zaman tüneli

küfürsüz sözlük olmadığını gösterir heheh.

hepsi için diyemem ama bazısı gerçekten tam bir kukla ustası oluyor. herkesle bi şekilde iletişimi var, merabası var, herkese yakın dururken aynı zamanda da yüzlerine gülerek "ben senin ciğerini bilirim be" bakışı atmayı da ihmal etmiyor böylesi. her şeyin merkezinde olup suya sabuna dokunmadan olayları kendi istediği gibi yönlendirenler var ki hele onları hiç sormayın.

hatay’da çörek, gümüşhane’de şekerleme, malatya’da börek. anadolu’da gastronomi terminolojinde bazı majör problemler var diyebilir miyiz hocam? hı?

içinde fırtınalar koparken veya bir masada kalbin boğazından atarken etrafındaki herkesin bunu kabak gibi gördüğünü zannetme hali. (bkz: illusion of transparency)

insan beyni kendi içindeki sinyalleri o kadar yüksek sesle dinliyor ki, bu gürültünün dışarıdan da rahatlıkla duyulduğunu varsayıyor. 1998'de (bkz: thomas gilovich) ve ekibinin yaptığı çalışma tam olarak bu kör noktayı gösteriyor. beş kişilik grupta yalan söyleyen katılımcılar durumun kabak gibi anlaşıldığını sanıp yakalanma ihtimallerini neredeyse yarı yarıya (%48,8) tahmin ediyor. dışarıdan izleyenlerin bunu yakalama oranıysa yüzde yirmi beşte (%25,6), yani neredeyse şans seviyesinde kalıyor. tadı kötü bir sıvıyı içerken yüzünü nötr tutmaya çalışanlarda da tablo değişmiyor. kendi iğrenme ifadelerinin 10 üzerinden 4,91 oranında fark edildiğini zannederlerken, dış gözlemciler bunu ancak 3,56 seviyesinde yakalayabiliyor. benzer bir kopukluğu 1990'da (bkz: elizabeth newton) parmakla ritim vurma deneyinde de belgelemişti. masaya parmak uçlarınla vurarak çok bilinen bir şarkının ritmini çalıyorsun. senin zihninde melodi, baslar, vokaller gümbür gümbür akıyor. karşındakinin şarkıyı çıkarma ihtimaline yüzde elli şans veriyorsun. masanın diğer ucundaki insan için duyulan tek şey kuru tahta tıkırtısı. doğru tahmin oranı yüzde iki buçukta kalıyor

bu zihinsel mekanizma gündelik hayatta üç kritik alanda devreye girip her şeyi felç ediyor:
ilki ikili ilişkilerdeki sessiz sabotaj. literatürde sinyal güçlendirme sapması denen hadise. insanlar kendi içlerinde devasa hissettikleri bir kırgınlığı karşı tarafa kaş çatarak veya soğuk bir kelimeyle "yeterince net ilettiklerini" sanıyor. senin için gök gürültüsü olan minik bir ima, karşı tarafın gözünün ucuyla bile yakalayamadığı bir ayrıntıdan ibaret kalıyor. partnerin bu masum habersizliği, zihin okuma bekleyen tarafta "beni bilerek umursamıyor" algısına dönüşüp krizi patlatıyor.
ikincisi kurumsal körlük. yöneticiler kafalarındaki planı çok berrak gördükleri için bunu ekibe de kristal netliğinde aktardıklarını varsayıyor. schaerer ve ekibinin 2017 tarihli çalışması yöneticilerin çalışanlardaki kafa karışıklığını yüzde 31 oranında hafife aldığını belgeliyor. anlattım sandığı ile karşı tarafın gerçekten anladığı arasında yüzde 13,5'lik net bir açık kalıyor. masadaki yetkili "ne istediğimi söyledim ya" rahatlığındayken, ekip ne yapacağını bilemez halde dağılıyor ve aradaki karşılıklı güven yerle bir oluyor.
üçüncüsü ise toplumsal felç hali. metroda veya sokakta tekinsiz bir olay patlak verdiğinde daha önce #4050397 tanımımda bahsettiğim çoğulcu cehalet mekanizması devreye giriyor. içten içe dehşete düşüyorsun ama dışarıya panik satmamak için dışarıya renk vermiyorsun. çevrendeki herkes de tıpkı senin gibi durduğu için herkes birbirinin sahte sakinliğine bakıp ortada acil bir durum olmadığına dair kolektif bir konsensüs üretiyor. philadelphia metrosundaki meşhur saldırıda onlarca insanın kılını kıpırdatmaması veya marquez'in (bkz: kırmızı pazartesi) romanında santiago nasar'ın göz göre göre katledilmesi tam olarak bu illüzyonun eseri. herkes diğerinin donukluğunu iç huzur zannettiği için ortaya kötü insanların organize vahşeti değil, sıradan insanların kurduğu organize kayıtsızlık çıkıyor. meraklısına #4050318

