bir kedinin öğrenmesi gereken şeyler

bu kedi gibi sarılmayı öğrenmesi ve sevmesi.
https://www.youtube.com/wat...

her gün bokunu temizleyen aç karnını doyuran kişilerin dötünü ısırmanın hoş bir şey olmadığı.

üç kol mesafesi kuralını uygulamak.

sen km kedi benden izin almadan benim kişisel alanıma giriyorsun.

koşup koşup salak gibi bana kafa atıyorsun hayır sen kimsin ya oynarken birden beni ısırabiliyorsun. git diyorsun gitmiyor illa tutup fırşatmak lazım. zaten dokunmaktan bile haya ediyorum.

köpek öyle mi? köpek adam gibi adamdır. kişisel alanını öyle çok samimi olmadan ihlal etmez. saygısız saygısız gözünü sana dikmez. zorlamazsan durduk yere ısırmaz.

ben çocukken kangalla güreşiyordum. öocukken ayı gibi güçlüymüşüm bir kere beni ısırmadı. canını yaktığımda beni atıyormuş tepesinden ama ısırmıyormuş? niye çünkü adam gibi adam. bakın süs köpeklerine küçükken biri beni baya kovalamıştı. bir de ben roket gibi koşuyorum hayvan beni geçmeyi başardı. üstüne düştüm. hayatı karardı.

hayvan besleyeceksen büyük kompleksiz güçlü dominant köpek besleyceksin. sürü liderliğini elden bırakmayacak hayvana da yılışıp saygısızlık etmeyeceksin oynamak dışında. sonra muhteşem bir ilişki sana işte.

kedi size bunları veremez. yapay minnoş türler size bunu veremez köpek için de. mesela labradorlar çok ısırıyor sanılanın aksine.

hayvan besleyeceksem benim gibi delikanlı olmasını isterim bir numaram anadolu çoban köpeği iki numara malaklı üç numara da kangal. bunlar binlerce yıldır sürü bilincine sahip saygı duyulduğu minnoş minnoş sevilmediği takdirde toleransı çok yüksek sadık zeki ve delikanlılar. üç gün aç bırak yine de yanındaki erzağa sen ona vermeden dalmayan baharda falan otla bile idare esen hayvanlar bunlar.

affedersiniz ama kedi beslenmez. başka köpek de beslenmez bence.

besliyorsam sviyorsam saygı ve sadakat beklerim ben de. hayat kurmayın bu üç köpek dışında çok sadık ve saygılı köpek bulmak zor.

(bkz: sevdirmek)

şu anda çok popüler ve ünlü olmaları sebebiyle beslenme ihtiyaçlarının büyük bir kısmı insanoğlu tarafından karşılanmakta olan bir türdür, bu yüzden kuşları yememeleri gerektiğini öğrenseler biyoçeşitlilik açısından oldukça faydalı olabilirdi. fakat bu avcılık dürtüsü genlerinden geldiği için bunu nasıl yapabilirler bilemiyorum? fakat öğrenseler iyi olur, çünkü yalnızca amerika'da senede 1 milyar, evet yanlış duymadınız 1 milyardan fazla kuşu öldürüyorlarmış kediler. ve insanoğlu nezdindeki popülaritesi internet ve sosyal medya ile artamaya devam ettikçe nüfusları da artırıyor ve kuşlar üzerinde oluşturdukları baskı biyoçeşitliliği tehdit eder bir noktaya geliyor.

beni gördüğü anda koşarak üzerime atlamasını çok isterdim.

sarılmayı öğrenebilirler mi? ınsanlar unutmuş da.

koltukları tırmalayıp, zarar vermemek.

bilgisayarın üzerine oturmamak.

bir şeyleri sadece senle oynamak için hareket ettirmiyoruz. bir de oyun oynamak için hayvan gibi saldırman gerekmiyor. ama kime diyoruz...

masanı, sehpanın, konsolun üstünde ne varsa yere atmaman gerikir.

aslında herşeyi bildiğinizi beraber yaşadığınız insanlara da söyleyin

dondurma kasesine pati banmamak .

eve misafir gelince kaçmamak.

ayna görünce aklını yitirmemek,aynaya kafa atmaktan vazgeçmek.

zaten öğrenmekte olduğu, öğrendiği, bildiği şeylerdir. içgüdüsel olarak ne lazımsa onu bilirler. lazım olmayanı bilen tür olarak dünyaya ne yaptığımız ortada.

gece tuvalete kalkan sahibine karanlıkta saldırılmaz evladım...

benim minnak insanlardan çok korkuyor, her insanın ona zarar vermeyeceğini öğrenmesi gerekir. ama hikayesini dinleyince, insanlardan korktuğu için sizde ona hak vereceksiniz.

minnak'ın hikayesi petshop da başlıyor. minnak'in annesi iran, babası american shorthair cinsi kediler yani minnak exotic shorthair cinsinde bir kedi ve bu yüzden bizim sokaktaki doktor ablamız çocuğu oynasın diye parayla (!) satın alıyor minnak'i. her şey bundan sonra başlıyor, ben minnak'i ilk defa veterinere aşı için giderken gördüm, çok sevecen, oyun oynamak isteyen bir kediydi, zaten bir daha da göremedim. yaklaşık 3 ay göremedim kediyi ve aileyi sonra haber geldi, doktor ablamız ankara'ya taşınmış ve minnak balkondan düştüğü için partisi kırılmış, tahmin edin doktor ablamız ne yapmış? bir sürü işim var bununla mi uğraşıcam diyip sokağa atmış. ilk başta bin çalışanları sağolsunlar beslemişler ama tüy bakımı yapılmadığı ve taranmadığı için minnak kendini yaladıkça dökülen tüylerden dolayı her gün kusmaya başlamış ve en sonunda çocuklar hirpaladikca insanlardan korkmaya başlamış. buraya kadar anlattıklarım bim çalışanı bir abimizin bana anlattıkları. bende minnak'i sahiplenmek üzere, minnak'in bulunduğu boş araziye gittim, yanıma yaş mama, ödül maması falan aldım ama çok korktu kaçtı, uzakta bekledim ama korktuğu için gelemedi. en sonunda uyurken aldım kedi taşıma çantasına koydum ve veterinere götürdüm ama minnak'in sağ gözünü kaybettik. hem iltihapli hem de yaralıydı gözü, nasıl olduğu hakkında en ufak bir fikrim yok. şu anda hala insanlardan korkuyor, bende güvendiğim bir aileye verdim 5 gün önce yavaş yavaş alışıyormuş ama bende kaldığı iki gün boyunca çok korktu yavrum. velhasıl kelam siz siz olun satın almayın sahiplenin. cins kedi mi istiyorsun sokakta var, engelli kedi mi istiyorsun o da sokakta var, ama sokakta mama yok, sokakta su yok. eğer bu tanımı buraya kadar okuduysan teşekkür ederim ama senden bir ricam var durumun varsa bir kase mama bir kase su bile koysan kapının önüne belki açlıktan, soğuktan veya hastalıktan ölecek başka minnakları kurtarabilirsin.

bebeğim sallanan her şeye saldırmak zorunda değilsin, hareket eden her türlü mahlukatı imha edilmesi gereken bir av olarak görmekten vazgeç lütfen.

gelme dediğinde gelmemeyi öğrenmeleri lazım ama nerde öyle kediler.