zaman tüneli

- tık tık tık kim o?
+ öcü
- ananın… ankaragücü :)

ben görmedim ama yeğenim küçükken gördüğünü iddia ediyor; benim balkonda bembeyaz insansı bir varlık görmüş. malum, bilirsiniz, çocukların belli bir yaşa kadar gözlerine perde inmiyor, yani perde dediğimiz bir nevi yetişkin insanların gözlerindeki filtre. kendi evlerinde de görmüş yine küçükken, sanırım birden fazla. korkutucu olsa da gerçek, ruh sağlığıyla ilgili şu zamana kadar hiçbir problemi olmadı, bu da ilginç. ki bazı tevatürlere göre birçok şizofrenik vakada, gelecek öngörülerine ait fenomenlerin de vakalara eşlik ettiği tespit edilmiştir. eed.

osurmalı, işemeli ve sıçmalı ayinlere gebe bir yatak olursa sorun ortadan kalkar

“şeytan problemi” demektir, şeytanın artıkeli de erkek olması erkekleri şeytan mı yapar orasını bilemem..

hayatının son demlerini büyükada’da geçirmiştir, lefter ile maç yaptığı da rivayet edilmekte.

hayatımın 20’den sonrasını linguistik ve gramer ile heba ettim.

türkçenin grameri, ingilizcenin grameri derken bir ara a1 fransızca da öğrenmiştim.

dil haricinde bilhassa din felsefesi ve etik felsefesine ağırlık verdim; hadislerin kaynak olarak kabul edilemeyeceğini, kuran’ın çevirilerindeki bazı hataları ve fıkhın modern hayata uygulanabilirliği üzerine kafa yordum hep.

bir de çevremdeki insanlardan 3-5 bir şeyler öğrenmeye çabaladım.

günün sonunda diploma bir gibime yaramasa dahi kendime az çok bir şeyler katmak beni mutlu ediyor.

okulu da diploma için okumayın, kendinize bir şeyler katmak için okuyun

gece intikalinin gözünü seveyim.
zaten yüksek yerde askerlik yaptım, götünden nefes alıyorsun dağlarda bir de gündüz güneşi başınıza vurunca agd oluyorsun.
gece intikalinde de tepe ve sırtlardan geçip görüntü vermemeli. bir de avcı zincirinin kopması var ki bir kez yoğun makilik bir alanda başımıza geldi.

---! alıntı !---

sert bir bira, keskin bir tütün ve süslü bir hizmetçi kız; işte budur benim zevkim.

---! alıntı !---

"kız petra, meine zigaretten bringen weiter!"

son beş gün

biraz da alışma meselesi sanırım. beynimizin aylarca büyüttüğü şey elimize geçince yavaş yavaş normalimiz oluyor. ilk gün dönüp dönüp bakıyorsun, üçüncü hafta üstüne çorap bırakıyorsun. belki de anlamını yitirmiyor sadece hayatının içine karışıyor.

sözeli iyi olan sayısalcı çok, sayısalı iyi olan sözelci yok. sözelcilik kendini kandırmaktır.

ahahaha stalin nasıl da geçti bunun içinden. en sonunda fareler gibi bir bodrum katına saklanıp kendi kafasına sıkmak zorunda kalmıştı. tarihin cilvesine bak ahahaha

benim için eşit ağırlıkçılar da sözelci.

halkın çektiği sıkıntılar sebebiyle ayaklanıp bolşevik devriminin simgesine dönüşen kronstadt denizcilerinin yok edilmesi emrini veren ve devrim önce kendi çocuklarını yer sözünü şiar edinmiş kızıl teröristlerden biri.
bu denizcilerin olayı da isyan çıkarmak değil ha. adamlar çarlığa karşı ayaklanip bolşevizmi destekliyor ama devrimden sonra da bakıyorlar ki yönetici isimler dışında bir s.km değişmemiş başlıyorlar ayaklanmaya. yanlış bilmiyorsam bu ayaklanma silahlı da değildi ama hepsi halk düşmanı ilan edilip öldürüldü.

banka soyguncusu hemşehrimiz sıkıntılı bi arkadaş.

(bkz: josef'i tanırım, pırlanta gibi çocuktur.) sinan engin

psikanalizden tüketime, ideolojiden dine, insan ilişkilerine kadar ne varsa hepsine girişip insanın elinde avucunda pek bir şey bırakmama filmi.

sonrasını okumaya değer bulmadım kanka.
aramızda kalsın beria aile dostumuzdu ahaha.