zaman tüneli

uzun uzun yazmak isterdim. ama uzun uzun yazmak istemiyorum. çeşitli ayıplar edildi. ne diyebilirim ki, herkes kendini kollasın. varlığımda kıymetimi bilmeyeni yokluğumla terbiye edeceğim. sonra da geri gelip varlığımla içinden geçeceğim. işte durumlar böyle.

allah'a şükür kaç senedir kırip olmuyorum fakat olursam rehberimdeki herkese,

ayyyy gribiimmmm, ölüyorum bu yaştaaaa mı ölecektiiiim, ölürüm men ölüreeemmm"

diye darlayabilirim. olsun. sonuçta hastayım belki biri çurba yapar da getirir. yanına da turşu alabilirsem pardom bir tane de limon, yarım limon da olur, ha bir de turp lütfen, çorba da mercimek olsun veya şehriye.

gelirken kalem kayıt da getir de vasiyetimi yazarız.
yazarııızz gel vasiyetimizi yazalım neredesin 3 dakika oldu gelmedin vefasız neredesin hıııı.

iyi be aman gelmezsen gelme. galatasaray yendi birazdan turp gibi olurum. sana mı kaldım.

şaman öğretilerine göre sağlıksız olmanın temel sebeplerinden biridir. bilimsel olarak da böyle. çene geriliği, yüz kemiklerinin kötü gelişimi ve kötü yüz postürü, sık hastalanma gibi zararları var. ayrıca ağızdan alınan oksijenin kalitesi de düşük. arabaya kurşunlu benzin koymuşsunuz gibi bir durum.

tabii hasta olunca buna mecbur kalıyoruz.

geçmişte oldu ama hala kafamda canlıdır.

boşanma davasında gelen bütün suçlayıcı mektuplar !! oha bu kadar da düşemezsin, diyodum. düşüyodu !!...

"keks sells"

keklemek satışları arttırabilir. kekstra.

bu dünyada beslenme zinciri diye bişey var. ben sivrisineklerin beslenme zincirindeki yerlerini bilmiyorum. bazı canlıları kontrol altına almamız gerekir, o doğru, ancak yok etmek mutlaka beslenme zincirinde bir problem yaratıyodur, o yüzden yok etmemek gerekir.

doğum günümü kutladığına göre iyi bir insandır diye düşünüyorum.

kedi götünü görmüş olayı.

urfa da çok söylerlerdi bunu. şimdilerde her yerde var.

on senedir karşılaşmadığım/grip olmadığım için* pek mesut olduğum virüstür.

hmm pek masuma benzemiyor fakat her telden çalıyor mübarek

evet, öyleydi.

aslında doğum günlerinde kutladığımız şeyi tam olarak şimdi daha iyi anlamaya başlıyorum. biz aslında doğduğumuzu kutlamıyoruz, ölmeden 1 seneyi daha doldurmuş olmayı kutluyoruz.

böyle bakınca çok mantıklı geliyor.

gündüz çalışıyorum. o nedenle sözlüğe vaktim olmuyor. gece dinlenirken yazıyorum. benim coşmama nedenim bu.

evrende hiçbir şey boşuna değildir, bir halkayı bile çıkarırsan bütünlük bozulur.

#4084670
bu iş arşi kardeşime yaradı. adamın kısmeti açıldı. göz koyanlar erkek ama olsun. zaten kadınları pek sevmiyor.

ben elbette ki bu tür girişimleri destekliyorum. günün sonunda herkes kendini bulsun, kendiyle barışsın ve mutluluğu yakalasın isterim. asla homofobik biri değilim. beni üzen ise jogıra kimsenin göz dikmemesi... şimdi iyice hırçınlaşacak diye endişeleniyorum *

yarayışlı bakteriler var; (lactobasiller gibi) peynir, yoğurt, şarap, sirke, bira, hamur yapımında onlar olmazsa olmaz... onlar dursun.

ama gerisi -özellkle virüsleri- sil gitsin. destekliyorum. öyleyse varım.

pek anlam aranması gerekmez, çoğumuz çalışıyoruz. müsade saatleri...

ilk öpücüğümü 5 yaşında verdim.

son zamanlarda reel hayatta kendimi biraz arya stark gibi hissediyorum. gece uyumadan önce içimden isimlerini geçirdiğim insanların birer birer sahneden çekilmesine şahit oluyorum. benim de kendime göre bir listem var ve bu hafta bir ismin daha üzerini çizdim.

işin tuhafı, ne bir sevinç çığlığı ne de beklediğim bir tatmin hissi var. yalnızca garip, derin bir huzur.. sanki uzun zamandır açık kalmış bir dosya nihayet kapanmış gibi. bir şeyler yerine oturuyor, terazinin dengesi azıcık olsun düzeliyor. adalet her zaman mahkeme salonlarında tecelli etmiyor, inanıyorum.

eskiden insanlara dair içimde biriken öfkenin zamanla geçeceğini, bazı şeyleri unutacağımı düşünürdüm. oysa bazı isimler unutulmuyor, yalnızca zamanla hayatımdaki anlamını yitiriyor. ben hiçbir şey yapmasam da, hatta çoktan başka bir sayfaya geçmiş olsam da, hayat bir şekilde kendi hesabını görüyor. en azından ben böyle okuyorum.

galiba ruhumun karanlık tarafı burada başlıyor. olan bitene üzülmemekte değil, üzülmemek için kendime son derece makul sebepler bulabilmekte... çünkü ben hala haklı olduğuma inanıyorum. vicdanımın kapısını çalıp duran bir pişmanlık yok. aksine, içimde sessizce başını sallayan bir coffee break var. nihayet, diyor, nihayet.

(bkz: çiçek satan roman kadınlar)
yanınızda partneriniz varsa "abe yakışıklı abim, almayacak mısın güzeller güzeli ablama bir gül?"

esnaf güzellemesi...