zaman tüneli

üniversiteseyken her gece no surprises'ı loop'a alıp uyurdum, hiç utanmadım.

öhöm.

teröristtedir mi dememiz lazı.. dur lan yanlış okumuşum, türkiye'de var o yetki ama maalesef çok nadir kullanılıyor.

ülkenin en çok konuştuğu konulardan biri siyaset. siyaset içinde en çok konuşulan konu da seçimler ve sonrası.

türkiye'nin içinde bulunduğu durumun sebeplerini tartışmak mümkün. buraya girmeden devam edelim.

ben parlamenter sistemin geri gelmesini istiyorum. iktidar değişirse yeni gelen "başkan" kim olacak, mesela ümit özdağ olsun.

bugün ümit özdağ bir gecede tüm suriye uyruklu olup vatandaşlık almış olanların vatandaşlığını iptal ettim diye yasa çıkarsa ve bu kişiler 24 saat içinde ülkeden ayrılmaları için başlatılan sürece katılmaz ise kolluk marifetiyle ülkeden çıkarılacak açıklama yapsa nasıl bir ülkeye uyanırız.

ya da dindar bir parti iktidara gelse ve onun lideri bir kararname yazsa mesela babacan veya davutoğlu ve yarından itibaren mini etekle sokağa çıkmanın ahlaka aykırı olduğu gerekçesiyle haklarında genel ahlaka aykırılıktan kabahatler kanuna göre para cezasına hukmettik dese ne olacak.

bugün yasada olmadığı halde valilik emri olmadığı halde açık alanda alkol tüketimi yasaktır diye çakarlı dronlar denetim yapmıyor mu yapıyor.

vali gücünü kanundan yönetmelikten genelgeden almayan bir yetkiyi kullanmamalı. kanunlar da anayasada yazan temel hak ve ilkelere göre düzenlenmeli.

bu nedenle parlamentolu sistemde olan türde kanun yapım süreçlerine geri dönmeliyiz. soru gensoru yüce divan gibi sistemler geri gelmeli.

akardı elif elif diye, eed.

okanı kendi çapında deli diye addediyorum. fakat şöyle bir durum da var adam sözlükteki en zararsız yazar. açık ve net. sudoku'yu da severim ama bu adam zararsız la. üstüne gitmeyin. sup sup'u sevmiyorum onu da belirteyim ehehe.

dipce: bı araba yıkamaya gittim onu da adam akıllı yıkayamadım zaten. ben akşamları hep böyle kaybolduğumda kaos kavga çıkıyor. beni bekliyorsanız söyleyin arkadaşlar.

radiohead dinlediğim dönem iliklerime kadar yaşadığım şeydi bu... geceleri rüyalarımda insanlar radiohead dinlediğimi görüp gülüyo, alay ediyorlardı benimle...

evet radiohead dinlemek utanılacak bir şeydi o zamanlar... gerçi hala utanılacak bir şey... çünkü radiohead dinlemek başlı başına biraz kendini fazla ciddiye alma faaliyetiydi yurdum insanı için... adamlar gitar, bir davul, bir tane depresif vokal kaydı yapmış, radiohead fanları da oturup "bu albüm modern insanın yabancılaşmasını anlatıyor" diye üç saatlik iç monolog yaşayan insanlardı ama ne yapayım, ilk albümlerini çok seviyordum ben...

özellikle en çok dinlediğim zamanlar öyle bi noktaya gelmiştim ki, gündüzleri spotify geçmişimi temizliyo, geceleri de bilinçaltımda radiohead savunması yapıyordum... her an birisi radiohead dinlediğimi soracak ve ben panik içinde ''hayır, araya karışmış şarkılar var, allah çarpsın dinlemiyorum...'' diyerek karşı çıkacak gibi hazırlıyordum kendimi...

otobüste, sokakta, herhangi bir yerde radiohead dinlerken thom yorke'ün sesini duyduğum anda içimden ikinci bir kişilik çıkıp "kapat şunu kızım biri görür" diye korkutuyordu beni...

bağkurluyum ben boşver reyis sgk yapmasın, kemiksiz mayış adam olans çok bile, eed.

sol frame akardı.

saf salak olduğunuzu düşündürüyor bazı kötü niyetli tiplere sanırım. yani herkese güleryüzlü olmak çok da iyi bir şey değil.

