zaman tüneli

arya stark'ın yatmadan önce saydığı gibi bir intikam listem var. o listeyi gün içerisinde intikama susamış mistik bir katil gibi tekrarlayıp tekrarlayıp duruyorum.

müthiş filmdir. ama beni en çok vuran şey, aylanın altana yaptığı o ihanet oldu.

altan, abisiyle yollara düşer, bodruma gidecek, teslimatı yapacak, parayı alacak, hayalindeki barı açacak, eşinin karşısına boynu dik çıkarak, gün yüzü gösterecektir. bunun için, uzun yolları geçtim, mafyayla dalaşmayı göze alır. hatta en alasında, benzinle yakılmasına ramak kalır. ama yırtar, parasız da olsa sağ alim döner istanbula. eline de bir demet çiçek alır, karısı için. eve bir gelir ki... ayla yarı çıplak, yakın arkadaşı yarı çıplak. bıçağı çeker. sonra o bir demet çiçeği kıyma eder.

bakın 2009 yılında elimdeki radyolu mp3 playerdan radyo dinlerken bi şarkıya denk gelmiştim... hatta şarkının sonuna denk geldim... şarkı sözleri saçma sapan kalmış aklımda... bir ara haftada bir aklımda kalan ingilizce sözleri yazarak önüme çıkan şarkıları dinledim, yıllarca şarkıyı aradım, size yemin ediyorum yıllarca, yıllarca...

gözlerim yaşardı ağlamak üzereyim, az önce şarkıyı buldum... vallahi buldum! twitter'da salak salak gezerken saçma sapan bi editin arkasında buldum şarkıyı... ağlıcam galiba... 17 senelik arayışım son buldu resmen... şarkının bütün halini hiç beğenmemiş olmak bile mutsuz edemez şu an beni...

hüngür hüngür ağlayarak uyumaya gidiyorum. uzun süre sonra musmutlu uyuyacağım.

makineden kahve içmeye başlayınca, o çaycı senle dost olur.

mitolojiye göre bir kral, bilmeden öz kızıyla birlikte olur. gerçeği öğrenince deliye döner ve kızını öldürmek ister. tanrılar kıza acır ve onu bir ağaca dönüştürür. dokuz ay sonra bu ağaçtan adonis adında çok yakışıklı bir çocuk doğar. adonis'in güzelliği o kadar etkileyicidir ki afrodit ve persephone ona aşık olur.ancak onu paylaşamazlar. sonunda bir karar alınır, adonis yılın yarısını yeraltında persephone'yle, diğer yarısını ise yeryüzünde afrodit’le geçirecektir. bu döngü mevsimlerin oluşumuyla ilişkilendirilir. yani özetle adonis ensestten doğmuş bir çocuktur ve tanrıçalar onun aşkı için birbirine düşer.

adonisi de si*yim kasını da

çaycıyla samimi olursanız çay en son size gelir. bu ülkenin insanına güzellikmiş, samimiyetmiş yaramaz

depeche mode dinleyen insana asla güvenilmez.
depeche mode dinleyen insanla iş yapılmaz.
depeche mode dinleyen insanın iyiliğinden şüphe edilir.
depeche mode dinleyen insanın sinsiliği hafife alınmamalıdır.
depeche mode dinleyen insanın efendiliği şüphelidir.
depeche mode dinleyen insanın ekmeği yenmez.
depeche mode dinleyen insandan dost olmaz.
depeche mode dinleyen insanın evine gidilmez.
depeche mode dinleyen insanın yanında sır verilmez.
depeche mode dinleyen insanın affettim dediği şey arşivlenmiştir.
depeche mode dinleyen insanın verdiği iltifat alınmaz.

youtube.com/shorts/Ir-hE22e...

o büyük ve muazzam zamanda unuttum
kanatlarım çok oldu üşüyor benim
bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor
bu yüzden eğik boynum.
bir kuşun anısı kalmış bende, saklı
bundan gözlerimdeki kayalık,
içimdeki serseri buzullar
dürtme içimdeki narı
üstümde beyaz gömlek var.

metalcore dinleyenleri neden öldürmeliyiz?

tek dertleri moshpit’te birbirine omuz atıp
instagram hikayesine brutal yazmaktır.
çünkü onlar pop punk’ın makyajlı halidirler,
cilalı prodüksiyonların, autotunelu çığlıkların kölesidirler.
müzik tarihinin en ağır mirasını
iki kelimelik ergen aforizmalarıyla kirletirler.
öldürmeliyiz onları.
çünkü bir şarkının ortasında bir anda
arabesk pop vokal girmesini normal karşılıyorlar.
ve her şey bittiğinde
kulaklıklarını takıp bir köşede
because i'm falling apart inside diye ağlıyorlar.

