asla yapmam denileni yaptığın an

yapmam,etmem diye konuşursan böyle olursun işte diye aklıma gelir hep.

bir şeyin gerçekleşmesi için kritik eşiklerden biri de büyük konuşmaktır. tabi totem gibi olsun diye konuşmaktan bahsetmiyorum. hakikaten, kalpten, samimi bir şekilde özellikle de kibirle büyük konuşulursa hiç şüphe yok ki; o iş gerçekleşiyor. çok seferler görülmüş, şahit olunmuştur örneklerine. atalarımız konuyu şu şekilde özetlemişler aslında: tükürdüğünü yalamak

gerçekten üzücüdür.

başıma gelmedi umarım gelmez de dediğimdir.

aslında büyük konuşulmaması gerektiği ve yaptığın şeyin de o kadar kötü gelmediği andır. tabuların çatlar , kendini bir tuhaf hissedersin.

asla yapmam dediğim yanlış ve absürt şeyleri kendim yaparken, bunlar bana gayet normal ve sıradan geliyor; bu yüzden yüzüm bile kızarmıyor.;)