aydın insan memeden uzak yaşayan insandır

memeden sonrasını okuyamadım...

ben karanlık bir kişiliğe sahibim, kusura bakmayın artık.*

meme kelimesi bile apayrı cezbedici.

dark side mi geçelim diye mi yazılmış bir başlık sorgulamadım değil.

aydınlandığımı zannediyordum.

bilişsel devinime hız verecek tüm öğretileri diyalektikten süzerek zihnimin imbiğinde damıtıyor entelektüel kaygılar taşıyordum artık.

süreç çok sancılı oldu tabi;

önce öz çevremden başladım, klasik islamda insan-ı kâmil nefs-i emmaresinin hevaî istek ve arzularına direniyordu, sonra heterodoks islâmı araştırdım, hamdım, piştim, yandım!

isa mesih’e göre şehvet 7 büyük günahtan biriydi, timoteos’da şehvetten kaçının diyordu, tekvin’de ibret olması açısından sodom hayli detaylı tasvir edilmişti.

dünya üzerinde bilginin ilk yalın ve en saf hali ilk çağ iyonyalı feylesoflarının tespiti episteme’den günümüz kapsayıcı sosyolojik makalelerine kadar hemen herkes bize haz veren şeyin kölesi olduğumuzu söylüyorlardı, haklıydılar da kuşkusuz, artık temizdim.

taaa ki şu ana kadar!

içinde bulunduğumuz kadim coğrafyadan çıkan bolluk ve bereketin simgesi tanrıça kibele

(normalde bunun memeleri daha büyük hiç insan içine çıkacak hali yoktur, utandım ders materyali olarak az usturuplusunu gösteriyorum )

ve hatta zeus’un kızı binlerce memeli tanrıça artemis, evet hepsi istisnasız memeliydirler.

son peygamber bile süt annesi sayesinde hayata tutunmuştu.

meme bir şehvet unsuru değildi artık, meme biz aciz insanlara mutluluk veren ilahi bir hediyeydi. mutluluk geometrik olarak çoğalan bir şeydi ve içinde yaşadığımız kaotik dünyayı değiştirip huzura kavuşturacak tek şeydi.

işte şimdi aydınlandım viva la mamas ulan!

aydın olmak istemiyorum.
lütfen biri benim entelektüelliğime cahil bir yobaz gibi çöksün.
memeye bulasın beni.
evet.

her yaşta erkeği, ağzına verdiğinde susturan bu organ...

ne çok konuşturdu bu sefer? hayret...