zaman tüneli

peşpeşe tanım girdiğinde hızına yetişemiyorum. hiç de kısa tanımlar olmuyor tanımları. birini okurken diğerini kaçırmak istemiyorum. hızlı okuma öğrendim sayesinde *.

ben yazana kadar mevsim döndü. midemden kıvranırken yazmak zor oluyor. coffee break içindi.

kahve seven, takip ettiğim bir yazar.

24 yıl öncesini özlediğini yazmış. rahat bir 45'i var..

bu soruya her saat farklı cevap verebilirim. şu an 2011’i özlüyorum, dün sossuz tavuk ekmek çekmişti canım. o da en iyi 2011 yıllarında yapıldı. mesela rolling in the deep söyleyen birini görürseniz o da 2011’i özlüyordur. bence son yüzyılda yaşanan her güzel şeyin 2011’le ilgisi var.

geçmişi unutmak pek mümkün değil. özlenecek bir geçmişimizin olmaması, bana kalırsa pek de imrenilecek bir durum değil. çünkü bu, geçmişimizde acıların, hayal kırıklıklarının, travmaların ve mutsuzlukların varlığını gösterebilir. bazen yaşadıklarımızı değil, yaşayamadıklarımızı da özleriz. bir ihtimalin gerçekleşmemiş olmasını, yarım kalmış bir hikayeyi, başka türlü olabilirdi dediği zamanları… bunlar da geçmişin bir parçası..
ayrıca bütün bunların da olmadığı, geriye özlem duyulacak hiçbir anının kalmadığı bir ömür düşünün. bu kez de karşımıza yaşanmamışlık, kaçırılmış fırsatlar ve boşa geçirilmiş zamanlar çıkıyor. bunun da ayrı bir hüznü var.
neyse bence özlenecek bir geçmişimizin olmaması tercih edilecek bir seçenek değil. insan hiç değilse dönüp baktığında, içini burkan da olsa, yüzünde küçük bir tebessüm bırakan birkaç anı bulabilmeli. çünkü bazen özlemek bile yaşamış olduğumuzun kanıtı olabilir.

hayatımın alnına koyan aptal hastalık. nefret ediyorum bu lanet şeyden. bundan daha boktan bir şey varsa o da taşrada bu aptal hastalığa sahip olmaktır. öyle iğrenç, gözüne koyduğumunun illeti. hayatımı silkti demiş miydim?

9-10 sene öncesi.

kimine göre acı, bana göre ise oldukça tatlı bir realite. bu sayede her şeyi ardımda bırakabileceğim bir geleceği düşleyebiliyorum.

her maça 14 kişi çıkarılan takım.
o üç de sözde karar vericiler.
ver bana bunların bir maçını nasıl yedi kişi bırakıp 15 gol attırıyorum seyret.
çünkü amel niyet dengesi.
simdi bunu yazdım diye ırkçı manisi okuyacak dengbejlere stada götürdükleri eli bazukalı terörist pankartını sorarız;
faşik cayırtısı yapanlara şehitlerimizin olduğu gün keyfi yerinde olduğunu söyleyen tweeti sorarız.
ırkçı da sizsiniz faşist de sizsiniz.

çok da bir sike yaramaz. radyasyona karşı troitleri korur ama kesin değil. vücudunuzun geri kalanı hala sakat durumda. genelde sivil savunma için önerilir ama garantisi yok işte.

bir gün askerde karakol dışında bir depoyu düzenliyoruz kbrn malzemeleri içeride duruyor. yanımdaki uzman da üç dilde bunun eğitimini görmüş. orada ayak üstü bana hangi kimyasal saldırıda neyi nasıl kullanmam gerektiğini kabaca anlattı. beyaz fosfor saldırısında pudra gibi bir şeyi deriye döküp deriyi çekip bırakmam falan anlattı da anlattı şaşırdım amk. sonra gomtanım* ya bir gün mantar bulutu görürsem ne yapmam gerekir diye sordum. bir şey yapma ebenin amini zaten görürsün cevabını verdi. velhasıl kelam radyoaktif saldırıda yer altında 2 hafta durabileceğiniz bir sığınak yoksa çok da şansınız yok arkiler. iyot tablet sirkeli su falan boş muhabbet yani.

24 yıl öncesinde uyanmak.

tek kelime ile babam

mucizeymiş gibi pazarlanıyor ama troid bezini iyotla doldurduğu için radyoaktif iyotun troid bezine tutunmasını engeller. ne kadar iyot hapı alırsan al, neredeyse bütün radyoaktif izotoplara karşı savunmasız kalmaya devam edersin, üstelik bu iyot hapları sadece troid bezini korur. diğer organların hiçbirisine koruma sağlamaz. radyoaktif iyot da radyoaktif serpintideki en düşük bulunan maddedir.

lisansı iptal edilmesi gereken kulüptür.
şehir kulübüyse diyarbakırspor olarak adı değişmelidir.

en son 1. körfez savaşında banyomuzda zulaladığımızı hatırlıyorum, saddam bize de sallar mallar demişlerdi... yediler adamı.

#4108060
gözünüz aydın, sizin adınıza mutlu oldum. umarım bir daha hiç ayrılmazsınız.

bunlar ilk değişiklik partisi. tekrardan türk'e dönmesine rağmen hemen değişmez.

lakin değişti değişmedi önemli değil bunlar yanlış hatırlamıyorsam suleymancilara ait bir markaydı. ya da başka bir cemaatle ilişkileri vardı tam hatırlamıyorum. zihniyet zaten belli oldu diye düşünüyorum. önceden de eve sokmazdim hala sokmam. zaten makarnayı senede tek tük yerim.

türk toplumu tepkisiz olmasına rağmen apoyu bile villasına yine de sessiz sedasız aldılar. korkuları var sevgili yazarlar. tepkinizi azıcık ortaya koydunuz bir marka geri adım attı. ah bir de tepki sönümleme partisi ve yiğidim aslanımcı eczacı olmayacak neler olurdu neler.

bu kurala göre eşimin mezarda olması gerekiyordu. matematik bu değil hocam, matematik bu değil!

gözlük bile yeterli olur bazı kadınlarda

(bkz: amedspor)