atatürk'ü sevmeme hakkı

varolan haktır. kimseye kimseyi zorla sevdiremezsiniz.

atatürk'ü sevmeyen de vardır , saygı duymayan da.

önemli olan ifade özgürlüğünü tesis etmektir.
daha demokratik bir yönetimdir.

bana dinci diyecek arkadaşlara ithafen , ben ateistim ve muhammed için de atatürk ile benzer şeyler düşünüyorum.

edit : atatürk ile bir sorunum yok. atatürk ile sorunu olanla da sorunum yok. her türlü fikrin özgürce dile getirilmesi taraftarıyım.
en radikal fikirlerin bile.

herkesin herkes için var öyle bir hakkı. lakin fikrimi savunuyorum adı altında terbiyesizleşmeye gerek yok.

kimse. kimseye. kimseyi. zorla sevdiremez. seveni de aldırmayın, sevmeyeni de siz ne olduğunuza bakın. neden sevmiyorsun diyerek hakaret eden ile neden seviyorsun diye hakaret eden arasında bir fark görmüyorum ben. benim kendi gözüm var ve kendi beynimde var seviyorsam da onlar sayesinde sevmiyorsam da. önemli olan insan olmak gerisi hikaye.

hemen herkes için saklı olan hak.

kendim için yazıyorum, buradaki sevmiyorumdan kasıt negatif anlamda sevmiyorum değil pozitif duygum yok anlamında sevmiyorum. ha bunu ifade etmeden yaşanır mı, evet pekala yaşanır.

benim bu tür sevgilerle ilgili fikrim, sevenlerini üzmemek gerektiği, burdaki sevilenin zaten sevenin sevgisine ihtiyacı yok ama seven için kıymetli bir alan ve o kıymeti önemsemek gerekir diye düşünüyorum.

nankörlükten öte değildir.
isteyenin de zoruna gitsin.
türk kanı taşıyan herkesin zorunlu olmasıdır.
türk değilsen zaten sorun yok.

sevmeyebilirsin, zorunda değilsin.
ama bir ülkenin en büyük değerini sevmediğini ulu orta söylemek özgürlük değil, saygısızlıktır.

her şey her yerde söylenmez çünkü. adap denen bir şey var.

bu hakkı kendinde nasıl buluyor diye merak ederim.
yerli vatandaşın atatürk ile bir sıkıntısı olamaz. varsa da sıkıntı kendisindedir bana göre.
içten olmayan bir saygı duyar bırakırım.
ve onu az bile olsa sevmeyeni sevmem. kâle de almam. bu insanlar da benden uzakta olsun. çünkü karaktersizlik barındıran hiçbir şeye gelemiyorum...