büyük konuşmak

hiçbir zaman yapmamalı, çünkü öyle bir an geliyor yapmam dediğin her şeyi yapmak zorunda kalıyorsun.

rus ruleti gjbidir.

korkarım, tehlikelidir zira. elden geldiğince yapmamaya çalışırım.

bütün koşullarımız aynı, ikimiz de sadece birbirimizle muhatabız internette...
ve vatan paylaştığım zat bana soruyor:
"ben neden yazmıyorum da sen yazıyon"

ağzımdan çıkan her sözle sınandığım için aşırı derecede korktuğum mesele.

hiç şaşmadı hiç.
hepsinden memnunum çok şükür, o ayrı.

zamanında yani ergenlik dönemlerinde büyük konuşma konusunda bir farkındalığa az çok sahip olsam da iddialı sözler çıkmıştı ağzımdan. uzunca bir süredir keskin cümlelerden uzak durmaya çalışıyorum. içimde fırtına kopsa da bazen zar zor dilimin ucundan bir u dönüşü yaptırıyorum. temkinli olmak gelecek açısından iyidir. valla, büyük konuşmak insanın bir anlık boşluğuna bakar. sonrası çetrefilli bir yola dönüyor.

kendime yaptığım haksızlıklardan biri.. cesur olmak, kendine fazla güvenmek çoğu zaman insanın kendisine zarar veriyor. ettiğimiz boyumuzdan büyük lafları gerçek kılmak için verilen bir ton uğraşı cabası.. akılsızlığın, belki akıl tutulmasının ifadesi..