annelerin erkek çocuklarına ev işi yaptırmaması

bana yufka bile açtırıyordu şerefsizim. yetiştirme biçimine göre değişiyor.

12 yaşındayken tek cezvede 4 tane tam köpüklü kahve yapıyordum.

ben yaptırıyorum… gerekirse yemek bile yapıyor. kızım yapıyorsa, oğlum da yapacak. iş bölümü candır.

gelin duası alacak olan annedir.
amcamın oğlunun çocuğu yaklaşık iki yaşında, biraz yaramaz ama annesine yardım etmeyi seviyor. birlikte bulaşık makinesinden yıkananları çıkarıyorlar, oyuncaklarını topluyor.

ileride büyüyecek efendi bey olacak yavrulara ev ameliyesi yaptırıldığı nerede görülmüş? o evlattan millete hayır gelmez.

annemle mantı bile yapardık. sağlıklı zamanlarında bizlere yemek yapmak, bizlerinde iştahla yemesi onu en çok mutlu eden şeydi. o yorulmasın diye ona yardım etmek de bizim için onunla geçen en keyifli zamanlardı.

ev işini kadın görevi gibi gören toplum sayesinde oluşmuş genel bir kanı. aslında beyin gelişiminden kas gelişimine ve hatta kişiliğin gelişimi açısından bile olumluyken, bunu şu an yaptırmayan ebeveynler net cahildir.

cokta züqümde yha xd

bu analar acayip, oğluna iş yaptırmaz, kocasından iş bekler. damadı iş yapsın ister, oğlu iş yapmasın ister.

şayet o evde bir abla varsa tanrı o çocuğa merhamet etsin, çünkü ablası etmeyecek.
#kendimdenbiliyorum

annemden, hatırladığım ilk fırçalarımdan birini mutfakta patatesi çok kalın kestiğim için yemiştim !!...ciddiyim. ya 6 ya 7 yaşındaydım...bizim ailenin bütün erkekleri kadınlardan daha iyidir ev işinde...mutfak, çamaşır, elektrik süpürgesi gibi konulardan çok iyi anlarım. yemek yapma konusunda gayet iyiyimdir...çiğ köfte bile yaptım, etli hem de...

annenin nasıl bir kadın olduğuyla ilintili. çok net hatırlıyorum kurabiye falan yapılacaksa, sen erkeksin diyip, hamuru falan bana kardırırdı...poğaça falan çok yaptık validaanımla...