zaman tüneli

hayvanlari koruma derneginde kurban kesilmesi kadar etkili degil

ben apolitik olamıyom ya. mesela büşra önceden kapalıydı, sonra açıldı. o bar senin, bu bar benim, mekan mekan gezmeye başladı. kendi çapında doğru yolu buldu diyelim. beş vakit namazdan daha cazip geldi herhalde gece hayatı. insan sonuçta. gönül bu, bazen secdeye varıyor, bazen de bara. neyse, ben kimseyi yargılayacak değilim. hayat dediğin zaten uzun bir yolculuk. velhasıl, bütün melikelere ve büşralara.

nazdrovya!

çünkü türk guguku onları yargılayamıyo...

ondan sonra da bana, türk hukuku şahsiyetsizdir, o şahısları aklayanlar kişiliksizdir diyince kızıyosunuz. bana çocukken hiç korkma, göte göt de diye öğrettiler, kusura bakmayın.

hiç umudum yok. birkaç maç sonra istifa etmek zorunda kalacak gibi geliyor.

güzel hayaller yerini kabuslara bıraktığı gün başladı benim hikayem.
ilahi iradenin tezahürü gecikmişti; belki de.
belki bir hesaplaşmaydı tanrıyla aramızdaki bu çekişme.
bildiklerimi unutmam bir ömür aldı.
yaşadıklarımı sindirmemse öbür tarafa kaldı.
ben; gözleri oyulmuş bir çehre,
acılarla kavrulmuş bir yüz,
kimsesiz bir çocuğun düşüydüm.
hayat beni yormadı;
yalnızca insanlar beni anlamadı.

fransa da italya da "yağma duası" yapılıyormuş muş muş. salladımmmm.

bunda şaşılacak bir şey yok. adam iş yeri açmış, açılışını da dualarla yapmış, gayet doğal. haaa siz derseniz ki burası fantezi iç giyim, yine şaşılacak bir şey yok. sen hanımın için, kocan için hazırlık yapmışsın hâlâ şaşılacak bir şey yok. eğer sen zina için, haram için bir şeyler alırsan bu dükkandan bunda da dükkan sahibinin bir suçu yok, sen ahlakını değiştir.

sonu hep ölümle biter...nedense...

vicdanımla övünebilirim sanırım.

günümüzün en büyük sorunlarından biri insanların vicdandan yoksun tavırları bence.

bu toplumun en üst kaymak tabakasından en zor şartlarda yaşayanlara kadar geçerli bir önerme bana göre.

kimse kimseye acımıyor, gözünün yaşına bakmıyor.

elsa hosk'a takılan kanatlar göz kamaştırıcıydı:


yıllar sonra yeniden bir şov izledik. fena değildi. model akranlarımızın bile "fit" kalması hoşuma gitti, umut vericiydi.

malum şahıs.

şaşırdık mı?

tabii ki hayır.

benlik bir durum yokmuş, ben kaçar.

gs - barca ilk yarı sıfırdan iki. 4.55 oran vardı.
safi abi eski tüfek gerçi. götür dörtlü ganyana bas. bursa koşuları yüksek veriyor.
her şeyi biz mi söyleyeceğiz. palestinian kardaşlarımızın vebali sende babuş.

artık bizi yormasan mı ne?

tamam ağır bir rahatsızlık atlattın ama artık geçti. canın istemiyor diye egzersiz yapmıyorsun, iyiliğin için söylediklerimizi dinlemiyorsun, annemi canından bezdiriyorsun.

yapma...

karizmatik bir erkek birey olduğum için..

mızmız, uyuntu insanlar.

1980 yılında bugün; türkiye, yunanistan'ın nato askeri kanadına dönüşüne, iki ülke arasındaki anlaşmazlıkların çözümü karşılığı "onay" verdi. bu sayede yunanistan nato üyesi olabildi.

bu onay 12 eylül 1980 askeri cuntasının haftası dolunca verdiği acele bir karardı. sanki cia yetkilisince "bizim çocuklar başardı" denen darbe ekibi bu nato vetosunu kaldırmak için yönetime el koymuş gibiydi.

zaten, kısa süre sonra yunanistan anlaşmadan doğan yükümlülüklerini yerine getirmeyi reddetti. beleşe onay almış oldu. boş beleş işler yani.