bakkal olmak

tecrübe gerektirmeyen meslekler başlığında görünce içerledim.

biz 4 kuşaktır mahalle bakkalı işleten köklü bir aileyiz. market olabilirdik, olmadık. lokasyonumuzu satabilirdik, satmadık. topu topu bi deste, iki nota bir beste olabilirdik, olduk sayılır baya gırnatalı günlerimiz oldu.

size bu işin zorluklarını anlatmayacağım. tek bir örnek vereceğim.

nuran abla, kırklarının başında, 2 çocuk büyütmüş ama kaydını yaptırsan üniversitede sırıtmayacak kadar diri. kocası yok. işve-cilve-oynaklık 100 üzerinden 1400 falan.

mekanda tekim. güneşin batmasına 1 saat var. yataydan diklemesine dükkana giriyor. abla kapıda. güneş arkasında. sergio leone da yakınlardadır. birazdan barut kokusu termal iz bırakacak göz hizamızda. abla kollarını saldı yanlara. sadece silüet ama aura denen şey bu. güneşi eritti ışığı. fizik kuralları alt-üst. ters ışık falan hak getire arkasındaki güneşi aydınlattı.

ilk adım. benim nabız 7 milyon. kan vücudumdan çekildi malum yere doğru gidiyor. zeka yaşım 1. adrenalin damarı yırtacak. seyit onbaşıyı güllesiyle sırtlarım.

ikinci adım. bütün hünerlerini sergiledi (sadece içeri girdi)

üçüncü adım. kadına top kek fırlattım.

ortak atadan bu yana 1500 nesildir filtrelenmesine rağmen dizginlenemeyen tüm ilkel güdülerimi bertaraf ettim. pos cihazıyla dövdüm pipimi. kadının benden faydalanmasına izin vermedim. bakkalımı ve iffetimi korudum.

bu irade gökten inmedi. yılların bana yaşattığı sancılar, hadsiz ereksiyonlar ve cinselliğe giriş 101 dersine mevlüde teyzeyle girmek gibi pişmanlıklar beni bu noktaya getirdi.

işte böyle delikanlı. tecrübesiz birisi bakkallık olarak çıktığı yolda takas usulü aktarmalı beden işçisine dönebilir. ha senin amacın zaten budur ben bilemem. biz profesyoneliz. benim babamın şeyi kutu kola gibidir.

mahallenin kara gün dostu olmaktır.

aylak değilseniz sorun yoktur.

uzun çalışma saatlerine katlanmak ki sabah en geç 8 gibi dükkanı açıp gece de 12-1 gibi kapatmayacaksanız bakkal olmayın. zira zincir marketlerin çalışmadığı saatlerde gelirleri katlamaktadırlar.

bakkal olmayı değil de mesut bir bakkal olup anadoluyu gezmek isterdim.
(bkz: mesut bakkal)
t: boş kalınca taştaş tartanların içinde bulunduğu mesleki durum.

devotus, tanımını okurken kulaklarımda ramiz dayı: "mesele bakkal olmakta değil yeğeeenn. mesele bakkal kalabilmektee.. bu supermarket alemi yer, yaşatmaz seni. yeğeeenn." sesi yankılanıp durdu nedense.. (onu nasıl başarabildiğine şaşırdım..:)

aşırı hoşuma giden bir şeydir.
öyle ki ankara'da yılların bakkalı bi abiyi yakalamış kısa bir video çekmiştim zamanında

ilgilisi için bırakıyorum:

bizde her şeyin yeri bellidir. sigara arkada, ekmek önde, sakız kasanın yanında. insanın yeri yok. o yüzden girip çıkıyorlar. yerleşemiyorlar. bu da bir sistem.

akşam saatleri tehlikelidir. ahlak gevşer, bozuk para artar. biraz önce bi adam geldi. müşteri değil, ihtimaldi. soğuk içeceklere baktı ve almadı. öylece gitti. soğuklar bize kaldı.

arkasından bir kadın girdi. elinde telefon, gözleri rafta değil hayatta. raflara bakıyormuş gibi yaptı. ben de kasaya bakıyormuş gibi yaptım. karşılıklı rol dağılımı yaptık. sigara var mı dedi, hangisi dedim, bilmiyorum dedi. işte bu noktada esnaf devreye girer. bilmediğin şeyi sana bildiğin gibi satarım. verdim, aldı ve memnun gibi çıktı. rollenmelere bak hele.

dün akşam kepengi kapatmadan aynaya baktım. yüzümde gün boyu biriken ifadeler. şaşırma, kaçınma, susma, idare etme. hepsi üst üste binmiş. indirim yok.

eve giderken düşündüm. biz bu bakkalda çok şey tutuyoruz ama bazı şeyleri bilerek satmıyoruz.
yakınlık mesela. umut bazen. çünkü esnaf dediğin her şeyi elinin altında tutar ama eline almaz.