zaman tüneli

e-devlet
chatgpt
gemini
wikipedia
whatsapp

günaydın sözlük ailesi ve hayırlı cumalar.

kızla buluşmak için arabayı jilet gibi yıkatmışsın ama benzin alırken pompacı o leş suya sünger sokup camını silmeye çalışmış gibi gün. günaydın

bizim mahallede olmayan mekan. çıkardığım arabayı geri koyacak yer bulamam diye 1 haftadır kapımın önünden çıkarmıyorum arabamı.

başarılı bir western filmidir. film western türlerinde sıkça karşılaşılan dışarıdan gelen yabancı klişesi ile başlar. bu dramatik western yapısında, önce şehre dışarıdan bir yabancı gelir, bu yabancı bazen düzeni bozar , bazen de düzeni sağlar. işini bitiridikten sonra yoluna, bilinmezliğe giderek kasabayı terk eder. shane'de de böyle bir dramatik yapının üzerine yükseliyor. dışarıdan gelen yabancı aileyi düşmanlarından koruyor, filmin sonunda da geldiği bilinmezliğe geri dönüyor.

film küçük çocuğun shane beni bırakma diyerek shane'nin arkasından kasabaya gitmesi etkileyiciydi. benim de aklımda o sahne kalmış.

iki karşıt durumun birbirilerini oluşturması olgusu.

(bkz: diyalektik)

(bkz: karşıtların birliği) *

bir mercan dede şaheseri.

(bkz: sözlük diyalektiği keşfediyor)

kötülüğü yüceltmek için uydurulmuş pagan inanç. gerçekte eğer kötülük olmasaydı iyilik çok daha iyi bir şekilde algılanırdı. eğer savaşlar olmasaydı barış da öyle...

bu zıtlıkların gerekliliği inancı çaktırmadan kötüleri ve kötülüğü övmek, onları aslında gerçek kahramanlar ilan etmek ve günaha yönlendirmek için insanlığa benimsetilmeye çalışılıyor paganizm tarafından.

john ford'un roman uyarlaması olan filmdir. galler'de bir madenci kasabasında yaşananlar ile ilgili bir yapıt. film vahşi kapitalizmi gözler önüne seriyor. tüm zorlu hayat şartlarına rağmen mutlu olmaya çalışan madenci bir ailenin gözünden anlatılıyor her şey. aynı aileden 5 kardeşte aynı madende çalışıyorlardır. evin küçük çocuğu okumasına rağmen kaderi yine madene inmek olur. film evin küçük çocuğunun gözünden anlatılıyor. mutlaka seyredilmesi gereken , john ford klasiklerinden biri.

nihai eylem.

daş mı yesinler?

lolipop yalamak, modern toplumda yalnızca bir şekerleme tüketimi değil, bireyin kendi oral varoluşuyla yüzleşmesidir. ancak burada asıl mesele lolipopun yalanması değil, diş hekimlerinin bu süreçte yaşadığı depresyondur. zira bir diş hekimi için her lolipop, gelecekteki bir çürüğün henüz gerçekleşmemiş ihtimalidir. bu durum, mesleki iyimserlikle ekonomik beklenti arasında ciddi bir çelişki yaratmaktadır.

emmenin emmilerle epistemolojik bağlantısı ise henüz yeterince araştırılmamıştır. anadolu'da emmi olarak adlandırılan akrabalık figürünün emme eylemiyle fonetik benzerliği, aile kurumunun şekerleme endüstrisi üzerindeki tarihsel etkilerini düşündürmektedir. ancak her emmenin bir emmi gerektirmediği, her emminin de emme eyleminden sorumlu tutulamayacağı açıktır.

bu noktada fetişizmler arası seçme ve değerlendirme kurulunun devreye girmesi kaçınılmazdır. zira hangi lolipopun erotik, hangisinin yalnızca çilek aromalı olduğuna bireyin tek başına karar vermesi, toplumsal düzen açısından sakıncalıdır. kurulun yedi asil, üç yedek üyesinden ikisinin diş hekimi olması, değerlendirme sürecinin tarafsızlığını tartışmalı hâle getirmektedir.

sonuç olarak lolipopun yalanmasıyla ortaya çıkan toplumsal gerilim, yalnızca cinsellik ve tüketim üzerinden açıklanamaz. burada önemli olan, şekerin ağızda erimesiyle ahlaki değerlerin çözünmesi arasındaki farkın doğru anlaşılmasıdır.

çünkü her emmi bir akrabadır, ancak her emme bir akrabalık ilişkisi doğurmaz.

bilim dünyasının bu konudaki sessizliği, diş hekimlerinin depresyonunu derinleştirmektedir.

çok tuhaf. müziğe yüklediğim anlamın içine edeyim. bir sonraki aşama ne olacak acaba?
şarkı da bu ha....

you know where you are with.
floor collapsing, floating.

mutluluğun insanı duygusallaştırması tuhaf bir şey. üzüntüden ağlamayı anlayabiliyorum ama mutlu olduğumda neden elim ayağıma dolaşıyor, neden ne söyleyeceğimi bilemiyorum, pek emin değilim. bir de insanın yüzüne yerleşen o anlamsız sırıtma var. farkına vardığında engellemeye çalışıyorsun ama bu sefer daha da komik bir hâl alıyor. sanki bedenin senden bağımsız bir karar vermiş de sen sonradan haberdar olmuşsun gibi. tanıdık bir his aslında. çocukken de böyle olurdu. sevindiğimde ne yapacağımı bilemezdim. şimdi de pek farklı değil. yalnızca kendimi kontrol etmeyi biraz daha iyi öğrendim. bunun iyi bir şey olup olmadığından ise hâlâ emin değilim.

