boşanan yazarlar veri tabanı

arkadaşım boşandı. geçerli olur mu?
çok üzüldüm.

(bkz: erken boşanmak)

boşanmak hayatımda aldığım en doğru karardı valla.

zoraki boşanma.

maalesef mutlak doğru ve yanlışın arasındaki somut çizgiyi ön göremeyen beşeri varlıklarız.

boşanırken aslında hiç evlenmemem gerektiğini düşündüm, anladığım ise! kendin dışında bir başkası uğruna verilen çaba ve mücadele kendine yaptığın en büyük haksızlık ve saygısızlıktır.

evlilik muharebe alanına hiç adım atmadığım için bu başlığın 'gazisi' değil, savaş dışı kalan tarafsız gözlemcisiyim. arkadaşlar boşandıkça ve mal paylaştıkça, benim tek paylaştığım şey evdeki tek kişilik yorganım oluyor. huzur atölyesine hoş geldiniz.

şen dulları birleştirme derneği mi kuruldu ? şen değilim ama ben de dulum. aynı hatayı yapmayı düşünmüyorum.

boşanmak bence hayatımdaki en büyük başarıydı ve bunu elde etmek için çok büyük bir mücadele verdim.

ama boşanmak ya da yalnız kalmak, kafa dinlemek ya da tek tabanca takılmak veya önüne gelenle takılmak; amaç veya türevi ne olursa olsun tarif edilen durum bir meziyet değil. nadiren, bir arkadaşımın çocuğunu matematik çalıştırıyorum ve bazen bir gün kendi çocuğumla da çalışır mıyım diye düşünürken gözüm dalmıyor değil.

kendime yaptığım saygısızlığı eksikliği atıp kurtularak hayatımı tekrar kendi ellerimin içine aldığım o dönemi asla unutmam. kanatları kırılmış bir kuş gibi yere çakıldığım gibi aslanlar gibi kalktım kendime geldim helal olsun bana tekrar. uzun yıllar oldu hatta unutuyorum bile ben evlilik yaptığımı. sadece travmaya bağlı bazı olaylarla günlük hayatta denk geldiğimde hatırlıyorum o da az da olsa anlık kopuşlara sebep oluyor. muamele kötüyse sevgi kurtarmaz boşayın gitsin

en sevdiğim.

umarım herkes boşanır. aklı başına gelir ve çılgınca yaşarız. sısıss