zaman tüneli

suçu ve sorumluluğu kendi üzerime almayı severim. hayatı, sürekli kazanılması gereken bir olgu olarak görmeyip “yanlış olan” olmak benim temel motivasyonum olmasa da korkmadan ve utanmadan taşıdığım bir titr..

ben dm atınca “yanlış insan-selam, nasılsın?” gibi bir görsel çıkıyormuş karşınıza..

öyle..

bugün çok sapıttım sözlükte, kusura bakın. içimdeki küçük çaycıyı hatırladım, onunla oynadık biraz, o kadar..

gündüz cayır cayır yaktı, şimdi de buram buram serinletiyor. arada böyle güzel jestler yapıyor canım şehir.

vijuu vijuu bir rüzgar var ki şu an… tam çay içme havası var dedim ama çayı demlerken de elimi yaktım off.

an itibariyle inanılmaz bir sağanak yağmur var. bardaktan boşalırcasına yağıyor rahmet. gök gürültüsü ve şimşekler de cabası. inşallah can kaybına sebep olmaz.

fenerbahçe'nin ilk yarıyı 46 - 27 önde kapattığı mücadeledir.

normal şartlarda üzgün hissedip ağlıyor olmam lazımdı. şimdi sadece rahatlamış hissediyorum.

gideyim 3 bardak daha çay içeyim.

varsa veririm, veririm dediği tarihte vermezse sülük gibi yapışırım.

sonunda deli gibi yağmur yağdı. yağmur yağdığı esnada acayip bir nem bastırdı ama şu anda mis gibi hava. özet olarak mutlu ve huzurlu hissediyorum.

bugün izmir'de kapalı, hafif yağışlı bir hava var. evden çıkarken sarıp sarmalayacak bir ceket aramaya başladım. sabah uyanıp balkonda sigara içerken gelen o ürperti ve bu yağmurlu hava bana daha canlı hissettiriyor. insan olduğumu hem tüm anlamsızlığı hem de bu anlamsızlığın getirdiği hafiflikle tekrar hatırlıyor daha huzurlu oluyorum. mevsimin değişmeye başlamasıyla doğaya karşı savunmasızlığımızın ve yapay koşturmaca içinde yer bulma çabamızın görünür oluşu aslında bu. hüzünlü ama hüzünlü olduğu kadar hafifletici.

hayatımın seyrini değiştiren mecra idi

kullanıcı panelinin mavisini özledimm..

(bkz: gözlerinin yeşilini özledim)

#4067895
dayı dur beya burası orası değil, içerleniyoruz şurada hehe..

yazmazdım ama arada girip okurdum. anarşist dumrul vardı mesela, kalemi hakkaten sağlamdı. yazdıkları ayrı bir keyif verirdi. öyle sessiz sedasız, kendi yağında kavrulup giden bi mecraydı. keşke kapanmasaydı.

durduk yere enseyi karartma işi bence şımarıklık..

kaale almıyorum genelde..

şımarıklıktan başka bir şey değil

malum kitleyi zevkten dört köşe yapabilecek söylemdir. ve o kitleyi memnun etmek adına kurulabilecek olan cümledir.

derdiniz ne sizin kardeşim? sorusuyla karşılık verilmelidir.

ama adamlar harbiden de dediklerini yapıyorlar. istanbul'da eskiden düz ve meslek, ticaret vb. adı altında eğitim veren ne kadar lise varsa çoğu imam hatipleşmiş...
şehrin merkezi ve ulaşımı en kolay o bilindik liselerini imam hatip yapmışlar.

galiba geleceğe dönük bir yatırım yapmakla birlikte laiklerden bu şekilde intikam aldıklarını düşünüyorlar..

hadi laik efendiler şimdi çocuklarınızı en köhne, en şehir merkezinin dışına atılmış yerlerdeki okullara gönderin, ya da paşa paşa imam hatip liselerine gönderin. filan...

"merhaba abi. merhaba(arif/gora 2004)"

iki doz kedi patisi, tok karnına.

o kadar alışmışız ki hayal kırıklıklarına, başımıza iyi bir şey gelince rüya gördük sanıyoruz..

"palavracı hank"*

evlat nedir bilmem de yeğenim hayatta başıma gelen en güzel şeylerden biri. şimdilik beni de çok seviyor, zevkleri gelişene kadar tadını çıkarıyorum.

don kişot olalım mı bu gece ??