bu illüzyondan sıyrılmanın bilimsel olarak kanıtlanmış birkaç pratik panzehiri var: savitsky ve gilovich'in 2003'te topluluk önünde konuşanlar üzerinde yaptığı deney tam bu kilidi açıyor. sahneye çıkanlar ses titremesinin veya yüz kızarmasının salondan kabak gibi görüldüğünü sanırken, araştırmacıların bu yanılsamayı önceden anlattığı grupta stres yüzde yirmi ila otuz oranında düşüyor. kalbinin küt küt atmasının dışarıya neredeyse hiç sızmadığını, salondakilerin senin iç fırtınana kör olduğunu bilmek** performansı doğrudan rahatlatıyor. ikinci adım kendine bir kamera gözüyle dışarıdan bakmak*; içsel çarpıntının seni yanıltmasını engelliyor. kurumsal ve kişisel tarafta en sağlam çözümse askeri gelenekten gelen geri-brifing* tekniği. birine kritik bir şey anlattığında "anladın mı?" diye sormak sıfır bilgi verir. karşındakinden senin ne istediğini kendi cümleleriyle özetlemesini istemek, o meşhur yüzde 13'lük anlama boşluğunu anında kapatıyor.

kendi heyecanını, öfkeni veya kırgınlığını dışarısı için camdan bir akvaryum sanmak sadece yoruyor. dışarıya sızan tek şey en fazla buzlu cam arkasındaki bir gölgeden ibaret. zihnindekini harf harf telaffuz etmediğin sürece anlaşılmayı beklemek nafile bir çaba.

ne hayvanlar ne güzelleri üzüyor. sana kıl oldum. allah’ından bul.

keşke bu ismi nick alsaydım ya, ateşe yön verenler fav.

istemsiz bekarlara da incel deniliyormuş.*

göbek pamuğu.

ya şimdi arkadaşım olsun kolim olsun bu konuyu açtığım zaman hafif savunmaya geçerce bunu diyorlar ve beni de ikna ediyorlar. etmeseler yozgat'tan ahahahahahaha

yaklaşık 2 saat kendimi anlatmaya mesai harcadım birine karşı. tuttu seninki sanki 2 saattir sus pus durmuş, hiçbişi dememişim gibi hala daha ilk dediğinde ısrar etti. o an anladım ne kadar büyük salaklık yaptığımı ve anında kestim konuşmayı. hızlı bi veda törenin ardından kendime sövmelere doyamadığım bi akşam geçirdim.

anlayışlı birine benziyordu, iletişime de açık bi yapısı vardı ama demek ki ben öyle sanmışım. neyse bomboş geçen bir akşamdan herkese merhaba, sevgiler saygılar. eğleniyor muyuz genşler?

canım anadolu yine şaşırtmamış. illerden biri patent alsa diğerleri boku yiyecek.

güvenli bağlanma, açık iletişim, psikolojik cart curtlar yüzünden erkekleri finoya çevirdiniz, hiçbiri evlilik becerisine sahip değil şu an. ekonomik bağımsızlığı olan, vücudu iyi, entelektüel bir adam karşınıza çıksa ilk işiniz acaba bizim düğünde kaç çeyrek takılır düşüncesi olur, ayak yapmayın.

adam terbiyesiliğini yazıyor, biz yüzüne vurunca suçlu oluyoruz.
anasını guzusu…

yani şu yiyecek ismi birden fazla yiyeceği bünyesinde barındıran nadir yiyecek isimlerinden biri olabilir.

hatay'da çeşitli baharatlar ile yapılan kendine has bir kalıbı olan bir kurabiye çeşidi iken, adana'da bu kalın börekler için kullanılan bir isim. afyon'da ise kalın ekmeğe de kömbe diyorlar falan.

yani nereli olduğunu bilmediğiniz birine kömbe derseniz aklına gelecek şeyin sizin aklınızdaki ile aynı olmaması çok mümkündür. platon gel de kömbe ideası gör puşt.

belli bir yaştan sonra insan o taraflara uğramak bile istemiyor be. geçti bizden artık.

yattığım her kadından bir lastik toka aşırıyorum. tuhafiye dükkanına yetecek kadar tokam var.

barda buzlu bira içen birini gördüm. elim ayağım hala zangır zangır titriyor. o balon bardağı sana sokmam yok muydu...

bir çeşit iskoç koyunu. kadim küçükbaşlardan.

olağanüstü bir yazmayan kalem koleksiyonum var.

çaylağa bak hele? üstümüze çıkmış.