alma verme dengesi

insan iyilik yaparken sürekli teraziye bakıyor gibi oluyor maalesef

#3384253 melting haklı öyle rabbena hep bana yok, alan vermesini de bilecek.

of ya bunu çok doğru buluyorum ben de ne yazık ki. bu arada normal ve sağlıklı insan bu dengeyi doğal olarak kurar ve gözetir bence.
bizim gibi travmatik enayiler anca kantarın topuzunu kaçırıyor alma veya verme konusunda.

korunması gereken denge.

(bkz: tekrarlanan iyilikler bir süre sonra görevin olur)

böyle bir denge yoktur. illa ki bir taraf aşırı yararlanmaya çalışacak. o an tanışıklığı bitirmek gerek.

şöyle bir senaryoda düşünmek:

iş hayatında verir aşk hayatında alırsın.
almıyor isen ?

bazı dengeleri gözlemliyorum.. a kişisi b den alıyor iş hayatında verdiğini gibi..
(bu arada iş hayatı verdiğin bahşişi dahi kapsar ve misal bahşiş alabildiğin herkes bir boyutta senin a.ş.k.ndır.. çünkü karşılığını aşk'ına verirsin..gibi..)

ya gözlemleyemediğim insanlar ??? ya da algılayamadığım ?
ya da dünya nüfusu yeni doğumlar ve dolayısıyla ölümlerle var ise...
çocuklar kimden alır kime verir ? gibi sorular..

babadan alınan harçlıkla aşk yaşanıyor mesela ? o zaman aşk aşk değil mi ?
bize hak babaya haram mı ?
anne peki ? o da mı babadan alıyo.... eee ?

kendinden alıyor ise.. bahşişi kime veriyo ve aşk kimden peki... gibi durumlar..
çocuğuna veriyo diyelim... babadan alıyo diyelim.. o yeaaa

insan ilişkilerinde denge esastır. neyi çok yaparsan suistimal edilirsin. verdiğin kadar al.. aldığın kadar ver. tek kural bu.

arkadaşlar bu konuya şöyle bir açıklama getirmek istiyorum. örneğin; çok kazandığınız bir işiniz var ya da bir yerden yüklü bir para geldi. sizin de birine “onun şartlarında” iyi kazanacağı bir iş vermeniz ya da yardım etmeniz gerekir. aksi taktirde alma verme dengesi bozulur.
daha küçük çaplı düşünelim;
birinden bir hizmet aldığınızda, karşılığında verdiğiniz para da alma verme dengesidir.

bu kavramı son zamanlarda spiritüel işlerle uğraşanlar çok kullanıyor. neden? iyilik adı altında insanlara “kendilerince” hizmet verip, karşılığında da para alıyorlar. “e hani sen şifacıydın?” dediğinizde de “alma verme dengesi şekerim” diyorlar. spiritüel inançlarınız olsun veya olmasın, durum bu.

sürekli almak ya da sürekli vermek karşınızdaki kişiyi kendinizi sıfır yapar der sevdiğim biri.

kendiniz için gözetmek gerek diyorlar.

karşılığını illa para olarak düşünmeden o niyetle bir alış ya da veriş gerekiyor diye de görebiliriz.

alma verme vergisi olarak okudum iyice kafamızı bozdu bu şimşek denilen gvt

allah ikisiyle de imtihan ediyor..
matematikteki doğru orantıya da ters orantıya da uymuyor bu.

kimyada dengelenmiş çözelti falan mı vardı ne...

(bkz: arz talep dengesi)

belki bir hikmeti vardır ama güncel olarak keriz silkeleme argümanı olarak kullanılıyor. sosyal medyada çok görüyorum kendinde metafizik yetenekler olduğunu söyleyenler bu işten para kazanmak için bu kalıbı kullanıyor.

yani normalde ilim parayla satılmazmış ama bir denge olmalıymış haha. ne satıyorsunuz lan siz? bana ne satıyorsun ki karşılık bekliyorsun diye sormaz mı insan? sormuyor işte seans başına 100 bin ödüyor enayiler.

şurada bi garip ölüyor gel yardım edelim desen kuruş vermez, gelecekte başına ne geleceğini güya anlatan soytarıya servet veriyor.

ne diyelim verin yavrum daha çok verin dengeniz yerinde olsun, denge bozulursa aman allahım eyvah..

aldığınızdan fazla verirseniz, babayı alırsınız.

türkiye cumhuriyeti'nde şaşmış dengedir. bunlar hep alıyor hep alıyor. bize bir nane verdikleri yok.

kimi insan hayatı boyunca verir, içi hafifler
kimi alır, yine de eksik hisseder
çünkü mesele miktar değil, niyet ve sınırdır

fazla verirsen değerin azalmaz sanırsın
ama alışkanlık olursun
eksik verirsen kendini korudum dersin
ama yalnızlaşırsın

denge dediğin şey aslında dışarıda değil
“neye razıyım, neye değilim” çizgisinde başlar

bazıları teraziyi başkalarına tutar
bazıları kendine bile bakmaz
akıllı olan ne eksik kalır ne de taşar

çünkü en büyük kayıp
çok vermek ya da çok almak değil
kendi payını unutacak kadar savrulmaktır.