lazım olan…

hayatın olağan akışında dengede sandığımız bir şeyler bir şeylerin en ufak bir seste, nefeste, ne bileyim bir şeyde rahatsız eden bir şeye dönüşmesi ile yüzleşmek baya zorlayıcı olabiliyor.

kaşınıyorum mesela, yara oluyor sonra… dengede olsaydı olmazdı.. kendimi olmam gereken yere koysaydım, orada dursaydım, dengede olsun diye kendimi sürekli olmadığım bir hale istemediğim o konuma getirmeseydim böyle olmazdı..

ya da rezonans işte frekanslar bir süre sonra kendiliğinden her şey kendi dengesini ritmini buluyordur kim bilir… kim nerede olması gerekiyorsa orada olması hali…

dengemi bozmayınız.

uçurtmayı vurmasınlar

filmografisine baktım da, bir tane filmini izlememişim adamın.

askerinki çok ayrı mevzu o yüzden pek doğru değil bu başlık

ekimde olmazsa kasım var. hiç.

benim vurma yetkim daha yüksek öyle söyleyeyim.
ben vurunca birini öldürsem beni cezaevine koyarlar 2-3 seneye şartlı tahliye af maf bir şekilde çıkarım.
ama kolluk kuvveti vurup yaralasa önce meslekten ihraç edilir sonra hakkında soruşturma ve dava süreci başlar görevi kötüye kullanma derken hayatı kararır.
polisten de askerden de komandodan da bu konu hakkında çok şey öğrendim. kanun belinde silahı koysa da özetle öl ama öldürme diyor.

#4069033

birisi ölmüş babama laf etse sözlüğün serverını bir tarafına sokarım. millet ne kolay küfür ediyor ya?

ne zaman aklıma lynch filmleri gelse kendimi bi anda açıp izlerken buluyorum ama filmi açmaya başladıktan 17 dakika sonra pişmanlık sarıyo bünyemi... çünkü izlediğim 17 dakika bana 2 saat gibi geliyo... izlemesem de olmaz, sinemaya ilgiliyim diyorum lynch sevmiyorum, izleyemiyorum, yarıda bırakıyorum dersem beni lynch ederler ahhsauhdjnfsdf...

özür dilerim ama lynch'in filmleri ya da dizileri başlamıyo arkadaşlar... sırf bu yüzden twin peaks'i bitirmem seneler aldı... başladığımda lise 2'deydim, bittiği zaman üniveriste'den ilk mezun olduğum zamanlardı... film açılıyo, görüntü geliyo, müzik giriyo... o kadar... öyle gelişigüzel devam ediyo...

tam bir şey olacağını düşünmeye başlıyorum ama olmuyo... bir şey olacak gibi oluyo, sonra başka bir şey oluyo, sonra onun da aslında bir şey olmadığı anlaşılıyo... bir şeyler oluyo ama ne olduğunu anlamıyorum...

bir yerden sonra artık filmi izlemeyi bırakıp yönetmenin niyetini çözmeye çalışmaya başlıyorum. burada kesin bir metafor var diyorum... sonra 25 dakika boyunca bi adamın kahve içmesini izliyorum... kahve de muhtemelen metafor ama neyin metaforu olduğunu öğrenmem için önce sinema yüksek lisansı yapmam lazım...

en sinir bozucu tarafı da filmi kapatamıyorum... kapatamıyorum çünkü kapatırsam 47 dakika boyunca beklediğim o bir şey olacak anını kaçıracakmışım gibi hissediyorum... film de bunun farkında zaten... rehin alınıyorum...

film bitince gerçek süresi 3 hissedilen süresi 18 saat olan film bitince geçen zamanımın heba olmaması adına ''off efsane güzeldi...'' diyorum... birkaç ay sonra aklıma gelince yine açıp izliyorum ama aynı döngü devam ediyo...

lynch ile böyle bi döngümüz var.

genelde hayatta bu var zaten.
biri dostundur. biri dusmanın.
biri caktırmadan yardım eder. biri caktırmadan bozar.
kotu vardır. ama iyi de vardır.
gibi.

dualite ustune gidiyor bu denge olayı bence.
her etkinin bir tepkisi vardır.
her olayın, bir de tersi vardır.
gibi;)