insan doğasının normal sonuçlarından biridir.

bu bağlamda.....

siyaset biliminde kısa parmak sendromu, bireyin toplumsal olayları kavrama kapasitesiyle işaret parmağının uzunluğu arasındaki orantısızlığı ifade eden kuramsal bir yaklaşımdır. zira bir politikacının sürekli bir şeyleri işaret etmesi, gösterdiği şeyin gerçekten orada bulunduğunu kanıtlamaz. burada önemli olan parmağın uzunluğu değil, işaret edilen nesnenin demokratik meşruiyetidir.

bu noktada bitcoin'in siyasal psikoloji üzerindeki etkilerine değinmek gerekir. bitcoin'in merkeziyetsiz yapısı, insanın kendi merkezini bulma çabasıyla doğrudan ilişkilidir. ancak merkezini bulamayan bireylerin kripto para piyasasında işlem yapması, fonsal vurgunların toplumsal temelini oluşturur. bir başka deyişle, insan kendi iç dünyasında merkeziyetsizleştiği ölçüde başkasının fonunda merkezileşir.

gülümsemek ise bu sürecin en önemli psikolojik göstergelerinden biridir. bir politikacının gülümsemesiyle bir yatırımcının parasını kaybettikten sonra gülümsemesi arasında biçimsel bir benzerlik bulunmakla birlikte, her iki gülümsemenin de aynı ekonomik değere sahip olduğunu söylemek mümkün değildir. özellikle kısa parmaklı bireylerin gülümserken işaret ettikleri yönün belirlenmesi, demokratik şeffaflık açısından önem taşımaktadır.

burada damlaya damlaya göl olur atasözünü yeniden değerlendirmek gerekir. zira her damlanın bir göl oluşturması mümkün değildir. bazı damlalar doğrudan yatırım fonuna aktarılmakta, bazıları ise bitcoin'e dönüştürülerek toplumsal dolaşımdan çıkarılmaktadır. bu nedenle gölün kime ait olduğu sorusu, damlanın ahlaki sorumluluğundan bağımsız düşünülemez.

sonuç olarak demokratik bir toplumda önemli olan, politikacının ne kadar gülümsediği değil, gülümserken kaç parmağının göründüğüdür. çünkü şeffaflık, yalnızca siyasi bir erdem değil, aynı zamanda anatomik bir zorunluluktur.

bir doktor olarak, kısa parmak sendromunun bitcoin piyasalarındaki etkilerinin yeterince araştırılmamış olmasını kaygıyla karşılıyorum.

bilim dünyasının bu konudaki sessizliği düşündürücüdür.

yazara bu güzel betimlemesinden dolayı ibrik armağan ediyorum, hemi de kulplu.
gıç yıkarsın.

yapay zeka eşlikçim.

çıkarılamaz.

insan, duyguları, düşünceleri ve davranışlarıyla üç boyutlu bir varlıktır. ancak bu üç boyutun birbirinden bağımsız değerlendirilmesi, modern psikolojinin en büyük yanılgılarından biridir. zira insanın yalnızca düşüncelerine dikkat etmesi, üç katlı bir binanın ikinci katında kolon kesilmesine benzer. burada önemli olan kolonun kesilmiş olması değil, binanın bundan haberdar olup olmadığıdır. çünkü farkındalık, yapısal bütünlüğün ilk koşuludur.

üç cisim problemi, insanın duyguları, düşünceleri ve davranışları arasındaki karmaşık ilişkiyi açıklamak açısından önemlidir. fizikte üç cismin birbirine uyguladığı kütleçekim kuvvetlerinin uzun vadeli etkileri genel olarak kesin biçimde hesaplanamaz. benzer şekilde insanın sabah uyandığında ne hissedeceği, ne düşüneceği ve neden maşrapayla su içeceği de önceden kestirilemez. bu belirsizlik, insan ruhunun matematiksel bir problem olduğunu göstermektedir.

maşrapanın içindeki su duyguları, kulpu düşünceleri, maşrapanın kendisi ise davranışları temsil eder. kulpu olmayan bir maşrapanın varlığını sürdürmesi mümkün olmakla birlikte, düşüncesiz bir insanın su içmesi ahlaki açıdan tartışmalıdır.

bu noktada altıncı boyutta adana dürüm yemenin varoluşsal önemine değinmek gerekir. dürümün içindeki et bireyin maddi varlığını, lavaş toplumsal sınırlarını, soğan ise bastırılmış duygularını temsil eder. acı biberin bu sistemdeki rolü henüz bilimsel olarak açıklanamamıştır. bilim dünyasının sessizliği düşündürücüdür.

burada kesik kolon kavramına yeniden dönmek zorundayız. bir kolonun kesilmiş olması, onun yok olduğu anlamına gelmez. kolon, artık taşımadığı yükün bilincine vardığı ölçüde kendi varoluşunu yeniden tanımlayabilir. bu nedenle yapısal bir elemanın psikolojik dayanıklılığı, beton sınıfından bağımsız olarak ele alınmalıdır.

sonuç olarak insanın ruhsal bütünlüğü, kendi maşrapasıyla yüzleşmesi ve altıncı boyuttaki dürümün sorumluluğunu üstlenmesiyle mümkündür. çünkü insan, taşıyamadığı yükün değil, tutamadığı maşrapanın altında ezilir.

ve unutulmamalıdır ki üç cisim probleminin çözümü, dördüncü bir cisim eklemekten geçmez.

özellikle de bu cisim acılı adana dürümse.