bir kadını döven erkeğe müdahale etmek

şu meşhur mezarda emekliliğe hayır mitingi için izmir'den ankara'ya gitmiştik 99 senesinde. dönüşte afyon'da mola verdiğimizde karısını döven genç bir adama girişmişti peder bey ve arkadaşları. on dakika kadar top gibi sektirdiler kendi aralarında. yediği dayaktan yarı baygın hale gelmiş olan karısı kendine gelince ilk iş olarak kocasını aldı ellerinden. polis zaten gelmişti, kadın şikayetçi oldu babam ve arkadaşlarından.

yıllar sonra arkadaşlar ile alsancak garı yakınlarında benzer olayda bir elemanı marizledik. sabaha kadar alsancak karakolunda ifade verdik ardından. elemanın hastane masraflarını ödemeyi kabul edince şikayetinden vazgeçti kız arkadaşı. kız dahil hepimizin ağzından burnundan kan damlarken bir sürü kağıt imzaladığımız anlar tam zeki demirkubuz'luktu. sabah gün ağardığında karakol önünde "ulan biz bu boku neden yedik?" bakışmalarımızı keşke birileri kameraya alsaydı. kız da güzeldi hani.

şiddet gören bir insan, hatta bir hayvan, kendini savunamayacak durumdaysa dayanamıyor insan. bunun ahlakla, vicdanla, hukukla ilgisi yok. o an yapılması gerekenin o olduğunu düşünüyorsun sadece.

(bkz: inşaat küreği)

yanlıştır. ölene kadar videoya çekip sosyal medyada yayınlamak insanlık adına geri, sizin için ileri atılmış on adım olacak. kim takar insanlığı?
sürekli kadir şeker vb örnekleri verenleri de anlamıyorum. bahsi geçen madur erkek de olabilir. bu ülkede sadece kadir şeker hikayeleri yok. ali ismail korkmaz, emine bulut hikayeleri de var...