zaman tüneli

senelerdir bu işin muhabbetini yapan insanlara vakıf olurum doğru düzgün bir tane böyle diyen insana denk gelmedim. benim eski sevgilim iyi insandı la. tamam ayrılırken piç gibi bıraktı gitti, aylarca depresyona girdim, o kadar söz vermişti hiçbirini tutmadı falan ama, işe bir de onun açısından bakmak gerekirse, demek ki fikirleri değişmişti. ben bu adamla daha fazla devam edersem mutsuz olurum diye karar kılmıştı. sonuçta o mutsuz olursaydı ben de mutsuz olurdum. doğal olarak bir yerde şak diye kesti attı. ondan sonra da ben psikolojik buhran yaşadım ama, yaşamasaydım amına koyim. geldiği gibi birgün gidebilirdi de. yani sonuçta benimle sözleşme mi imzalamıştı? tamam bir ton söz vermişti ama tutmadı, olabilir herkes söz verip tutmayabiliyor. ayrıca sevgiliyken bir çok şeyde bana yardımcı oldu. bana unutulmaz zamanlar yaşattı. şimdi bu kız şimdi mi orospu oldu yani?

iyiyim ben. alıştım yokluğuna. evliyim hatta bir tane de çocuğum var. umarım sen de iyisindir. kötü anıların hiçbiri aklımda kalmadı benim. hepsini atlattım. güzel bir karar verdiğin için teşekkür ederim. artık daha güçlüyüm, daha mantıklı düşünebiliyorum. çıkardığım dersler bunlar. sen de iyi bak kendine. hoşçakal.

onlar benim konuşmayacagimi, karakterimi bilir.

seni verip mandal alabiliyor muyuz ?

senelerdir yazarım hiçbir zararını görmedim. aralarda bol bol yazın. gelin burda yazın, hepsini okuyorum ben.

görmezden gelip kelime bile sarfetmem

eski sevgilimi görsem şunları söylerdim.
slm, nbr, ok, kib, bye.

keşke öyle bir şey olsa. milyonda bir ihtimal ama karşıma çıkarsa söyleyeceğim tek şey şu olurdu:

yuva bozucu kahpe. umarım bir gün yaşattıklarını yaşarsın da yaptıklarının ağırlığı altında ezilirsin. vicdanın bir gün olsun yakandan düşmesin.

1981 yapımı olmasına rağmen dijital efektli filmlerin yanına bile yaklaşamayacağı, ikinci dünya savaşı filmlerinin içerisinde hiçbir propaganda olmadan yapılan sadece bir avuç denizaltı mürettebatının gerçekten olağan hayatını anlatan bir başyapıt.

filmi anlatmaya gerek yok izleyenler zaten bilirler. savaş filmlerini, ikinci dünya savaşı filmlerini sevenlere tavsiye edilir.

eleştirel, savaş karşıtı ve özenle hazırlanmış 3 saat 20 dakikalık bir şaheser benim için.

3 ay sonra s2kim sokum kongresinde "türk sanayisine katkılarından dolayı" plaket alacak.

maymunlar alim olurdu hatta.

açmadığın dalda sözün geçer mi?

her insanın ilişkisi kendine özel olduğu için genel geçer bir "gerekli" sözler grubu olduğunu düşünmüyorum.

sonuçta ne yaşadığınız nasıl ayrıldığınız hepsinden önemli. kimin kimi terk ettiği de sonraki süreçte yaşananlar da önemli.

abd savaş bakanı, meçhul asker anıtı'nı ziyaret ederken gürültü yapınca asker tarafından fırçayı yemiş. buradan

kel arkadaşlara verilebilecek en güzel tesellidir.

bundan ben de rahatsızım. insanlar sizinle iyi arkadaş olduğunu anlatmak için işte 10 yıllık arkadaşım o benim falan diyor.

bence bizim bu 10 yılda ne yaşadığımız çok daha önemli ama bunu anlatmaya çalışınca olaylar geriliyor.

benin 20 yıldır uzun süredir tanıdığım ve şu an görüşmediğim çok arkadaşım var. keramet zaman olsaydı onlarla kopmazdık.

bir insanı olduğu kişi olduğu için ne kadar sorumlu tutabiliriz bundan emin değilim. yani hiç kitap okunmayan ve kütüphanesi bulunmayan bir evde doğup büyüyen bir insanın kitaplarla ilgili geçmiş bir deneyimi yokken kendi kendine ileride kitaplarla tanışması, kitaplara ihtiyaç duyması çok mümkün olmayabilir.

kitap okumak kişinin ihtiyaç duyduğu veya duymadığı bir şey olduğundan ihtiyaç duymayan insanı küçük görmek bana en hafif tabirle kibirli biri olmayı çağrıştırıyor.

hani ilim ilim bilmektir diye başlayan bir dörtlük var ya, insan okudukça kendini, basitliğini acizligini anlamaya yaklaşmak yerine kendini bilmez bir kibre kapılıyorsa hiç kitap okumayan bir insanla kiyaslanirsa kibirli olmayan bir adamdan daha kötü durumda değil midir.

önemli olan okuduğumuz kitapların sayısı değil. okuduğunuz kitap size bir şey katıyor mu bu önemli. üstüne düşünmeye sebep olacak bir şey anlatıyor mu veya siz alıyor musunuz bence önemli olan bu.

sırf bilgi kusmak için kitap okumak, aydın kibrini getiriyor. sohbetin ortasında lafın hiç geçmediği konunun açılmadığı bir yerde işte üstadım kantta şöyle demiş diye lafa girmeye çalışanlara ben şahsen gülümsüyorum.

askerde acemi birliğinde bizi bir manga sırası düzenine alıştırmışlardı. manga 25 kişiden oluşuyor en uzun boylu adam en önde olacak şekilde her yere o sırayla gidiyorsun öyle yürüyorsun falan. başımızdaki astsubay uygun adım yürüme yaptırırken ritim olsun diye izmir marşı'nı söyletirdi. tam arkamda kahramanmaraş'lı imam diye bir arkadaşım vardı. çocuğun sesi aynı hakkı buluta benziyordu. acemi birliği boyunca hakkı bulut arkamda izmir marşı'nı söyledi amk. böyle de askerlik yaptım.