bağlanmayacaksın

can yücel'in çok sevdiğim şiiridir. ders alınası bir şiirdir.

can yücel'e atfedilip kendisine ait olmayan şiirlerden sadece bir tanesidir.

büyüyü-tılsımını bozmak istemezdim ama bilgi bilgidir. *

“bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.

ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...“

en sevdiğim sözlerini aşağıya bıraktığım, herkes dahil benim de yazarının can yücel olduğunu bildiğim ama ona ait olmadığının söylendiği şiir.

bir gün her şey avuçlarından usulca kayıp gidecekmiş gibi yaşamalı insan. heybesinde her şeye bir eyvallahı olmalı.hep dik durabilmek için.

en yaygın savunma mekanizmalarından biridir. diğer savunma mekanizmaları da sevmeyeceksin, güvenmeyeceksin vs. diye devam eder. herkes imkansız olduğunu bildiğini halde birbirine bu tavsiyeleri vermekten vazgeçmez.
bana göre bunlar insan olmayı unutmak demek. ama ben insanım. severim, güvenirim, bağ kurarım. bunlar yanlış değil. insan kendini sevmeyi, kendine güvenmeyi bırakmadığı sürece sıkıntı olacağını düşünmüyorum. tüm varlığınızı karşınızdaki insanın sadakatine teslim edip tüm sorumluluğu ona yüklemeyin karşınızdaki de insan her türlü hatayı yapmaya açık bir canlı. sorumluluğu karşıya yükleyip kendinizi her hataya karşı bu kadar kırılgan hale getirirseniz günün sonunda herkesi güvenilmez bulmanız gayet doğal bir sonuç olur.

çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

wifi şifresini çalan komşuya uyarıdır.

bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.

ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.


onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...



mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.mesela turuncuya, ya da pembeye.ya da cennete ait olacaksın.


çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...

ceyhun yılmaz'ın pek güzel seslendirdiği şiirdir.

buradan

semavi dinlerden biri olan musevilik inancındaki on emir'den biridir.

çağa göre güncellenir bu on emir.

sahte can yücel şiirlerinin en çirkini.

rüzgarda sallanan bir ot gibi olacaksın. üzerine de basabilirler, bi canlı gelip yiyebilir de, yağmur yağar, dolu deler geçer, ama sadece bir ot gibi olacaksın. güneş de doğabilir üzerine, ama sen her daim bir ot gibi olacaksin. yeşil yeşil, tatlı tatlı , sana özgü kokun ve şeklin. ne olacağına bakmayacaksin. bir ot sadece "olur"

(bkz: türk telekomla dünyaya)

sahte şiirler içinde en bilineni. kim niye yazdığı bir şiiri başkasına yamar ki? böyle yaparak yazan kişi nasıl bir tatmin elde ediyor çok merak ediyorum.

şekspir misin be yavrum, anonim olmak hoşuna mı gidiyor? ne bileyim zaten yazdığı şey de pek şiir değil gibi.

yapacaksın, edeceksin diye şiir mi olur diye düşündürür.
gün geçtikçe daha çok rahatsız eden, tüyleri diken diken eden şiirdir.
*

ortaokulda ezberlemiştim aradan yıllar geçti, hâlâ unutmadım. ezber yapmaya doğmuşum resmen.

her bayram hortlayan, nefes almak bayramdır diye başlayan ve yine altına can yücel yazılan metinle üslubu benzerlikler taşıyor.
bayram temalı olan başka bir can'ın yani can dündar'ın köşe yazısından çalınmış.
bunu kim yazdı bilmiyorum ama orta karar kişisel gelişim yazarı mahlas olarak can yücel'in adını kullanmış sanki.
ataol behramoğlu'nun meşhur şiiri 'yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var' okunmuş, arkasından yazılmış gibi.
can baba böyle düşünüyorduysa bile böyle yazmadı.

yoksa pişman olabilirsin.

hayat dersi yapılması gereken öğütler içeren can yücel şiiri.

körü körüne bağlanmayacaksın!