40 yaşında evi ve arabası olmayan insan

türkiye'de yaşayan, namusuyla ve bileğinin hakkıyla bir yere gelmeye çalışan insandır. şu an bütün hırsızlar zengin, bütün mafyalar baron, tüm dolandırıcılar sosyete oldu.

bir yerlerde hata yapmış ve yapmaya devam eden insandır.
ev olayını anlayabilirim çünkü şu an ev alma işi gerçekten hayal gibi.
he o yaşta aileyle yaşama olayını anlamam!
yaşlı insanların sırtında embesil halde yaşamayı, onlara yük olmayı bıraksanız mı artık?
gidin, iyi/kötü kiraya çıkın bir zahmet.

konuya dönüyorum: ev artık alınan değil, kalan bir şey gençler için. (bkz: miras)
40-50bin maaşla çalışan insan nasıl 5 milyona ev alsın?
ama araba işi yapılabilir.
küçükten başlayıp, model yükselterek gidilebilir bir gerçek.
100-150bine ikinci el temiz araçlar bulunabiliyor, 1-2 sene binersin hop oradan 200-300'e zıplarsın.
oradan 400-500 vs eline para geçer bir şey olur bir bakmışsın sıfır araba alıyorsun.
ama gençlerimiz istiyor ki hemen sıfıra bineyim.
oldu tatlım, oldu*

zaten 60-70 arası nalları dikeceğiz yüksek ihtimal, yani bir yerde bir şeylere sahip olunması gerekiyor diye düşünüyorum.

33 yaşından itibaren her ikisi de oldu. her iki alımı da banka kredileri ve kendi paramla yaptım. başka bir yardım durumu olmadı. ama bu iki alımın sonunda, başım göğe ermedi. bilgilerinize…

benim var ve bu mevcut durumumu bir kaç avantaj dışında çokta etkilemedi diyebilirim. şartlar el vermemiştir, başka şeylerle uğraşmak durumunda kalmıştır vesaire.

bu onu suçlayabileceğimiz konular değildir, adam olsun temiz kalmaya çalışmaya devam etsin gerisi tırı vırı.

herkes yolcu bu alemde ve varacağı yer de aynı. ha evli arabalı ha evsiz arabasız ölüm ve bitiş hepimizi kuşatmıştır bundan gayrısı da boş laftır.

bu insanı, ne yaşadığını bilmeden, umursamadan, ölesiye eleştiren insanların sevgisiz büyüdüğünü, anlayışın ne demek olduğunu bilmediklerini düşünüyorum. evet kardeşim siz çok iyisiniz, bu insanları yakalım.