40 yaş

yaklaşık 2 aydır içinde bulunduğum yaş ama henüz kabullenemedim bir türlü.. aslında hayatımda değişen çok da bir şey yok ama daha sakinim fakat arada saçmasapan korkular yüreğimi sarınca hemen kendime hatırlatıyorum: "muhtemelen bir bu kadar daha yaşamayacaksın, ertelemeyi bırak, çocuk değilsin artık büyüdün büyüdün hatta 40 yaşında oldun bırak artık korkmayı, yaşamaya bak" diyorum, postürü düzeltip omurgayı dikleştiriyorum ve daha bi kendime güvenerek hareket ediyorum.

görebileceğim maksimum yaştır. niçin bilmiyorum ama içime öyle doğmaktadır.

bu tarz bir aydınlanma yaşatan yaştır.

son 10 senede yeni ne kattım kendime inanın bilmiyorum.
yaklasık 25 yasındayken her seyi gorup gecirmistim ben.
son 10 senede 2-3 sevgilim oldu, 2-3 kısa sureli ilişkim oldu, 5-6 iste calıstım, istifa ettim.
boyle gecti;)

20'li 30'lu yaşlarını şirketlere, patronlara feda eden emek işçilerinin durup düşündüğü yaştır.

önce çok zorlanıyosun. bi 18 bi 40 derim. hakaten dönüşüm. bi baktım bu yaşımda gerçekten yük olan insanlarda, üstüme dert kusan insanlardan uzaklaşmışım. daha içime döndüm. mutluyum sanki. darısı genç sözlükçülerin başına…

bana 10 sene önce birisi kırk gösteriyorsun demişti, şimdi de 18 gösteriyorsun diyorlar. otuz olunca muhtemelen 17 göstereceğim, hele temmuz bir gelsin de, doğum günümü altı gün öneceden kutlayacağım.