chet baker

trompet denince akla gelen 1929 doğumlu amerikalı caz müzisyeni.

uyuşturucu bağımlısı bir ağabeyimiz imiş. uyuşturucu satıcılarından yediği dayaktan sonra dişlerini eline almış, çenesinin şekli değişmiş. 1988'de amsterdam'da bir otel odasının camından düşerek ölmüş. dinlemesi büyük keyif. born to be blue filminde hayatının bir bölümü işlenmektedir.

my funny valentine'i kendisinden iyi icra edeni görmedim. almost blue ise aşmış bir şarkı. daha ilk saniyesinden uçurur adamı. dinlenmeli. dinletilmeli.

neredeyse her şeyden vazgeçmiş gibi , ama aynı anda hiç vazgeçmezmiş gibi çok içli bir insan.

yoksa ;
almost doing things we used to do
there's a girl here and she's almost you
almost all the things that your promised with your eyes
ı see in hers too

gibi bir şarkı sözü yazar ve akla zarar verir mi bir insan allasen?

my funny valentine şarkısını alice fredenham en az kendisi kadar güzel yorumlamıştır. tavsiye ederim.

nicholas james murphy, o kadar sevmiş, saygı duymuş ki sahne adını chet faker olarak değiştirmiş.

kızlar girsin!...

idol.
herkes enstrümanistiğini över-ki övülmeyi hakeden müthiş bir sanatçı- ancak ben sesine bayılıyorum...


çalkantılı yaşamı eroin ve kokain kullandıktan sonra, amsterdam'daki bir otel odasının penceresinden düşerek yaşamını yitirmesiyle son bulmuştur.

kendisi nota bilmeden enstrüman çalan, müthiş yetenekli müzisyen idi. kulak yeteneği hayli fazlaydı. hatırladığım kadarıyla bir gün kendisi kavgaya karışıyor, dişleri kırılıyor falan ve artık trompet çalması imkânsızlaşıyor. bunların üzerine yeni üfleme teknikleri geliştirerek trompeti çalmayı yeniden öğrenmiştir. böyle de bir emeği vardır lakin amsterdam’ın kısmi özgürlüğüne kapılmak mı desem, madde bağımlılığı baker’ın sonu olmuştur.

benim için "crystal bells"'i apayrı bir yer taşıyan, "the prince of cool" mahlasını sonuna dek hakeden, jaco pastorius ile gereksiz derecede kader yoldaşı gördüğüm beyefendi.

gerry mulligan ile erken 20'lerinde roket gibi bir kariyeri hapis nedeniyle ertelemek zorunda kalmış,
yukarıda da bahsedilen, yüz yapısını değiştiren dayak akabinde trompet çalmayı yeniden öğrenmek zorunda kalmıştır.

annelerimizin olmamızı istemediği her şey gibi bir şeydir adam.

kendisini dinlemekten haz almak bir yana
kendisinden bahsettiğim insanların ilgisini çekmemesi bakarım,dinlerim diye bir kenara atışları beni çok vururdu.
cazın değeri türkiye'de pek az biliniyor aynı şekilde blues ardından gelir.
böyle sanatçılar müziğin içinden geçmiş müziğin kendisi olmuşlardı be!
ve hiçbir zaman özel hayatlarında başarılı olamadılar işte. her birinin ayrı hüzünlü hikayeleri var.
tavsiye ederim.
mutlaka eski dönem caz müzisyenlerinin hayatlarını izleyin ya da okuyun.