zaman tüneli

ilk defa böyle duygular hissediyorum. (aynen baba aynen)

ailenden en değer verdiğin, belki de tek değer verdiğin insanı kaybettiğinde hissettiğin yalnızlık, en derin depresyondayken farkına vardığın tek başınalıktan bile kötüymüş. şu an yaşadığım bu. inanın ki daha öte bir yalnızlık yok.

1512 yılından beri sistin şapeli'nde diye biliyorum ben.

birini engelleyecek kadar çok tanımıyorum malesef, yani şuan için hiç. buradaki yazarların biraz daha ağır başlı olduğunu hissediyorum ama komşu sözlüklere göre.

enayi atsaydın bari nolcak. şimdi aklında kaldı. ne liseliler var yav. uff snnne be slk derdi belki.

bu konuda üzüldüğüm tek konu "ismail kartal, genduzi" şarkısı artık o kadar da popüler olmayacak.

#4101339 teminator stili.

bunlar kitapları çıkartsalar en ufak bir krizde onları da toplatmaya kalkarlar.

kadına uçkur uzatmaktan daha namussuzca olanı dil uzatmaktır. kadının giyimine, davranışına ailesindeki erkekler bile karışamaz. aile dışınsaki bireylerin dil uzatması ise namusa tehdit sayılır.

bir kadın ister arap adetine göre çarşafa girer, ister ingiliz adetine göre giyinir. herkese laf etmek değil, bok yemek düşer.

kadının açılmasına ya da kapanmasına her kim karışır, töreyi çiğneyir. tengri onu helak eyleyir.

size ne kadının ne yapıp, ne giydiğinden? herkes kendi işine baksın, başınıza kadın kadar taş düşsün.

depresyona girmek için bahane arıyor insan belkide. hiçbir şeyde durup dururken olmuyor.
mutlu olmak üzerine kurulu hayatımız.

bugün ilk kez yara makyajı denedim. süreç içerisinde denediklerimi paylaşacağımm.

aynı maskeyi uzun süre korumak başarıdır. sanalda yenilenmeden uzun süreli bir profil oluşturmak kolay değil. o nedenle eski yazarları takdir ediyorum. klonlanmadan devam ediyorlarsa ortada gerçek bir duruş, karakter vardır. selam olsun..

halloween arifesine özel.. aa bugün arifeymiş:)

keyifle geçirdiğin günün sonunda kendini hatırlatan yalnızlık depresyonun sebep olduğu.

bence böyle bir depresyon var ve gerçekten çözümsüz.

anlık gelişen bir çeşit histeri nöbeti.

maalesef sözlük, tek seferde en fazla üç entry silmeye imkan veriyor. keşke insanın bir gün çıkıp da tek tuşla geçmişini, bütün yazdıklarını, kendinden geriye bıraktığı ne varsa sıfırlayabilme hakkı olsaydı..
penelope'nin örgüsü gibi.. gündüz boyu yazsam, içimi döksem, aklıma geleni, gelmeyeni, o an dünyanın en mühim meselesi sandığım şeyleri bir bir buraya bıraksam. sonra gece olsa, herkes çekilse köşesine, ben de otursam başına ve hepsini söksem. bir tek iz bırakmadan. ertesi sabah yeniden gelsem, tertemiz bir sayfayla, dünün yükünü bugüne taşımadan. her güne yeniden başlama hakkım olsa mesela.
neyse, güzel bir sözlük hayali bu. bir gün öyle bir sözlük kurarsanız, insanlara bütün entrylerini tek tuşla silme özgürlüğü tanırsanız, beni de haberdar edin lütfen.

ben kazanmıyorum ama siz kazanıyorsunuz. başka kime nasip olmuş gerektiğinde muhalif' in yazılarını okumak. *

bu zihniyetteki orospu çocukları, ben 7 yaşımdayken sırf türk diye kafamı kırmışlardı. devletin görevlendirdiği memurlara ve ailelerine ölesiye kin beslerlerdi.

içinden deli gibi yazmak geliyor.
of diyorsun şimdi dünyanın en güzel tanımını gireceğim.

yaz..yaz..yaz..yaz..yaz..

sil.

bir anda giden o heves.

(az önce tam da bu tanımda anlattığım oldu. 1 saniye önce. silecektim. örnek olsun diye bıraktım. teşekkürler)

haksız serzenişler okumaktayız. gayet de güzel kazanımlarımız var.


mesela yazıyorsunuz paragraf paragraf, biri geliyor. "çok saçma yea" diyor.
farklı bakış açıları görüyoruz.

başlık açıyorsunuz gönlünüzce, kimseye sataşmamışsınız, o anki hislerinizi dökmek istemişsiniz.
biri geliyor. "ya bıktık sizin bu duygusal zırvalarınızdan gidin erkek/kadın bulun"
iç dünyamızdaki karmaşaya farklı çözümler getirebiliyorlar.

hele ki düşünün daha sözlüğe yeni gelmişsiniz.
hoş bir karşılama sizi bekliyor.
inşallah kızızdır.



siz de bu güzel insanların kıymetini bilmeyin hala.