zaman tüneli

#4087989


hala satılıyor.

soğanlı, sarımsaklı, sek, her türlü yerim. bayılıyorum menemene.

ne uyduracaklarını şaşırdılar.

teyzenin kaynanası muhtemelen kendi kızından daha küçüktür. mehmet ninesi yaşındaki kadınla evlenmiş...
nasıl ki miras işlerinde miras bırakanın akıl sağlığı yerinde mi diye heyet raporu isteniyorsa arada böyle uçurum yaş olduğunda da yaşlılara evlilik ruhsatı verecek ya da bu evliliği onaylayacak bir heyete gereksinim var bana kalırsa...

bazı evliliklerin incelenmesi gerekir. ve onaylanması için çiftlerin güzel bi sorgulanması gerekir. mehmet'in pasaport için evlendiği gün gibi ortada. bunun engellenmesi için yetkililer bir zaman sonra zaten gerekli tedbirleri alacaklar bence.
saçma sapan evlilikler bunlar.

keşke seks olsa. kedi hep...

bazen mardinli mehmet olmak istersin...
italya'da yaşıyorlar tabi?

bir sözlük kadınını, kavgasız bırakmayacaksın. s

önemli olan o.

dnaymış, genetikmiş, heterö hödödö bunlar işin tıraş kısmı. sısıs

abi, çok makul bi durum. kadın dediğin şey estetik olarak güzel çünkü. ben ikisini de denedim, tarafımı seçtim. kafamda bi karışıklık kalmadı. bacılar endişe etmesin. hiç birine yanlamıyorum. yine de instadan takipliyorum güzel kadınları. gözüm gönlüm açılıyor.

bizden çok hemcinslerinin götüne bakmalarından anlamıştım.

hpv markadır

bilim insanları, kadın cinselliği üzerine yaptıkları çalışmalarda hiçbir kadının %100 heteroseksüel olmadığı sonucuna ulaşmış.
ahan da kaynak emme ingiliççe

işli insanın burada işi ne.

kilosu kaç lira poine.
#4087994

olan buruk'un askeri kardeşim önemli bir noktaya parmak basmış yine. ama nickindeki asker kelimesi hiç hoş değil. antimilitarist kişiliğine halel gelmesini istemem. senin nickini değiştirelim kardeşim. lucifer kuzeninden ricada bulunur elbette. böyle daha tatlış bir şey yapalım. "okan buruk'un yumuşu" gibi bir şey ya da nonuşu. ne bileyim, teletabie diyarından da seçilebilir bir nick elbette. şirinlerde de şirine var mesela. bütün şirinler peşinde. çok fazla meriç. tam bir diva. bilmiyorum, böyle asker falan değil ama. havuz yatağa ya da can simidi de olabilir. bakireliğini koruyan genç de olabilir. sonuçta burada hepimiz namuslu adamlarız. homofobiye ne gerek var.

her zamanki gibi yine haklı okan buruk'un askeri kardeşim. yarın tövbe edip, beraber cuma'ya gideriz belki. ben de hiç sevmem bu kavga işlerini. yumuş yumuş bir sözlük olsun isterim. bana sataşmayın artık lütfen. sonra adım kavgacıya çıkıyor. çok zor durumda bırakıyorsunuz beni.

okan buruk'un askeri kardeşimden sakinlik dersleri almam gerekiyor sanırım. belki iki üç günlük başını alıp kaçmam gerekiyor onun gibi. ama bir şeyler yanlış gidiyor. ondan eminim.

bütün sözlük arkadaşlarıma iyi günler diliyorum. sataşmasız bir sözlük hepimizin hakkı. şunun şurasında kaç kişiyiz şurada? yüz yüze bakıyoruz. insanda biraz utanma da olmalı. hepinizi seviyorum. öptüm bol bol. en çok poine'i öpmek istiyorum mesela ama, adımı sapığa çıkarır kesin. oysa ben masumum.

vatandaşlığı almaya yakın vefat eder bu babaanne zaten. s

üç beş de mirasa konsa, verr elinii dalyan italyan kadınlarınaa verr allah ver.

muhteşem girişim. aferin memo.

pavyonda bi eskortla tanışmıştım. bu arada pavyonda çalışmadım. müşteri idim. bunu belirtmek isterim. ille de o...pu olduğuma inanmak isteyen bir ekip var. her neyse. orta yaşlı deli bi ablaydı, çıkardı koydu memelerini masaya. mecaz değil, fiilen. iyi anlaştık. memelerine falan elleyen olmadı. sohbet muhabbet güzeldi. evine çağırmadı. ev dekorasyonu ve çukulata konusunda fikrim yok o yüzden.

bize ne, yaa, size ne? bana ne ?!...sonra da bana kızıyosunuz dedikoducu sözlük diyince...frida kahlo' nun bile dedikodusunu yapıyosunuz...

