sorguya çekmek lazım.

4 dakika var mesela 22:22ye tsi ile. 22:22de düşünmeyenin 00:00daki düşünmesi ne işe yarar. önemli olan 22:22. bence öyle.