anathema

yıllar önce iki elemanının proje grubunu antalya'ya getirmiştik. mekanda 70-80 kişi vardı sadece, epey zarar etmiştik. gece bitti, mekan kapandı, sonra da bunu birlikte söylemiştik. öyle de bir anım var yani.

her gün derdime dert katmalarına izin verdiğim müzik grubu.
her dinlediğimde daha da mahvetmesine rağmen yine de her dinlediğimde daha da aşık oluyorum resmen.

beni çürütmeni seviyorum anathemacım, çok da iyi başarıyorsun.
sizin yüzünüzde tavanla bakışma ve hayatı sorgulama sürem on kat artsa da olsundu.

bir de en az acı çektirenle başlayıp camdan attıracak olanlarla devam edince daha da zirvede hissediyorum ama halledeceğim.

yıllardır hayatımın içinden geçen müzik grubu.
her şarkısını ayrı seviyorum, her şarkısının yeri çok ayrı bende.
her dinleyişimde de ilk defa dinlemişim gibi heyecanlanıyorum, duygularım zirveye ulaşıyor sanki.

böyle hissettiren nadir müzik gruplarından bir tanesi.
şarkılarındaki melankolinin hayatımın içinden geçişini de seviyorum, hüzne boğmasını apayrı seviyorum.

seviyorum demiş miydim?
sevmek yeterli gelmiyor, aşıkım bu gruba.
bu şarkıları hak etmem gerekiyormuşum gibi hissettirse de olsundu.

biraz daha dinleyerek kulağımı zevke getireceğim.