çok dedikoducu ve seviyesiz tiplersiniz siz, ahanda bak yüzünüze karşı söylüyorum ;;))

bazen kendi kendine sırtımda peydah olan izler. öyle çatlak gibi de değil, bildiğin cima esnası tırnak izi gibi. bir kere annem fark ettiydi de öyle öğrendiydim olduğunu. sonra çok dua ettim hanım görmesin inanmaz kendiliğinden olduğuna diye. neden oluyor hala bilmiyorum.

frida çok acılar çekmiş. belli ki travmalı biri. bi şekilde diego dallamasına gönlünü kaptırmış. ama sanatçı tayfa komple değişik, çok rafine zevkleri var. diego belki tek toştoşlu bile olabilir. 3 meme ucu olabilir. bunları bilemiyoruz. muhakkak ki frida'ya ilginç gelen bi tarafı var. ille de uzuvsal olmak zorunda diye düşünmüyorum. aklı garip biri belki de. anlıyorum fridayı. ben de ucube dallamalara düşerim her zaman. çirkin erkek severim.

gar istasyonunda bavula sığmayan yağmur damlalarının piyanosu çalıyor; siyah tuşlar gibi inen kara bulutlar ona eşlik ediyor. sînesinde ise saklanmış, çürümeye yüz tutmuş bir orkestra bandosu... kirlenmiş, pes ve tok sesimle birkaç mısra dökülüyor külliyatımdan: "sesteş yalnızlıklar sonbahar yağmurumdur akmayan gözyaşımın deryasında."

ağır, biçare, meşgul ve biçare meçhul bir tren yanaşıyor perona; soğuk rayların varoluşsal kaygısında geniz yırtan bir ötenazi propagandası yükseliyor. biletler jilet misali kesiyor göz çukurlarımın ölü toprağını... ve buharın içinden aniden bir fısıltı düşüyor çeliğe: "haberi geliyor, hünnap cemal vefat etmiş."

kondüktörün eprimiş bıyıklarında donuyor son yağmur damlası. siren, çekilen bir vicdanın geride bıraktığı o kof boşlukla yırtıyor geceyi. bavulumu sürüklüyorum perona; içimdeki tahta tabutun ağırlığıyla... içinde adresi hiç var olmamış mektuplar, kırık pusulalar ve dibine çökmüş, kurumuş hünnap çekirdekleri var.

kompartımana adım atıyorum. koltuklar boş, hatıralar ise bir katliam kalabalığı... cebimdeki bileti çıkarıyorum; kenarları tırtıklı ve hâlâ keskin bir hırsla dolu. sarı ışık sallanıyor tepemde; üzerindeki isim benim değil, üzerindeki tarih kırk yıllık bir zaman kayması... biletin üzerinde, o eprimiş mürekkeple tek bir isim yazıyor: hünnap cemal. arkasında ise kurşun kalemle çiziktirilmiş tek bir cümle duruyor:

"ben senin yerine kırk yıl bu garda bekledim. kaçtığın hayatın cezasını ben ödedim. şimdi tren senin, ama inecek bir istasyonun kalmadı."

ansızın susuyor göğsümde trompet çalan o gizli orkestra. dışarıda piyano çalan yağmur, bir bıçak kesiğiyle duruyor. pencereden bakıyorum: peronda, rayların soğuk gövdesine uzanmış siyah bir branda; brandanın altından sarkan morarmış parmakların arasında sıkı sıkıya tutulmuş küçücük, kurumuş bir hünnap dalı...

anlıyorum ki kırk yıldır taşıdığım o bavul, yaşadığım o hayat bana ait değilmiş. ben başkasının kaçışını yaşarken hünnap cemal adında bir yabancı, benim yerime o garda çürümüş. ve ben tam kaçmayı başardığımı sandığım o ilk saniyede, benim yerime ölen bir adamın cesediyle baş başa kalıyorum hareket eden bir trende.

bileti sıkıyorum; kâğıt parmaklarımı kesip kanatıyor. ama canımı yakan ellerim değil; cebimde kırk yıl boyunca taşıdığım o biletin bir kurtuluş değil, hıçkırıklarını çaldığım eçhul bir adamın intihar mektubu olduğunu anladığım o geri dönülemez an.