zaman tüneli

fakir olmak

arkadaş ortamında hesabı bölüşürken matematik öğretmenine dönüşmek.

biz fakirlerin matematiği de kötüdür.

bir geceliğine değiş tokuş etseydik yüreğimizi, taşıyabilir miydin acaba bendeki seni?

kanepelerin tost hali bence süğpı duğpı

gondikleyecektir.

bizden öncekilerin baskılarıyla büyüyüp yaranmaya çalıştık yine beğenilmedik bizden sonrakiler bizden öncekilere itaat etmedi hatta bunların devamı biz değil onlarmış gibi aynı zihniyeti sürdürmektedirler. iki kuşak da asla bizim kuşağımızı beğenmezler ortak noktaları da budur.
biz dışlanmış ve ülkeyi spiderman gibi iki ucunu sıkı sıkı tutup raydan çıkmamasını sağlayan ağzına sçılmış genç/ yetişkiniz sonumuz hayra çıksın arkadaşlar çok fena sonumuz

asansörde yalnızken aynaya bakıp kendini değerlendirmek.

aklımdan neler geçiyor bir bilseniz.

işiniz gücünüz yok mu dertlere bak

uçan canlıların durduk yere gelip gözünü gagalama ihtimalinin yanında hiçbir şeydir. en azından halaydakiler el ele tutuşmuş, ne yapacakları belli. kuşun niyeti belli değil.

bir şeyi yasaklayınca ortadan kalkacağını düşünmek bana pek mantıklı gelmiyor. yasaklar çoğu zaman merakı artırıyor, insanları da kendi tercihlerini gizlemek zorunda bırakıyor. hele konu insanların ne giyeceği, nasıl yaşayacağıysa… kimse kimsenin hayatına bu kadar karışmasa daha iyi olmaz mı? özgürlük, sadece bizim doğru bulduğumuz seçimleri yapabilmek değil sonuçta.

türkiye'den daha modern daha yaşanılasıdır.
salak salak şeylere itibar etmeyiniz.

köyde yaşamış olanlar ya da bulunmuş, kalmış olanlar illallah ederken hiç gitmeyen bungalov evler gibi sanıp güzelleme yapmaktadır.
modern köy yaşamı öyle prefabrik ev yaptırıp amerikan şömine ve jakuzisiyle olmuyor yeeenim gitcen kapkaranlık banyoda sinekler ve osmancıkla göz göze bakarkene işeyip sçıcan, rutubet dolu salonda halı halı üstüne çöküp zehirlenme garantili sobada ısıncan kardeşim, hadi yaz diyelim artık dama mı çıkıyosun bahçesinde mi yatıyorsun bütün kapı pencere açık olduğu için her türlü böcek sinek eve doluşucak burada seçeneğin var elbet tak bir tane klima dimi köy evinde klima mı olur vantilatör alıcan. köyde yaşamak demek geçtiğin sokaklarda hayvan kokularıyla saçlarını rüzgara savurmak demektir.
her babayiğidin harcı değildir. allah kurtarsın.
bir daha köye gidenin anasını sksinler.

yağmurun yağacağını önceden biliyoruz ama yağmur başlayınca yine aynı görüntüler, aynı su baskınları, aynı yollarda mahsur kalan insanlar… doğa olayını engelleyemeyiz elbette ama sonuçlarının bu kadar ağır olmasını önlemek için bir şeyler yapılabilir. insan gökyüzüne bakıp şemsiyesini alıyor da şehir neden hazırlıksız yakalanıyor, onu anlamıyorum.

erkeklerin iç çamaşırında bile hayatı fazla ciddiye almadığının tekstil sektöründeki kanıtıdır.

en kötü şartlarda bile yaşamak için neden bulmayı öğrendiler mesela. y kuşağı bu ülkenin komandosudur, survivorıdır.

zorla şartlara uyum sağlar, yaşamanın yolunu bulur, çok çabalar ve mutlaka başarır.

birine şans vermek zaten her şeyi bok ediyor. birinci, üçüncü ya da yedinci olması çok da fark etmiyor.

yedinci yazınca aklıma ilkkan yedinci geldi. ahhh kuki ah.

(bkz: yobaz köyde bir sene) ile yarışır. gariban garibanov yaşantıdan midem kalktı bak kusucam.
bana tibette yedi sene verin türkiye'de köyde kalacağıma orada kalırım daha iyi.

'butun dünyayı kucaklamak istedin, kolların yetmedi'

ozdemir asaf

cok kendimi buldugum bir dizedir.

gevşeklik göstermeyin, üzüntüye kapılmayın. eğer inanmışsanız, üstün gelecek olan sizsiniz

ali imran /139

ünlü artist brad pitt'in pek umursanmayan filmlerinden biridir. gerçek yaşam öyküsüymüş aynı zamanda. dağcılık konulu.