çare deathcore.

nedensiz değildir o. aniden içinize bastırdıklarınız ortaya çıkmıştır. bazen 2 nota arasına sıkışmış bir his merhaba der size. sonra gerisini hatırlamazsınız.

neden olmasın demek isterdim ama maalesef olmuyor.

kimse nedensiz yere ağlamaz. duygularınızın o an neden yükseldiğini anlamıyor olmanız, duygudan bağımsız şekilde dışavurum sergilediğinizi göstermez. yani kimse durduk yere ağlamaz. mutlaka sizi tetikleyen üzücü veya kırıcı bir olay gerçekleşmiştir ve yarattığı duygu o an sizden çıkıyordur.

metal müzik şu an yoğurt kabında çimlenen fasulye gibi bi şey... hani bi umut büyüsün diye bekliyorum ama çıkan tek şey cansız, ruhsuz, soluk bi yeşillik.

açtım son beş yılda neler var diye listelere göz gezdirdim, architects, bad omens, bring me the horizon, sleep token... abi bu grupların arasında gojira gibi vasat grup bile parlıyo öyle bir şey... metal müzik ölmüş de yerine stadyumda herkes telefonunun ışığını yaksın da beraber ooo yapalım diyen kaslı amcalar gelmiş, şaka gibi. eskiden "ya tamam iyi hoş da biraz fazla tekrara biniyo bunlar..." diye burun kıvırdığımız gruplar, bu yeni nesil fönlü ve protein tozlu amcaların yanında bildiğin pantera, bildiğin slayer... dinlerken millet ağlıyo gerçek medıl diye...

benim müdahale paketim açık. bir albümün prodüksiyonu ameliyathane kadar steril olamaz. o amfiden cızırtı gelecek, o davulcu ara sıra miksajı patlatacak lan! bilgisayarla sıfırlanmış dijital sesleri toplayıp çöpe atıyoruz... ayrıca maske takıp arkada pop melodisi üzerine böğüren grupların lisansını iptal ediyorum.

sahneye çıkacak gruplara protein tozu ve fön makinesi kotası getiriyorum. gitarist dediğin adam/kadın biraz uykusuz görünür, üstüne amfi tozu sinmiştir, gözünün altında morluk vardır. fitnesstan yeni çıkmış gibi sahneye girip bize hayatın karanlık yüzü edebiyatı satamazsınız...

arkadaşlar, gitarın tellerini dudak gevşekliğine getirip öbölö öbölö yapar gibi tek parmakla ritim tutma devri bitti... en azından bi solo atacak kıvama gelmeli bunlar... 0-0-0-0-0- bi yere kadar... ayrıca o sahnelerdeki laptop kulübeleri de kapatılacak.

baba porsche kullanıyor, kızı bunu doğru yazamıyor bile ve en iyi arabası polo.. nane şekeri olandır, o da..

beni eğreti eden birini, ya da bir hayvanı fark etmez. gördüğümde istemsizce tükürürüm. bunu bilinçli bir tepki olarak yapmıyorum. o an üzerimde oluşan rahatsızlık hissi sanki tükürünce azalıyor. kısa süreli de olsa rahatlıyorum. garip bir refleks bu.

sanıldığı kadar masum bir denklem değildir. tabi istisnası vardır ama genel tabloya bakınca oooo kanka yadiye başlayan muhabbetlerin büyük kısmı bir yerde yatak odasına bağlanıyor. en sağlam siki*ler de genelde biz sadece arkadaşız denilen ilişkilerden çıkıyor.

ben bu konuda soyle dusunuyorum.
birine burda problemin var diye gunlerce aylarca yıllarca konusursan en sonunda heralde benim bir problemim var der.

can ciger kuzu sarması kız arkadaslarıma sorun, o heteroeksueldir derler.

dostlukla sevgililik farklı seyler. niye kavramları karıstırmaya calıyorsunuz donem donem? benim de ayarlarımı bozuyorsunuz.

uyku problemim var. saat 3 buçuk.